WorkCover - EHSQ Engineering Consultancy - Ταχύτητα και Ευελιξία
Του  Κώστα Χριστίδη*
 
Το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε δύο σοβαρότατες κρίσεις – την απόπειρα εισβολής αυξημένου αριθμού μεταναστών στα ελληνοτουρκικά σύνορα  στον Έβρο, μεθοδευθείσα από το καθεστώς Ερντογάν, και την υγειονομική κρίση του κορωνοϊού – με πρωτόγνωρη ταχύτητα και επάρκεια. Η συμπεριφορά της κυβέρνησης απέτρεψε θανάσιμους κινδύνους (μεταφορικά και κυριολεκτικά) και οδήγησε σε εκτίναξη της αξιοπιστίας της εντός και εκτός Ελλάδας. Το θετικότατο αυτό γεγονός οφείλεται κατά μέγα μέρος στην ποιότητα της πολιτικής ηγεσίας και στην ευθυκρισία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος επέλεξε πολλούς κατάλληλους ανθρώπους για τις κατάλληλες θέσεις, καθ’ όσον στο δεκάμηνο που μεσολάβησε από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές η δημόσια διοίκηση δεν άλλαξε ριζικά, ούτε, ασφαλώς, η ιδιοσυστασία του ελληνικού λαού. Κατά την έκφραση του Γ.Κ. Στεφανάκη, ‘’ο μηχανοδηγός άλλαξε, η μηχανή παραμένει η ίδια’’!

ΟΟΣΑ: Η οικονομία ανακάμπτει, η αξιοπιστία είχε βελτιωθεί | Η ...

Η διαδικασία μετάβασης στην κανονικότητα θα είναι αργή και ως εκ τούτου θα έχει κόστος. Η εξάντληση των αντοχών, ειδικά των μικρομεσαίων και το ράλι στις μετοχές που είναι... σκόνη στα μάτια.

Γράφει ο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλος


Ηταν λίγο περίεργο το εξώφυλλο του Economist πριν δύο εβδομάδες, πιθανότατα όμως να αποδειχθεί προφητικό. Σε κόκκινο φόντο έβλεπε κανείς μια αριθμητική παράσταση που έδειχνε 90%. Στο κύριο δε άρθρο τονιζόταν ότι «ενώ για πολλά πράγματα το 90% είναι μια χαρά, για μια οικονομία είναι άθλιο ποσοστό και η Κίνα δείχνει γιατί».

Economist: Η ελληνική οικονομία θα χτυπηθεί περισσότερο από όλες ...

Η πρωτοφανής κρίση που δημιούργησε η πανδημία απαιτεί καινοφανείς χειρισμούς, για να μείνουν όρθιες σημαντικές επιχειρήσεις σε στρατηγικούς τομείς όπως π.χ. ο τουρισμός και οι μεταφορές. Πώς μπορεί να συνδυαστεί το κράτος με την ιδιωτική πρωτοβουλία.

    Γράφει ο Γιώργος Παπανικολάου


Το «σοκ» που προξενεί στην ελληνική οικονομία η πανδημία είναι άνευ προηγουμένου. Αυτό προκύπτει αβίαστα από όλες σχεδόν τις προβλέψεις, που ανάγουν τη χώρα μας σε μεγαλύτερο οικονομικό «θύμα» του κορωνοϊού σε όλη την Ευρώπη. Κατά μεγάλο μέρος, λόγω της εξάρτησης του εθνικού προϊόντος από τον τουρισμό και τις μεταφορές, αλλά και λόγω εξάρτησης γενικότερα από την κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών.


Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Εν μέσω πανδημίας και αγωνίας για την επανεκκίνηση της οικονομίας και τις απώλειες που αυτή θα επιφέρει με το lockdown,  κάποιοι δουλεύουν και κάποιοι άλλοι μας δουλεύουν μπαρουφολογώντας.

Από τη μια έχουμε τα δειλά βήματα στο ξεκίνημα πολλών κατηγοριών καταστημάτων και από την άλλη ορισμένους πολιτικούς που σπεκουλάρουν ακόμη και στον θάνατο.


Γράφει η Ευτυχία Λαμπροπούλου


Στην Ελλάδα του 2020 η ιδρυματοποίηση για τα καλά κρατεί τα σκήπτρα. Πριν λίγες μέρες καθώς περπατούσα στην πλατεία Γεωργίου  έγινα αυτήκοος   μάρτυρας μιας συζήτησης που αφορούσε το ΚΕΠΕΠ Λεχαινών. Επιτρέψτε μου να  την μοιραστώ μαζί σας.

Μιλάμε για ένα ίδρυμα κατ’ ουσία, όπου το προσωπικό είναι ελάχιστο και δεν έχει κάποια κατάρτιση, μόνιμοι που δεν είναι καν νοσηλευτές αλλά βοηθοί θαλάμου. Αυτοί καλούνται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε ανθρώπους που ο καθένας από αυτούς είναι μια διαφορετική περίπτωση. Πολλές  φορές διερωτόμαστε από ευαισθησία γιατί έτσι αυτά τα παιδιά; Γιατί να είναι έγκλειστοι αυτοί οι άνθρωποι; Ποτέ όμως δεν στρέψαμε το βλέμμα μας προς το μέρος τους !