Του Τάσου Παπαδόπουλου

Ο πολλά βαρύς Παύλος Πολάκης έριξε τις ζεμπεκιές του, υπό τους ήχους του άσματος … η ζωή εδώ τελειώνει … Ο … θεσμικά αν. υπουργός Υγείας πέρα από τις τούμπες και τις φιγούρες είχε στο στόμα του ένα τσιγάρο, προφανώς για να μας αποδείξει ότι γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του, νόμους και γραφάς.



Μετά από 55 χρόνια αδιάκοπης εργασίας ένας μεγάλος ειδικό αποστρατεύεται από την καθημερινή δράση στον τομέα της διατροφής.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Πρωτογνωριστήκαμε στο ΑΒ του Φάρου Νέου Ψυχικού το 1980. Αν θυμάμαι καλά είχε κάνει τα πρώτα του βήματα δίπλα στον αείμνηστο Γεράσιμο Βασιλόπουλο, τον άνθρωπο που άνοιξε το δρόμο του οργανωμένου λιανεμπορίου στην Ελλάδα. Τότε, ο Βασίλης Ζαφείρης ήταν  διευθυντής αγορών και μάρκετινγκ στην εταιρία, όντας ταυτοχρόνως και μέλος του Δ.Σ. της.



Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

​​Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας είναι το γεγονός πως ελάχιστοι σοβαροί άνθρωποι θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική ή τον δημόσιο βίο γενικότερα. Και ποιος μπορεί να τους ψέξει γι’ αυτό; Η πολιτική έχει γίνει ένα εξτρίμ σπορ για πολύ γερά νεύρα και στομάχια. Στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αυτό που αποκαλούσαμε παλιά «καμίνι» έχει γίνει Κολοσσαίο. Κάθε έννοια ιδιωτικότητας έχει χαθεί.



Το πέρασμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από την εξουσία θα πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για τη δημιουργία ενός κεντροαριστερού πόλου,απαλλαγμένου από τα ιδεολογικά κατάλοιπα του σοσιαλισμού του 19ου αιώνα

Του Αθανανάσιου Χ.Παπανδρόπουλου

Από ιστορικής πλευράς,η Ελλάδα δεν γνώρισε ούτε Διαφωτισμό,ούτε Βιομηχανική Επανάσταση,ούτε πολιτικά κόμματα αρχών.Κατα συνέπεια,δεν αναπτύχθηκαν στη χώρα,από το 1821 και μετά,τα μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα που διαμόρφωσαν τα πολιτικά πεδία στη Δυτική Ευρώπη.Το τοπίο αυτό θα μπορούσε να αλλάξει μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο,αλλά η κομμουνιστική προσπάθεια κατάληψης της εξουσίας και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε,πήγαν τη χώρα πολλά χρόνια πίσω.Το ίδιο συνέβη και το 1967,,όταν οι συνταγματάρχες κατέλυσαν τη δημοκρατια και απομόνωσαν τη χώρα από το ευρωπαϊκό τότε γίγνεσθαι.




Και ξαφνικά έπεσαν (πάλι) όλοι από τα σύννεφα. Πιο… βίαιη υπήρξε η πτώση εκείνων που τόσον καιρό πίστευαν (και προπαγάνδιζαν) πως η οικονομία είναι το… μεγάλο ατού του κ. Τσίπρα (κατά δήλωσή του, βέβαια). Και ως εκ τούτου, αφού ο άνθρωπος τα είχε όλα λύσει, γιατί να μην ασχοληθεί και με το Σκοπιανό;