Κοινή ανοικτή επιστολή Ευρωπαίων αρχηγών κρατών για την Ημέρα της Ευρώπης|  newmoney

ΚΟΙΝΗ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

08.05.2021
 

Θα θέλαμε να απευθύνουμε τις θερμότερες ευχές μας προς όλους τους Ευρωπαίους  πολίτες, με την ευκαιρία του εορτασμού της Ημέρας της Ευρώπης.

Αυτή η Ημέρα της Ευρώπης είναι ξεχωριστή. Για δεύτερη συνεχή χρονιά, την εορτάζουμε υπό τις δύσκολες συνθήκες της πανδημίας του COVID-19. Είμαστε στο πλευρό όλων όσων υπέφεραν εξαιτίας της πανδημίας.

Η φετινή Ημέρα της Ευρώπης είναι επίσης ξεχωριστή, γιατί σηματοδοτεί την έναρξη της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης. Καλούμε όλους τους Ευρωπαίους πολίτες να αξιοποιήσουν αυτή τη μοναδική ευκαιρία για να διαμορφώσουν το κοινό μας μέλλον.


Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος/ Ελληνικός συνδικαλισμός, είπατε; |  Globalview|RitsmasCorner
Η ολοκληρωτική αποτυχία των καθεστώτων σε Ινδία, ΗΠΑ και Βραζιλία να διαχειριστούν την πανδημία. Πώς οι λαϊκιστές προετοιμάζουν την επιστροφή τους στην επόμενη μέρα.

Γράφει ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος.

Άραγε τι να διδάχθηκαν από την πρώτη και τη δεύτερη φάση της πανδημίας Covid-19; Κατά συνέπεια, όσοι από αυτούς παραμένουν στην εξουσία πώς θα αντιδράσουν στη νέα συγκυρία, αυτή που ήδη προδιαγράφεται από τα εμβόλια;

Στις πρώτες φάσεις της πανδημίας, οι λαϊκιστές ηγέτες, με πρώτο τον Αμερικανό πρώην σήμερα πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, νόμισαν ότι θα μπορούσαν να «παίξουν» με τη «γριπούλα»... Η απέχθειά τους προς τη γνώση και την κριτική σκέψη αλλά και για τους ανθρώπους που προσπαθούν να καταλάβουν, τους υπαγόρευε να χλευάζουν και να ξορκίζουν τις περίφημες «ελίτ». Άραγε πώς θα μπορούσε λόγου χάρη ο πολύς Ντόναλντ Τραμπ να κουβεντιάσει μ' έναν επιδημιολόγο; Ήταν δυνατόν ο άνθρωπος που έβριζε τις ελίτ να ακούσει επιστημονικές απόψεις και εκδοχές για τη «γριπούλα»;

Επετειακή επίσκεψη Μαργαρίτη Σχοινά στην Ελλάδα για τα 40 χρόνια από την  ένταξη στην ΕΕ - Paraskhnio.gr

"Το εκφωνηθέν κείμενο είναι το μόνο αυθεντικό"

"Εναρκτήρια Ομιλία του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Μαργαρίτη Σχοινά
κατά την Επίσημη Παρουσίαση του Επετειακού Γραμματοσήμου για τα 40 χρόνια από την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ
 


Ήμουν 17 χρόνων όταν έβλεπα στην τηλεόραση τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να υπογράφει τη Συνθήκη Ένταξης της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη. Ήξερα ότι εκείνη τη στιγμή γινόμουν μάρτυρας μιας ιστορικής στιγμής, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη, αλλά κυρίως για τη γενιά μου, τη γενιά των εφήβων του Ζαππείου του '79.

Κι έλαχε σε αυτή την γενιά, των εφήβων του Ζαππείου να κτίσει την Ευρωπαϊκή Ελλάδα, την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, όπως είχε τύχει στη προηγούμενη γενιά των Ελλήνων οραματιστών να πραγματώσουν το όραμα της Ένταξης. Και φυσικά προβάλλει τώρα το ξεχωριστό καθήκον της επόμενης γενιάς, που σαρανταρίζει μαζί με την Ευρωπαία Ελλάδα,  αυτών που γεννήθηκαν μέσα στην Ευρώπη και μεγαλώνουν με τις κατακτήσεις του παρελθόντος,  να βελτιώσει αλλά και να υπερασπιστεί όσα πετύχαμε μέχρι σήμερα.

Αντώνης Τριφύλλης: Γνωρίζει όσο λίγοι την Ε.Ε. και απαντάει στο τι κρίνεται  σε αυτές τις Ευρωεκλογές | Fortunegreece.com

Του Αντώνη Τριφύλλη

Είναι η ‘’Ελλάδα που πληγώνει’’. Όπου και να κοιτάξεις βλέπεις φαινόμενα παρόμοια. Και δεν είναι ο μόνο κορωνοιός που εντείνει τα παράδοξα που ζούμε. Είναι και η Παιδεία, οι πελατειακοί δεσμοί, η ανολοκλήρωτη σχέση με την Δύση και πολλά άλλα που βιώνουμε σήμερα παρά τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού. Σαν να υπάρχει ένα ελατήριο στο οποίο είμαστε προσδεμένοι, και κάθε φορά που αποτολμούμε ένα βήμα εμπρός, αυτό μας επαναφέρει στην ‘’τάξη’’.

01_Bite – Ηγεσία σε περίοδο (μόνιμης) κρισης – Learning Bites

Η κρίση που διανύουμε, ανεξαρτήτως των διαφορετικών αιτιών που την συντηρούν, ξεκινά το 2008 και αποτελεί μία από τις πλέον παρατεταμένες κρίσεις της παγκόσμιας οικονομικής ιστορίας.

του Πάνου Β. Λειβαδά*

Ασχέτως του πότε θα επιτευχθεί βιώσιμη ανάκαμψη, πολλές από τις αλλαγές που συντελούνται στην κοινωνία, στην οικονομία και στο επιχειρείν, αν και εμφανίζονται ως εφήμερες ή αμυντικές, θα παραμείνουν μόνιμα στην ζωή μας. Μία στρατηγική απλά για την υπέρβαση της συγκεκριμένης κρίσης είναι ανεπαρκής. Η νέα στρατηγική πρέπει να είναι «δυναμική» και όχι «στατική» και συγχρόνως να επιτυγχάνει την εξάλειψη των αιτίων που οδήγησαν στην κρίση. Στόχος δύσκολος: οι άνθρωποι που απαιτούν από τους Ηγέτες μεγάλη αποφασιστικότητα, για να τους οδηγήσουν εκτός κρίσης, είναι συχνά οι ίδιοι που τους αμφισβητούν όταν αυτοί απαιτούν άβολες προσαρμογές στον κόσμο που ανατέλλει. Η υιοθέτηση «βέλτιστων πρακτικών» θα συνεχιστεί, αλλά η ανεύρεση των «επόμενων πρακτικών» γίνεται αναπόφευκτη. Πώς προσανατολιζόμαστε, λοιπόν, μέσα στον νέο κόσμο ενισχυμένης ασάφειας;