Ως ταξιάρχης και ταξιδευτής του χρόνου και της μνήμης, διεισδύει στο φαινόμενο "Γυναίκα", το "φωτογραφίζει", το ανιχνεύει, το ενστερνίζεται και το αποκωδικοποιεί, ο δημιουργός Γιώργης ΤάΚη Δόξας, στην ποιητική συλλογή του:  " η ΓΥΝΑΙΚΑ: Παράδεισος ή Κόλαση", Εκδόσεις "ΟΣΤΡΙΑ", Αθήνα 2015.



Του Τάκη Σουβαλιώτη.
 
Ο Αλέξης Τσίπρας αφού συνέθλιψε οικονομικά τη μικρομεσαία τάξη με την υπερφορολόγηση που της έχει επιβάλλει, προσπαθεί τώρα, καθώς οδεύουμε για τις εθνικές εκλογές, να την προσεγγίσει. Και να κατευνάσει την οργή της με κάποια νέα πολιτικά παραμύθια. Ας το καταλάβει και ο πρωθυπουργός μας, ότι είναι πολύ αργά τώρα που θυμήθηκε αυτόν τον κόσμο. Τον οποίο από το 2015 που μας κυβερνάει τον αντιμετώπιζε με μια ασυνήθιστη πολιτική σκληρότητα.



Γράφει ο Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Τέσσερα χρόνια ακριβώς από τον Ιούνιο του 2015, που η Επιτροπή της Βουλής ολοκλήρωσε το πόρισμά της για τις γερμανικές αποζημιώσεις, η κυβέρνηση την πήρε και την έθαψε στα συρτάρια της. Επί 4 χρόνια που έγλειφε τη γερμανική κυβέρνηση, οι αποζημιώσεις ήταν κακό πράγμα. Θυμήθηκε το κατοχικό δάνειο και τους 3.800 εκτελεσμένους από τη Βέρμαχτ μόλις η κ Μέρκελ έγινε, από σύμμαχος του κ.Τσίπρα, άπιαστο όνειρο γι αυτόν.



Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Αυτό που κάποιοι αποκαλούν «μικτή οικονομία», στην ουσία δεν είναι τίποτε περισσότερο από τη σοσιαλ-φιλελεύθερη λύση που έχει ανάγκη η Ελλάδα από τότε που με τον αγώνα της, πέταξε από πάνω της τον οθωμανικό ζυγό.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Σπαρακτικό το παραμύθι του Aντερσεν. Παραμονή Πρωτοχρονιάς, αφόρητη παγωνιά, και το κοριτσάκι δεν τολμάει να γυρίσει σπίτι του. Δεν έχει πουλήσει ούτε ένα κουτί σπίρτα όλη μέρα και φοβάται μην τη δείρει ο πατέρας της. Περπατάει ξυπόλυτη ώσπου βρίσκει μια γωνιά για να περάσει τη νύχτα. Ανάβει ένα σπίρτο για να ζεσταθεί και η λάμψη του μεταμορφώνει το τοπίο γύρω της. Βρίσκεται μπροστά σε μια σόμπα, απλώνει τα ποδαράκια της για να τα ζεστάνει, το θαύμα όμως χάνεται μόλις το σπίρτο σβήσει. Ανάβει κι άλλο, κι αυτή τη φορά βλέπει το εσωτερικό του σπιτιού με το τραπέζι στρωμένο. Στο τέλος μαζεύει όσα σπίρτα τής έχουν απομείνει, τα ανάβει όλα μαζί και στη λάμψη τους εμφανίζεται το πλάσμα που το κοριτσάκι αγαπάει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στον κόσμο, η πεθαμένη γιαγιά του. Το πρωί το βρίσκουν ξυλιασμένο. Δεν ξέρουν όμως ότι με τον τρόπο του το κοριτσάκι πέρασε την πιο ευτυχισμένη παραμονή Πρωτοχρονιάς της ζωής της και ότι τώρα βρίσκεται στο πλάι της αγαπημένης της γιαγιάς.