Θεόδωρος Γιάνναρος: Ο βίος και η πολιτεία του στελέχους της Ν.Δ. που  αποκάλεσε «πίθηκο» τον Ιρανό πρόσφυγα | Έθνος
Του Θοδωρή Γιάνναρου

"Ας μη χαιρόμαστε που σκοτώθηκε το κτήνος. H σκύλα που το γέννησε ζει και βρίσκεται πάλι σε οργασμό”

Δεν πρόκειται για μια απλή απόπειρα απάντησης στο ερώτημα, εάν μεταξύ κομμουνισμού και φασισμού υπάρχει μια σχέση πρωτοτύπου και αντιγράφου και κατά πόσον είναι πιθανή μια "αιτιώδης συνάφεια” ανάμεσα στα μέτρα εξόντωσης που εφαρμόζονται  από καθεστώτα αυτού του τύπου. Είναι η νομοτελειακή σύγκριση μεταξύ των δύο κυρίων πόλων του απόλυτου κακού! Και τα δύο αποτελούν την "αυγή της κόλασης”, αν τους επιτραπεί να εμφανιστούν ανενόχλητοι στο προσκήνιο!

Στην "Καθημερινή" ο Σάκης Μουμτζής - Enimerosi24

Του Σάκη Μουμτζή

Αυτά που συμβαίνουν στην Ουκρανία ουδείς θα τολμούσε να τα πιστέψει πριν από δέκα ημέρες. Ο κοινός νους, αλλά και η κοινή λογική ήταν βέβαιη πως ο Βλ. Πούτιν θα συνυπολόγιζε τα κόστη μιας τυχοδιωκτικής επίθεσης και θα επεδίωκε μια συμβιβαστική λύση. Σχεδόν όλοι, πλην της CIA, έπεσαν έξω. Βέβαια, έξω έπεσε και ο Πούτιν ως προς το χρονοδιάγραμμα των επιχειρήσεων του ρωσικού στρατού και κυρίως ως προς το σθένος ενός ανθρώπου. Του Ζελένσκι. Αν εγκατέλειπε την πατρίδα του και το πόστο του, θα κατέρρεε επί τόπου ολόκληρη η Ουκρανία. Παραμένει, μέχρι στιγμής, παλικάρι στη θέση του.

Υποθέτω πως ο Πούτιν και οι συνεργάτες του συνυπολόγισαν και τα σκληρά αντίποινα της Δύσης. Εκεί που πιθανώς να έπεσαν έξω είναι οι αντιδράσεις των Ευρωπαίων πολιτών, οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Ένας δικτάτορας αγνοεί πόσο υπολογίσιμη δύναμη είναι στα δημοκρατικά πολιτεύματα η κοινή γνώμη. Διαμορφώνει πολιτικό κλίμα και το πολιτικό κλίμα διαμορφώνει πολιτικές. Είναι αμφίβολο αν οι ηγεσίες της Δύσης θα λάμβαναν τόσο σκληρά μέτρα κατά της Ρωσίας του Πούτιν και των ολιγαρχών αν δεν διαδήλωναν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στους δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων κατά της ρωσικής εισβολής.

Κωνσταντίνος Γάτσιος στο 2ο Debate · Κωνσταντίνος Γάτσιος

Η πράξη της αποστολής οπλισμού στην Ουκρανία και η πρωτοβουλία της Ελλάδας

Του Κωνσταντίνου Γάτσιου

Η προσφορά βοήθειας στον κατατρεγμένο είναι μία πράξη ήθους, μία πράξη που απορρέει από την αίσθηση δικαίου που μπορεί να χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο ή ένα ολόκληρο έθνος. Με την έννοια αυτή, η αποστολή οπλισμού στην αμυνόμενη Ουκρανία ήταν μία ηθική πράξη. Αλλά, όπως συχνά συμβαίνει, η ηθική αυτή πράξη μπορεί να στοιχίσει ακριβά. Δεν είναι μόνο ότι δεν έχουν στείλει όλες οι δυτικές χώρες, ούτε καν όλες οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, βοήθεια με τη μορφή οπλισμού στην Ουκρανία. Το κύριο είναι ότι συνιστά μία πράξη καθαρά εχθρική προς τη Ρωσία, που διακινδυνεύει να κλείσει κάθε μονοπάτι συνεργασίας μας μαζί της στα επόμενα χρόνια.


Ανδρέας Ανδριανόπουλος - Βικιπαίδεια
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Παρά την όποια αποφυγή της ολοκληρωτικής οικονομικής καταστροφής, η Ρωσία θα υποστεί έναν σοβαρότατο οικονομικό κλονισμό.

