Tου ΗΛΙΑ ΚΑΡΑΒΌΛΙΑ

Στην χώρα των μνημονίων λιτότητας τα μνημόνια συνεργασίας(MOUs)και τα σύμφωνα εμπιστευτικότητας(NDAs) μεταξύ Ελλήνων συμβούλων/επιχειρηματιών/μεσιτών και ξένων επενδυτών/μεσαζόντων, δίνουν και παίρνουν. Απο την εποχή της κρίσης με τα περίφημα distressed funds που κυνηγούσαν υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, μέχρι σήμερα που κάθε ιδέα συνεχίζει να μοιάζει μοναδική(πχ. ”ακίνητα φιλέτα”, ”καινοτομίες”, κ.α), το συμβατικό πλαίσιο μεταξύ επιθυμίας-χρήματος παρουσιάζει κενά. Οι σκληροί δίσκοι των Ελλήνων συμβούλων είναι γεμάτοι σύμφωνα, ρήτρες, αποκλειστικότητες και τα χρονοδιαγράμματα οδηγούν πολλές φορές σε αδιέξοδο.Εξετάζουμε συνοπτικά υπο το πρίσμα της οικονομικής φιλοσοφίας των συμβάσεων ποιες είναι εκείνες οι παράμετροι που αναδεικνύουν τα φορτία ρεαλισμού που διέπουν κάθε project.


Γράφει ο Γιάννης Κ.Τρουπής

Όσοι παρακολουθούν από κοντά τις κινήσεις και τις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη μετά την ευρωκάλπη και την ευρεία νίκη της ΝΔ, θα έχουν αντιληφθεί την επιμονή του ως προς την αποστολή ενός μηνύματος με συγκεκριμένη αποδέκτη, την κοινωνία.


Του Κώστα Στούπα

Στη δημοφιλή σειρά "Τσερνόμπιλ" της HBO που προβάλλεται αυτήν την περίοδο περιγράφονται με ρεαλιστικό τρόπο τα αίτια και τα γεγονότα της μεγαλύτερης καταστροφής που γνώρισε ο πλανήτης.



Γράφει ο Θανάσης Κ.


Ακούω συζητήσεις περί «εξωτερικής πολιτικής» και εθνικών θεμάτων και με πιάνει θλίψη (προς ναυτία, ακριβέστερα...).
Είναι αληθινό κατάντημα, μια χώρα σαν την Ελλάδα, να αντιμετωπίζει τέτοιες απειλές και να συζητάει τέτοιες αηδίες.
* Λέει για παράδειγμα ο υπουργός Άμυνας (και πρώην Α/ΓΕΕΘΑ):



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Πώς θα κυβερνήσεις αν δεν ξέρεις την τέχνη του κυβερνήτη; Χειρότερα ακόμη, αν σου λείπουν τα διανοητικά όπλα για να την αποκτήσεις; Πώς θα κυβερνήσεις μια ευρωπαϊκή χώρα όταν όσα ξέρεις για την Ευρώπη τα έμαθες κάπου ανάμεσα στον φραπέ και στο ντουμάνι των κομματικών συνεδριάσεων;