- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 298
Του Χρήστου Α. Χωμενίδη
Το Πάσχα του 1999 αποδείχθηκε το πιο δύσκολο της ζωής μου.
Με είχαν καλέσει κάτι φίλοι να σουβλίσουμε σε ένα κτήμα στο Πόρτο Ράφτη. Αδημονούσα. Κατά τις εννέα το πρωί, ενώ χουζούρευα ακόμα, χτυπάει το τηλέφωνο, «η γιαγιά έφυγε…» μού αναγγέλλει η μάνα μου. Το ρήμα «έφυγε» -αντί για «πέθανε» ή «τη χάσαμε» ή «απεβίωσε» ή «συγχωρέθηκε» έστω- δεν χρησιμοποιούνταν ακόμα ευρέως. Δεν κατάλαβα αμέσως. «Έφυγε; Και πού πήγε;» ρώτησα βλακωδώς. «Στον ύπνο της… Το πρωί τη βρήκε ο παππούς σου δίπλα του, παγωμένη…»
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 223
Μια εντυπωσιακή πολεμική και στρατηγική ανάλυση
Του υποστράτηγου Νίκου Καρατουλιώτη
Εκ των μέχρι τούδε πεπραγμένων επί του πεδίου της μάχης αβίαστα μπορούμε να προβούμε σε ουσιώδη συμπεράσματα μη επιδεχόμενα αμφισβήτησης, βάση της κοινής λογικής αλλά και των βασικών αρχών διεξαγωγής ενός πολέμου με τους ισχύοντες κανόνες χρησιμοποίησης των εμπλεκομένων δυνάμεων.
1. Οι εμπλεκόμενες δυνάμεις τακτικού στρατού ήσαν αριθμητικά ισοδύναμες περίπου 150.000 με σαφή υπεροχή των Ουκρανικών δυνάμεων εάν υπολογισθεί και η πολιτοφυλακή ενδεχομένως άνω των 200.000 χιλ– που έχει μακρά παράδοση στην Ουκρανία, από τον ΒΠΠ- καθώς και η μεγάλη προσέλευση ουκρανών εθελοντών. Ο ειτιθέμενος (Ρωσία), δεν έλαβε υπόψη τον κανόνα ότι πρέπει να έχει υπεροχή 3 προς 1.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 224
Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Τα συνέδρια των τριών κομμάτων που διεκδικούν την εξουσία ή μερίδιο και συμμετοχή σε αυτήν, δείχνουν ότι οι μονομάχοι ακονίζουν τα μαχαίρια τους και προετοιμάζονται για την μάχη των μαχών.
Ο πολιτικός αγώνας με έπαθλο την εξουσία έχει προσωποποιηθεί και επικεντρώνεται στο τρίο Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης. Σε όσα ακούγονται και μέλλει να ακουστούν, την προσοχή επικεντρώνει η πρόσφατη δήλωση του Νίκου Ανδρουλάκη, ότι για να συζητήσει οποιαδήποτε μελλοντική συνεργασία, θα απαιτήσει να μην είναι στο τιμόνι ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Τσίπρας.
Αν καταλάβαμε καλά, το όποιο κόμμα έρθει πρώτο με ποσοστό άνω του 30%, θα πρέπει να συμφωνήσει για πρωθυπουργό ένα τρίτο πρόσωπο, προκειμένου να δεχθεί να συνεργαστεί σε αυτό το σχήμα το τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 254
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΥ
Με αφορμή την επέτειο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ίσως μεγαλύτερη σημασία έχουν τα «μικρά» γεγονότα.
Για ένα τέτοιο «μικρό» γεγονός από τη δικτατορία, χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Παναγιώτη, ενωματάρχη τότε του τμήματος μεταγωγών Κερκύρας.
Ήταν παραμονές Πάσχα του 1973. Με το που έφτασα στο χωριό μου στην Κέρκυρα από τη Θεσσαλονίκη, κύκλωσαν το σπίτι πάνοπλοι χωροφύλακες. Εκείνη την στιγμή, με τον ψεκαστήρα στην πλάτη, ασβέστωνα τους εξωτερικούς τοίχους του σπιτιού. Γιατί τη «Λαμπριά» το σπίτι έπρεπε να λάμπει μέσα – έξω. Ήταν η μόνη χάρη που ζήταγε η μάνα μου. (Σκέφτομαι τώρα – τότε δεν το σκεφτόμουν – πώς να ένιωσε, βλέποντας τους χωροφύλακες μπροστά της να μου περνούν χειροπέδες).