Ποιοι είναι ακριβώς οι στόχοι της Ρωσίας στην Ουκρανία; Ενα ερώτημα με εξαιρετικά δυσχερή ξεκάθαρη απάντηση. Οσοι γνωρίζουν αρκετά καλά τη ρωσική πολιτική σκηνή και τους διεθνείς της προσανατολισμούς δυσκολεύονται αφάνταστα να βρουν μια λογική εξήγηση στην εισβολή στην Ουκρανία. Κι όλα πηγάζουν από το γεγονός πως μεσομακροπρόθεσμα δεν διαφαίνονται κάποια κέρδη για τη Ρωσία. Ακόμα κι αν τελικά κατακτηθεί ολόκληρη η Ουκρανία, της οποίας η σθεναρή αντίσταση μέχρι τώρα εντυπωσίασε θετικά τους πάντες, δύσκολα προκύπτει κάποιο ουσιαστικό κέρδος για τη Μόσχα.


Του Τάκη Σουβαλιώτη,


Αυτή την εποχή στις περισσότερες δυτικές χώρες υπάρχει και μια πολιτική λειψανδρία. Λείπουν οι πολιτικοί που θα μπορούσαν να τις κυβερνήσουν (αυτές τις χώρες) κάνοντας τα λιγότερα σφάλματα και από την άλλη, θα έδιναν τις καλύτερες λύσεις σε πολλά προβλήματα. Ούτε και τις σχέσεις της δύσης με τη Ρωσία θα τις κατέστρεφαν. Εξυπακούεται, ότι δεν θα αναμειγνύονταν και στα εσωτερικά της Ουκρανίας.


Σε think tank ο Ηλίας Καραβόλιας | Η ΡΟΔΙΑΚΗ
Του Ηλία Καραβόλια

Ξαφνικά μίκρυνε ο Κόσμος. Οι εικόνες πλέον μετατρέπουν το πολεμικό σκηνικό σε μια πιο κοντινή για το βλέμμα «δυνητική πραγματικότητα» . Ο χάρτης των κρατών στις οθόνες, λόγω της εγκληματικής εισβολής και του πολέμου, μας φέρνει πιο κοντά στην επικράτεια των μαχών. Μας θυμίζει ότι η γεωγραφία έχει σύνορα που μαι μεν χαράσσονται από την Ιστορία και τις μεγάλες δυνάμεις, αλλά τώρα μοιάζουν ρευστά λόγω των όπλων.

Τουρκία: Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξεκίνησε προεκλογική εκστρατεία με  ρομαντικά τραγούδια
του Burak Bekdil

Έχοντας εμμονή με την αναβίωση των ημερών της αυτοκρατορικής δόξας των Τούρκων, ο Ερντογάν στρέφεται προς τα ανατολικά της Τουρκίας για να δημιουργήσει μια παν-τουρκική/ισλαμιστική στρατηγική συμμαχία που θα αποτελείται από την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν και το Πακιστάν, έχοντας επίσης μερικής απασχόλησης στρατηγικές συμμαχίες με το Ιράν, το Κατάρ και το Μπαγκλαντές.

Η ιδέα είναι να ενωθούν τρία μουσουλμανικά έθνη: η Τουρκία, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, το Αζερμπαϊτζάν, με τους πλούσιους πόρους υδρογονανθράκων και τις αυξανόμενες στρατιωτικές του δυνατότητες, και το Πακιστάν με τα πυρηνικά του όπλα.

Το Αδιανόητο Τοπίο - Τάκης Θεοδωρόπουλος - Book Bar

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Υπόθεση εργασίας. Μία από τις αιτίες κατάρρευσης των καθεστώτων του Σιδηρού Παραπετάσματος ήταν η πολιτισμική συνάφεια. Ο Ανατολικογερμανός έβλεπε πίσω από το τείχος τον Δυτικογερμανό πρώην συμπατριώτη του κι αναρωτιόταν γιατί η ζωή του ήταν τόσο στερημένη. Φίλος Αυστριακός επιχειρηματίας, που συνεργαζόταν με τους Ούγγρους, μου είχε πει ότι αυτοί δεν έχουν καμία σχέση με τον κομμουνισμό. Συνεχίζω με ένα «αν». Αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν όλες αυτές οι χώρες δεν συμμετείχαν στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Αν βρίσκονταν στην Καραϊβική, όπως η Κούβα, ή στη Λατινική Αμερική, όπως η Βενεζουέλα. Ενδέχεται τα κομμουνιστικά τους καθεστώτα να είχαν επιβιώσει της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης. Η Ιστορία δεν ανέχεται τα «αν» και τα εκ των υστέρων ενδεχόμενα. Ομως δεν είμαι ιστορικός.