Τάσος Γιαννίτσης, Ομοτ. Καθηγητής, π. Υπουργός

Στη δεκαετία 2009-2019 παίχτηκε το έργο της κατάρρευσης των στερεότυπων με τα οποία πορεύτηκε η χώρα πριν και μέσα στην κρίση. Τουλάχιστον για όσους μπορούσαν να σκεφτούν. Σήμερα, βρισκόμαστε σε συνθήκες μετάβασης από ‘τα κάτω’ προς την εμπέδωση μιας νέας, καλύτερης, αφετηρίας. Όμως, η χώρα και οι Έλληνες δεν βρίσκονται σε κάποια ζηλευτή θέση. Η χώρα ξέφυγε από την επίσημη χρεοκοπία, στραπατσαρίστηκε πολλαπλά και άσχημα, δεν έχει τους βαθμούς ελευθερίας που είχε στην προ-κρίσης εποχή για να ασκήσει πολιτική, πολλές μορφές πολιτικής δεν είναι επιλέξιμες γιατί ανήκαν στους γενεσιουργούς παράγοντες της κρίσης, το κατά κεφαλή ΑΕΠ της έχει μειωθεί από το 85,2% (2009) στο 62,8% του μέσου όρου της Ε.Ε. (2018), ξεπερνώντας μόνο την Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Κροατία.



Αθόρυβα, χωρίς μεγαλοστομίες, συντελείται στην Ελλάδα  μια μορφωτική επανάσταση, η οποία ας ελπίζουμε ότι θα ελαχιστοποιήσει και την  ανατολικο-οθωμανική κληρονομιά της χώρας.

Του Αθ.Χ.Παπανδρόπουλου

Στην αρχή δεν το πίστεψα. Κάποιοι μας δουλεύουν σκέφθηκα. Είναι ποτέ δυνατόν οκτώ Έλληνες στους δέκα να τάσσονται υπέρ του νόμου και της τάξης; Ακόμα χειρότερα, άλλοι τόσοι συμπατριώτες μας ν@ δηλώνουν ότι είναι υπέρ της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου; Ε, όχι. Εδώ το παιχνίδι χοντραίνει; Κάτι συμβαίνει. Φαίνεται ότι ο κόσμος της «προόδου» δεν θεωρεί πλέον ότι τα παιδιά του μπορούν να μάθουν πέντε γράμματα με τους εμπόρους ναρκωτικών στο πλευρό τους.



Το εάν θα πετύχει ή όχι ο πρωθυπουργός θα εξαρτηθεί σε καθοριστικό βαθμό από το εάν θα ακολουθήσει, όπως λέει χαρακτηριστικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος, την οδό της αληθείας ή την οδό της κολακείας



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης Πηγή: www.Protagon.gr


Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουν οι καλλιτέχνες που αγαπήσαμε; Φεύγουν κομμάτια από το σκηνικό της ζωής μας, αντικαθίστανται με καινούργια που, μπορεί να είναι όμορφα, να έχουν ενδιαφέρον, αλλά όχι και το αντίστοιχο συναισθηματικό βάρος για μας Πηγή:

Οι σπουδαίοι καλλιτέχνες έχουν τη μνήμη, το αποτύπωμα τους έργου τους, για να κατευνάζουν τον φόβο του θανάτου. Είναι και αυτή μία παρηγοριά, ένα υποκατάσταστο της αθανασίας.



Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα που απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν συνείδηση στο απλό. Όπου αρχίζει η δική σου ελευθερία τελειώνει  η δική μου. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο στα άτομα, ισχύει και στις κρατικές οντότητες.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Κάποιοι στις μέρες μας είναι πολέμιοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ενοποίηση όμως της Ευρώπης δεν έγινε μόνο για την ευημερία των λαών της.