Από την εξίσωση λείπει ο σεβασμός στον άνθρωπο…


Η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι βασικό σημείο του κώδικα αρχών στην επιχειρηματική ηθική .
                   
Του ΑΝΤΩΝΗ ΓΚΟΡΤΖΗ

Σαν κοινωνία, πολλές φορές αδυνατούμε να διαχωρίσουμε το καλό από το κακό, το ωραίο από το άσχημο, το αντικειμενικό από το υποκειμενικό. Έχουμε αποκτήσει την ψυχολογία της μάζας. Ότι μας είναι οικείο το δεχόμαστε. Οτιδήποτε διαφορετικό το απορρίπτουμε.

αθανασιος παπανδροπουλος | tempo24.news
Πού πάνε τελικά τα χρήματα των κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών από την ΑΑΔΕ και πόσο νόμιμη και άρα και συμβατή με το κράτος δικαίου είναι η διαδικασία;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πάνω από 1.700.000 Έλληνες έχουν κατασχεμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, για χρέη προς την Εφορία. Από τις κατασχέσεις αυτές, οι 300.000 περίπου έγιναν τον Νοέμβριο 2019 τρεις εβδομάδες μετά τη λήξη της δυνατότητας οι φορολογούμενοι να ρυθμίσουν τις οφειλές τους σε 120 δόσεις.


Πώς λειτουργούν τα εμβόλια; | Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Του Θοδωρή Γεωργακόπουλου


Υπάρχουν πολλά που κάνουμε λάθος σε αυτή την πανδημία, αλλά νομίζω ότι υπάρχουν δύο συγκεκριμένα, πολύ σημαντικά πράγματα που πολλοί από εμάς δεν έχουνε χωνέψει πολύ καλά.

Πρώτον: ότι θα κολλήσουμε όλοι κορωνοϊό.

Δεύτερον: ότι για τους περισσότερους από εμάς, το φετινό καλοκαίρι είναι πιο ασφαλές και (θα έπρεπε να είναι και πιο) ξένοιαστο.

Γιατί η Θέμις, η θεά της Δικαιοσύνης, είναι τυφλή και κρατά ζυγαριά και  σπαθί. Επινόησε τους χρησμούς και ήταν το "δεξί χέρι" του Δία. Γιατί της  χρεώνεται ο Τρωικός πόλεμος - ΜΗΧΑΝΗ

Του Γιώργου Κράλογλου

Είναι ή δεν είναι τυφλή η δικαιοσύνη; Πώς να δει τις πάνω από 800.000 παγωμένες υποθέσεις. Ούτε και τα ονόματα των υπευθύνων βλέπει. Τι να σου κάνει...

Το λέμε μόνο για να μη ξεχνιόμαστε χαμένοι στα Βαλκάνια… Στην Αμερική,  όπως ορθότατα μας θυμίζει ο Epifanios 777 σε σχόλιό του στο ρεπορτάζ: υπερβολικές καθυστερήσεις στη δικαιοσύνη "Τον Τράμπ τον δίκασαν ενώ ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ".

Τρεις υπέροχες βόλτες στην Αθήνα -Ο Νίκος Βατόπουλος μας «ξεναγεί» στην  πόλη | BOVARY

Του Νίκου Βατόπουλου

 
Αυτό που καταλαβαίνουμε όταν μιλάμε για τη μεσαία τάξη ανήκει μάλλον στον προηγούμενο αιώνα. Και ήταν ίσως μια αναλαμπή της Ιστορίας, ένα προϊόν της ακμής του καπιταλισμού από το 1850 έως το 1990. Πιθανώς αυτή να είναι μια αποδεκτή τομή, αλλά τα όρια μετακινούνται και οι εκτιμήσεις διαφόρων αναλυτών μπορούν να ποικίλλουν. Αυτό, πάντως, για το οποίο υπάρχει ενδεχομένως συναίνεση είναι ότι ο μικρομεσαίος αστικός πολιτισμός είναι η αντανάκλαση ενός ιστορικού φαινομένου. Του παρελθόντος. Φαινόμενα των ημερών, όπως η έρευνα που δείχνει ότι οι Ελληνες είναι από τους πλέον εύπιστους και ευάλωτους στις ψευδείς ειδήσεις ή η εμμονή της αξιωματικής αντιπολίτευσης να πολεμά τα κριτήρια εισόδου στα ΑΕΙ, μας υπενθυμίζουν ότι οι όποιες αξίες του πρώην μεσοαστικού πολιτισμού έχουν προ πολλού, και όχι μόνο στην Ελλάδα, καμφθεί. Και δεν έχουν μόνο υποχωρήσει στην κλίμακα εκτίμησης και προσδοκίας, αλλά έχουν περάσει στην περιοχή της λοιδορίας μέσω της σταθερής υπονόμευσής τους.