Πρέπει να συμφωνήσουμε σε τούτο: υπάρχει επείγουσα ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος. Κι ότι οι εχθροί της Γκρέτα Τούνμπεργκ είναι οι χειρότεροι άνθρωποι στον πλανήτη

Η Σώτη Τριανταφύλλου γράφει για το φαινόμενο Γκρέτα Τούνμπεργκ και τα προβλήματα τα οποία παριστάνουμε ότι δεν βλέπουμε.

Παρακολουθώ τη 16χρονη Γκρέτα Τούνμπεργκ που αρνείται να ταξιδέψει με αεροπλάνο και διασχίζει αυτές τις μέρες τον Ατλαντικό με σκάφος ηλιακής ενέργειας. Μες στη σιωπή του δωματίου με κατακλύζουν σκέψεις και ανησυχίες για το περιβάλλον που συχνά παίρνουν διαστάσεις έμμονης ιδέας σαν εκείνες της Γκρέτα.



Από το ήμισυ που ήταν πριν από δυο δεκαετίες, το μερίδιο της παγκόσμιας αγοράς ομολόγων με απόδοση άνω του 5% δεν ξεπερνά σήμερα το 3%. Η έλλειψη yields και η χαλαρή πολιτική των κεντρικών τραπεζών. Ποιες επιλογές υπάρχουν.

Οι δύσκολες επιλογές για τους επενδυτές στα ομόλογα



    του Robin Wigglesworth



Όταν παντρεύτηκαν στο Αββαείο του Westminster ο Πρίγκηπας Ουίλιαμ και η Κέιτ Μίντλτον, στέκονταν πάνω σε ένα κόκκινο χαλί κατασκευασμένο από την εταιρεία Victoria Carpets. Τον περασμένο μήνα, η εταιρεία κατασκευής χαλιών κατάφερε να «παντρευτεί» επενδυτές ομολόγων.

Η βρετανική εταιρεία προσπαθούσε να βγει στις αγορές ομολόγων στα τέλη του περασμένου έτους, όμως η υπόθεση «ναυάγησε» εν μέσω ανησυχιών για την οικονομική της ευρωστία. Όμως, τον Ιούλιο εξέδωσε ομόλογο ύψους 330 εκατ. ευρώ, το οποίο προσέλκυσε παραγγελίες που ξεπέρασαν το 1 δισ. ευρώ.



Το 1978 ο Τζουντ Βανίσκι δημοσίευσε τη διάσημη στον χώρο των οικονομολόγων εργασία του «The Way the World Works». Σε αυτή κατέδειξε τη σημασία της φορολογικής πολιτικής για την οικονομική ανάπτυξη


Πόσο φιλικό στις επενδύσεις και στην επιχειρηματικότητα είναι, λοιπόν, ένα φορολογικό περιβάλλον με υψηλή φορολογία, το οποίο ταυτόχρονα δεν παραμένει ποτέ σταθερό; Πόσο σαφή εικόνα μπορεί να έχει μία εταιρεία ή ένας επιχειρηματίας για το τι ισχύει στη φορολογία εισοδήματος νομικών προσώπων;

Του Τάσου Ι. Αβραντίνη

Ο Βανίσκι εξήγησε, όπως λίγα χρόνια αργότερα και ο Τζορτζ Γκίλντερ στο μνημειώδες έργο του «Wealth and Poverty», ότι η βασική αιτία της ύφεσης της οικονομίας είναι ο περιορισμός των ιδιωτικών επενδύσεων που προέρχεται από την αυξημένη φορολόγηση των επιχειρήσεων και του κέρδους που καταλήγει στους μετόχους τους. Η συλλογιστική είναι απλή, εάν ένας επιχειρηματίας δεν πρόκειται να κερδίσει περισσότερα αυξάνοντας τον τζίρο της επιχείρησής του, τότε για ποιον λόγο να το κάνει;



Αν ήμουν Αμερικανίδα θα ντρεπόμουν αυτή την εποχή.

Γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου και εξηγεί γιατί οι ΗΠΑ, αυτή την εποχή, τής φαίνονται σαν τον ηλίθιο της Ιστορίας.
Άρχισα να υπολογίζω πόσες δεκαετίες έχουν μείνει πίσω οι Ηνωμένες Πολιτείες από χθες το πρωί όταν πήγα να αγοράσω ντόνατς. Στο μαγαζάκι υπήρχε μια ταμπελίτσα που έγραφε: ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ! ΜΟΒ ΝΤΟΝΑΤΣ, 1.99 ΔΟΛΑΡΙΑ.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Κι έβγαλε μια φωνή ο Ποσειδών όπως εννιά ή δέκα χιλιάδες πολεμιστές φωνάζουν μαζί στον ξεσηκωμό της μάχης. Είναι στο Ξ της «Ιλιάδας» και ο Ποσειδών φωνάζει για να ενθαρρύνει τους Αχαιούς. Κάποτε τα ντεσιμπέλ ήταν προνόμιο των θεών ή των πολεμιστών ηρώων που ήθελαν να κερδίσουν την αθανασία. Οι Ελληνες το θυμούνται ακόμη. Και επειδή ο καθένας από εμάς κρύβει μέσα του και έναν μικρό ή μεγαλύτερο θεό –του το λέει η μαμά απ’ την ώρα που γεννιέται– δεν χάνει ευκαιρία να το διακηρύξει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί. Με τις τσιρίδες του όταν ακόμη είναι παιδί και έχει το ακαταλόγιστο. «Παιδί είναι, τι να κάνουμε».