Tagesschau: Πώς η Ελλάδα προσελκύει Γερμανούς συνταξιούχους

Του Τάκη  Θεοδωρόπουλου 

Την είδηση τη συνοδεύουν συμπεράσματα ευοίωνα για το μέλλον της χώρας. Η Ελλάδα, επιτέλους, γίνεται και χειμερινός προορισμός. Χρόνια το παλεύαμε και τώρα το καταφέραμε εξαιτίας, ή χάρη, της ενεργειακής κρίσης. Συνταξιούχοι του ευρωπαϊκού Βορρά σκοπεύουν να περάσουν τους μήνες του χειμώνα στον ήπιο Νότο μας. Oσο νοτιότερα, τόσο καλύτερα. Στόχος η Κρήτη. Ας είναι καλά και η κλιματική αλλαγή. Δεν μπόρεσα να μη σκεφτώ το προφανές: αρκετούς συνταξιούχους διαθέτουμε. Τι τους θέλουμε τους εισαγόμενους; Είμαστε μια χώρα συνταξιούχων. Η μισή πολιτική ζωή μας στρέφεται γύρω από το ύψος και την καταβολή των συντάξεων. Από την άλλη μισή, το μεγαλύτερο μέρος το αφιερώνουμε στη φρίκη που παράγει η κοινωνία μας – ιδανικό θέαμα για συνταξιούχους που ως απόμαχοι αισθάνονται πως η φρίκη δεν τους αφορά παρά μόνον ως θέαμα και ακρόαμα. Και ό,τι περισσεύει το καλύπτουν διάφορες λεπτομέρειες, όπως ο Ερντογάν, η Ουκρανία, ο Πολάκης και οι επόμενες εκλογές. Το λέω αυτό για να προλάβω την εύλογη ένσταση: τον Ελληνα συνταξιούχο τον πληρώνει ο ενεργός πληθυσμός της χώρας. Ενας εργαζόμενος για δύο συνταξιούχους, αν δεν κάνω λάθος. Τον Γερμανό τον πληρώνει ο Γερμανός και σ’ εμάς δίνει τα χρήματά του. Ομως το ζήτημα δεν είναι οικονομικό, όσο κι αν το οικονομικό έχει σημασία. Το ζήτημα είναι κοινωνικό και κυρίως ψυχολογικό.

 Λιβύη: Οι απειλές της Αιγύπτου ισοδυναμούν με «κήρυξη πολέμου»

Γράφει ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος

 

Όλοι, εσωτερικοί και εξωτερικοί δρώντες στη Λιβύη μιλούν για συμφιλίωση και ενοποίηση της χώρας μέσω εκλογών ως πρώτο βήμα στην πορεία για την κανονικότητα αλλά θεωρώ ότι κανείς δεν πιστεύει ότι με τις επικρατούσες συνθήκες κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Το χάος που έχει δημιουργηθεί από τους εμφυλίους πολέμους και τις ανίκανες φατριαστικές ηγεσίες διατηρείται και ευνοεί αναμφίλεκτα την Τουρκία που βρίσκεται πλέον και «με τα δύο της πόδια» εκεί, επηρεάζοντας προς όφελος της τα γεγονότα.

Τουρκία, η μάστιγα της ανατολικής Μεσογείου - 'Αρθρο του Ασμχου (Δ) Γ.  Παπαπολυχρονίου -

Του Νικήτα Σίμου

 

Ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία με τις απειλές τις οποίες προδιαγράφει για το ευρωπαϊκό πεδίο έχει συγκεντρώσει την προσοχή του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των ΗΠΑ, η Μεσόγειος έχει μάλλον υποτιμηθεί σαν ένα δυνητικό μέτωπο της Ρωσίας και άλλων δυνάμεων με τη Δύση, όπου η Τουρκία λειτουργεί και αυτή έμμεσα υπέρ των ρωσικών συμφερόντων.

 

H θάλασσα αυτή συνδέει τη Ν. Ευρώπη, την Αφρική και τη Μ. Ανατολή για τη μεταφορά εμπορευμάτων, μεταξύ των οποίων καύσιμα, δημητριακά, τρόφιμα, ύλες κ.ά. Σαν ένας τέτοιος χώρος οικονομικής διασύνδεσης η Μεσόγειος είναι πηγή σταθερότητας για την Ευρώπη, δυνητικά όμως και ένα πεδίο ανταγωνισμού με δυνάμεις οι οποίες θέλουν να αποσταθεροποιήσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

 

Βρετανία: Πώς έγινε μια από τις φτωχότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης

Η Βρετανία επέλεξε τα χρηματοοικονομικά αντί της βιομηχανίας, τη λιτότητα αντί των επενδύσεων και την κλειστή οικονομία αντί του ανοίγματος στον κόσμο

 

Γράφει ο Αλέξανδρος Καψύλης

 

Οι τελευταίοι μήνες ήταν δύσκολοι για το Ηνωμένο Βασίλειο, γράφει ο Ντέρεκ Τόμσον στο ηλεκτρονικό περιοδικό «The Atlantic». Οι τιμές της ενέργειας εκτινάσσονται στα ύψη, ο πληθωρισμός έχει εκτιναχθεί σε διψήφια νούμερα, ο μακροβιότερος Βρετανός μονάρχης πέθανε, ο πρωθυπουργός με τη μικρότερη θητεία παραιτήθηκε. Είναι γνωστά όλα αυτά, ασχολήθηκαν διεξοδικώς τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Πίσω από τους θλιβερούς τίτλους, ωστόσο, υπάρχει μια βαθύτερη ιστορία οικονομικής δυσλειτουργίας δεκαετιών, που δίνει μαθήματα για το μέλλον, σημειώνει ο αναλυτής.

 Ο Λευκός Οίκος προειδοποιεί με αντίποινα σε ενδεχόμενη ρωσική επίθεση κατά...  | Διεθνή Ειδήσεις

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, https://hellasjournal.com

 

Τα παλιά τα χρόνια, όταν οι έγκυρες αμερικανικές εφημερίδες «κτυπούσαν», όπως το χταπόδι, μία ξένη χώρα, οι παλαιοί ανταποκριτές έλεγαν ότι πίσω από τα δημοσιεύματα βρίσκονταν ο Λευκός Οίκος ή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, γενικά η αμερικανική κυβέρνηση.