Της Kerry McDonald

Όσο κι αν, δικαίως, καταγγέλλουμε τη διατήρηση της εργοστασιακού τύπου μαζικής εκπαίδευσης, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό το κατάλοιπο της Βιομηχανικής Εποχής ήταν στην εποχή του ιδιαίτερα καινοτόμο.

Το σχολείο της Βιομηχανικής Εποχής

 

Του Κώστα  Χριστίδη  *

       
Υψηλού συμβολισμού ήταν η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στον εορτασμό της επετείου για την ανατίναξη της γέφυρας Γοργοποτάμου από δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ. Ορθό και το μήνυμα που έστειλε δηλώνοντας ότι ‘’μόνο ενωμένοι και με τις σωστές επιλογές νικάμε και προχωράμε μπροστά’’. Ανάλογου περιεχομένου και η δήλωση του περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδος Κώστα Μπακογιάννη : ‘’Μακριά από το ‘’εμείς ή εσείς’’ ή, χειρότερα, από το ‘’εμείς ή κανείς’’, έχουμε σήμερα την δυνατότητα να ανεβάσουμε την δημοκρατία μας ψηλότερα’’.



Στο μεταξύ οφείλουμε να μιλάμε για τον φασισμό και τον σταλινισμό με τ’ όνομά τους

Του Ντάβιντ Βαρσόφσκι (Dawid Warszawski)*


Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στην πολωνική εφημερίδα Gazeta Wyborcza, 23.11.2018.


Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος όπου ο καθένας έχει κάποια σκιά που πρέπει να λησμονηθεί ή που δεν κάνει να μνημονευθεί.



Γράφει ο Μάξιμος Σενετάκης*

Το θέμα της μετανάστευσης μυαλών (brain drain) είναι ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα που όφειλε να μας απασχολεί. Ως κοινωνία πρωτίστως και ως πολιτικό σύστημα.



Όσο οι παροχές θα πληρώνονται από φόρους και περικοπές έργων τοσο η κρίση ανάπτυξης θα βαθαίνει

Του Πάνου Καζάκου{*}

Πως να μιλήσεις για τις «παροχές» σήμερα μετά από οχτώ χρόνια κρίσης;   Και πως να αντιμετωπίσεις μια  ακατάσχετη  ηθικολογία που  δέεται υπέρ των θυμάτων  της κρίσης, μεταμφιέζεται με  της αλληλεγγύης  και,  έτσι , συγκαλύπτει επιλεκτικές εύνοιες αλλά  και ευθύνες για την κατάσταση των πολλών;