Τι το πιο φυσικό, οι δυνάμεις του ζόφου και του αυταρχισμού, στην εποχή όπου η γνώση αποτελεί κορυφαία πρώτη ύλη, να δίνουν την μέχρι εσχάτων μάχη του σκότους.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Τους τελευταίους μήνες, πιθανότατα λόγω κορωνοϊού, η παγκόσμια ψηφιακή σκηνή, ητοι το διαδίκτυο, έχει γεμίσει με δήθεν οικονομολόγους, ιστορικούς, λοιμωξιολόγους, ανθρωπολόγους και άλλους απατεώνες, που έχουν έναν βασικό στόχο: την αλλοίωση της πραγματικότητας μέσω θεωριών συνομωσίας και την εξουδετέρωση της γνώσης. Ορατό αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας, είναι με αφετηρία την Αμερική, η παγκοσμιοποίηση της αμάθειας και της γελοιότητας.



 Λεωνίδας Μαργαρίτης - thebest.gr

                                        Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη

                                  Προέδρου Εταιρείας Λογοτεχνών

Η Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης γιορτάζεται στις 21 Μαρτίου κάθε χρόνου. Η αρχική  ιδέα  ανήκει στον  ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να καθιερωθεί  ο εορτασμός της ποίησης και  στη χώρα μας  όπως και σε άλλες χώρες.

Η εισήγηση αυτή  έφτασε στα χέρια του  τότε προέδρου  της ΄Εταιρείας Συγγραφέων Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων και  ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα γιορτής την 21η Μαρτίου,  μέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους. Πρώτη φορά γιορτάσθηκε  το 1998.



Του Τάκη Σουβαλιώτη.

 Τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι αυτή η βία που υφίσταται η κοινωνία μας προέρχεται από την αστυνομία. Δεν είναι αυτή η αλήθεια. Αυτή η βία, ασκείται από τους αριστερούς εξτρεμιστές. Από αυτούς δοκιμάζονται περισσότερο οι μεγαλύτερες πόλεις μας. Από αυτούς (τους αριστερούς εξτρεμιστές) γίνονται τα διάφορα έκτροπα. Οι δολοφονίες, οι ληστείες και οι διάφορες καταστροφές.

Σώτη Τριανταφύλλου: «Οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να είναι δίκαιοι, αλλά  κοιμούνται» | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Χαρακτηριστικό του αστυνομικού κράτους είναι η απουσία ελευθερίας του Τύπου, ο έλεγχος των ΜΜΕ, ο περιορισμός των διαδηλώσεων και η άσκηση κριτικής στους κυβερνώντες, πράγμα που, λόγου χάρη, προσπαθεί να κάνει τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης Και Ανάπτυξης του Ερντογάν


Το αστυνομικό κράτος προϋποθέτει μια κυβέρνηση που ασκεί εξουσία μέσω αστυνομικής, ένοπλης, ισχύος. Ο όρος έχει συναισθηματική και υποτιμητική έννοια: περιγράφει μια ανεπιθύμητη κατάσταση κατά την οποία η παρουσία των πολιτικών αρχών, των οργάνων του κρατικού μηχανισμού, είναι υπερβολικά έντονη και δεν υπόκειται σε νόμους: είναι «αυθαίρετη» ανεξέλεγκτη εξαρτάται από τις παρορμήσεις των εκπροσώπων της εξουσίας.

Στην "Καθημερινή" ο Σάκης Μουμτζής - Enimerosi24

Γράφει ο Σάκης Μουμτζής

Δια χειρός Τάκη Λαζαρίδη
«Δεν γνωρίζουν ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται από φανατικούς κομμουνιστές, γνήσιους ιδεολογικούς απογόνους των Λένιν, Στάλιν, Μάο, ιδεολογικά παιδιά των Σιάντου, Ιωαννίδη και Ζαχαριάδη… Με τα δεδομένα αυτά καταδεικνύεται πόσο αφελής και αβάσιμος είναι ο ισχυρισμός ορισμένων πολιτικών ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μεταλλαχθεί, να γίνει ένα γνήσιο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Όσο αφελής και αβάσιμη είναι η προσδοκία ότι ο λύκος μπορεί να μεταλλαχθεί και να γίνει αρνάκι…»