Γράφει ο Σάκης Μουμτζής

Οι πολίτες και οι ηγέτες τους αποκαλύπτονται στις κρίσιμες στιγμές. Όταν οι τελευταίοι θα πρέπει να λάβουν τις σωστές αποφάσεις και οι πρώτοι να τις υλοποιήσουν. Να πειθαρχήσουν. Σε αυτές τις στιγμές δείχνουμε όλοι τους πραγματικούς εαυτούς μας. Δείχνουμε το αλληλέγγυο—όσο και να έχει φθαρεί αυτή η λέξη—ή το εγωιστικό μας πρόσωπο.

Με απλά λόγια ή θα βάζουμε τον εαυτό μας πάνω απ΄όλα και η συμπεριφορά μας θα υπακούει σε αυτήν την αντίληψη ή θα συνυπολογίζουμε και τον συνάνθρωπο μας, αυτόν που η χριστιανική θρησκεία αποκαλεί «πλησίον».

Του Θανάση Κ.

 Δώσαμε τα “εύσημα” στην κυβέρνηση, η οποία σε γενικές γραμμές τα πήγε πολύ καλά με την αντιμετώπιση του κορονοϊού, όταν ξέσπασε η κρίση.

Τώρα είναι η ώρα της εγχώριας παραγωγής
Καλούμαστε να λύσουμε μια πολύ δύσκολη εξίσωση, χωρίς τα παλιά «λυσάρια». Είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων. Η «ευαισθησία» του τουρισμού, η αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου και ο ρόλος των νέων τεχνολογιών.

Γράφει ο Δ. Βέργαδος.

Η ταινία «Μετά την επόμενη μέρα» μάς έχει σημαδέψει. Δεν αναφέρεται στην κρίση της πανδημίας όπως το Contagion, αλλά σε μια προδιαγεγραμμένη κρίση, αυτή της κλιματικής αλλαγής. Το «Μετά την επόμενη μέρα» όχι συμβολικά αλλά πρακτικά, μας αφορά, γιατί η προετοιμασία για αυτήν αποτελεί επείγουσα υποχρέωση.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος


Υπομονή, ανθεκτικότητα, καρτερία. Μέταλλο της ανθρώπινης ψυχής σπανίζον στο υπέδαφος της καθ’ ημάς Ανατολής, όπου η ορμή του ενθουσιασμού εναλλάσσεται με την παράδοση στην απογοήτευση. Εδώ που τα λέμε, από αρχαιοτάτων χρόνων δεν τα πηγαίναμε πολύ καλά με την υπομονή. Ο Περικλής έχει προειδοποιήσει τους Αθηναίους ότι ο ενθουσιασμός τους πριν ξεκινήσει ο πόλεμος με τη Σπάρτη θα τους εγκαταλείψει όταν βρεθούν αντιμέτωποι με τις αντιξοότητες της διεξαγωγής του και τότε θα αρχίσουν να κατηγορούν ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί τον Περικλή. Η υπομονή τους εξαντλείται πολύ γρήγορα, όταν ο σπαρτιατικός στρατός εισβάλλει στην Αττική και οι ίδιοι παρακολουθούν μέσα από τα τείχη τις καταστροφές. Ο Περικλής κρύβεται για να μην τον αναγκάσουν να ενδώσει στην απαίτηση για κατά μέτωπον σύγκρουση με τον σπαρτιατικό στρατό, όπου η Αθήνα δεν θα είχε παρά μόνο μία λύση, να νικήσει. Αν έχανε τη μάχη, δεν θα είχε δυνατότητα να υποχωρήσει. Χρειαζόταν υπομονή, λοιπόν. Και οι Αθηναίοι εξάντλησαν πολύ γρήγορα τα αποθέματά της.



Του Κώστα Στούπα

1) Αυτό που φοβόμαστε ήρθε...

Πολλοί  πιστεύουν πως η επιδημία δεν είναι παρά ένα "κακό όνειρο" που θα κρατήσει ένα-δύο μήνες (στην αρχή της καραντίνας υπήρχε η πεποίθηση πως θα κρατούσε 1-2 εβδομάδες) και μετά θα επανέλθουμε σε αυτό που πριν λίγο καιρό θεωρούσαμε κανονικότητα.