«Η Δημοκρατική Παράταξη έχει ισχυρό ιστορικό, αξιακό και πολιτικό φορτίο σε σχέση με ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ και αυτό δεν οριοθετείται με μεζούρες» σημειώνει ο Ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης στην συνέντευξή του στο «Έθνος της Κυριακής» και τη δημοσιογράφο Φώφη Γιωτάκη, δηλώνοντας παράλληλα αισιόδοξος ότι είναι δυνατή η επίτευξη «διψήφιου ποσοστού στις επόμενες ευρωπαϊκές και εθνικές εκλογές».



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΖΗΡΑΣ

Από τότε που εκδηλώθηκε η οικονομική κρίση μέχρι σήμερα και με ιδιαίτερη ένταση τις τελευταίες ημέρες, ο δημόσιος διάλογος για τα κόκκινα δάνεια εστιάστηκε στο πώς θα προστατευθούν οι δανειολήπτες που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους –κυρίως όσοι έχουν πάρει στεγαστικό– καθώς και στις επιπτώσεις που έχει ο μεγάλος όγκος τέτοιων δανείων και η διαχείρισή τους στην κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών. Είναι προφανές πως η αντιμετώπιση του προβλήματος έχει κοινωνική σημασία, αλλά και οικονομική λογική, έστω κι αν οι τρόποι που επέλεξαν οι κυβερνήσεις δείχνουν ότι, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, αξιολόγησαν το πολιτικό κόστος. Ολα τα ευρωπαϊκά κράτη παρέχουν στήριξη σε ανθρώπους που δεν μπορούν να αποπληρώσουν το δάνειό τους. Σε κανένα, ωστόσο, δεν παρέχεται γενναιόδωρη προστασία ακόμη και σε δανειολήπτες που κοκκίνισαν τα δάνειά τους από επιλογή κι όχι από ανάγκη.



Στο Μακεδονικό ζήτημα η Ρωσία επέλεξε τακτική που ούτε... στη θεωρία δεν μπορούσε να πετύχει γράφει το Carnegie Moscow Center. Η απέλαση των Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα και γιατί τελικά η στάση του Κρεμλίνου επιτάχυνε τις εξελίξεις.



Του Κώστα Στούπα

Οι συχνές επιθέσεις από την κυβέρνηση στον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος,  Γ. Στουρνάρα δεν αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα. Όλο και πιο συχνά δυτικές κυβερνήσεις επιτίθενται στις Κεντρικές Τράπεζες των χωρών τους και ζητούν μερίδιο άσκησης επιρροής στις αποφάσεις τους.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Το κακό είναι, ότι η πολιτική επικαιρότητα τροφοδοτείται με γελοία πρόσωπα του δημόσιου βίου, με τυχοδιώχτες και σαλταδόρους, που αναζητούν χρυσοφόρες καρέκλες, με άμεσο αποτέλεσμα την αποστροφή των πολιτών από κάθε τι που έχει σχέση με τα κοινά.