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 219
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Αν ο Μακρόν μετά τον δεύτερο γύρο είναι και πάλι πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αυτό θα σημάνει για την Ελλάδα τη συνέχεια μιας πολιτικής συμμαχίας η οποία σημάδεψε όλες τις δεκαετίες της μεταπολίτευσης. Κοινώς, την πορεία της ευρωπαϊκής Ελλάδας. Δεν είναι μόνον οι καλές προσωπικές σχέσεις του Μακρόν με τον Μητσοτάκη. Αν και ξέρουμε πολύ καλά τον ρόλο που έπαιξαν οι καλές προσωπικές σχέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εσταίν το καλοκαίρι του 1974 και μετέπειτα στην αποδοχή της Ελλάδας στον όμιλο των επίλεκτων της τότε ΕΟΚ. Θα μου πείτε ότι στη διεθνή πολιτική η αξία των προσωπικών σχέσεων είναι απολύτως σχετική. Μην ξεχνάμε, όμως, τη σθεναρή αντίσταση που πρόβαλλε ο Φρανσουά Ολάντ όταν η Γερμανία είχε οργανώσει την αποπομπή της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ, κατά συνέπεια από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο Μακρόν συνεχίζει αυτήν την πολιτική. Θα μου πείτε τον ενδιαφέρει να πουλήσει τα Ραφάλ του και τις Μπελαρά του. Κατά διαβολική σύμπτωση θέλουμε κι εμείς να τις αγοράσουμε. Σύμπτωση συμφερόντων. Η Γαλλία θέλει μια ισχυρή παρουσία στη Μεσόγειο. Για την Ελλάδα, η ενίσχυση της στρατιωτικής της ισχύος είναι υπαρξιακό ζήτημα. Η Γαλλία χρειάζεται έναν ισχυρό σύμμαχο στην Ανατολική Μεσόγειο, και η Ελλάδα χρειάζεται έναν ισχυρό εταίρο στην Ευρώπη. Σύμπτωση συμφερόντων.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 220
«Θέλουμε να μας κρίνουν οι πολίτες, βλέποντας πως όσα είπαμε στο προεκλογικό μας πρόγραμμα τα κάναμε πραγματικότητα»
O Παύλος Μαρινάκης, Γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, γράφει για τους μύθους για το κόμμα, την πολιτική, τους πολιτικούς και την Ελλάδα.
1. Η Νέα Δημοκρατία είναι κατά της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας
Πρόκειται για απολύτως προπαγανδιστικές αλλά αστήρικτες –από κάθε άποψη– θέσεις που επαναλαμβάνει η αντιπολίτευση, από την πρώτη κιόλας ημέρα της πανδημίας στην περίπτωση της υγείας και από την πρώτη ημέρα μετά τις εκλογές στην περίπτωση της παιδείας.
Όχι μόνο καταφέραμε να θωρακίσουμε ένα πληγωμένο ΕΣΥ, το οποίο οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν αφήσει στο έλεος, αλλά επιπρόσθετα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προχώρησε σε προσλήψεις 11.000 επιπλέον υγειονομικών από την έναρξη της πανδημίας, αύξησε σε ποσοστό 93% τις κλίνες στις ΜΕΘ, στήριξε με κάθε τρόπο, τόσο τους γιατρούς, όσο και τους νοσηλευτές.
Την ίδια ώρα, αυξήσαμε τις κρατικές δαπάνες για την Υγεία, τα εμβόλια κατά της Covid-19 ήρθαν εγκαίρως, ήταν επαρκή και έσωσαν ζωές. Και όλα αυτά με την πανδημία να καλπάζει. Η πίεση που δέχθηκε το ΕΣΥ ήταν ασφυκτική. Μάλιστα, η κυβέρνηση πέτυχε τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα, ώστε να ανταπεξέλθει σε αυτή την πρωτοφανή πανδημία. Δεν μπορώ να επιλέξω τη λέξη «επιτυχία», όταν μιλάμε για ανθρώπινες απώλειες και για μία παγκόσμια τραγωδία, όμως, η Ελλάδα κατάφερε και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.
Όσον αφορά την παιδεία, καθημερινά η κυβέρνηση δίνει μάχες για τη δημόσια δωρεάν παιδεία. Η χαώδης διαφορά μας με την αντιπολίτευση είναι ότι εκείνη δεν έχει ρεαλιστικούς στόχους για τη συνολική αναβάθμιση του χώρου.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 211
Του Σάκη Μουμτζή
Ανέκαθεν τα Συνέδρια της Νέας Δημοκρατίας είχαν μια πανηγυρική μορφή. Μιλούσαν τα στελέχη και μετά οι υπουργοί, οι πρώην πρωθυπουργοί και ο εκάστοτε αρχηγός του κόμματος που μπορεί να τύχαινε να ήταν και πρωθυπουργός.
Σε αντίθεση με τα Συνέδρια της ανανεωτικής και κατόπιν της ριζοσπαστικής Αριστεράς οι νεοδημοκράτες σύνεδροι δεν διακατέχονταν από ιδεολογικές ανησυχίες. Είχαν τις παρακαταθήκες του Εθνάρχη από το Συνέδριο της Χαλκιδικής το 1977 και έτσι πορεύονταν.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 241
Αυτή υπήρξε η Γαλλία, χωρίς την οποία, μαζί με τη συνεργασία της Γερμανίας, δεν θα είχε δημιουργηθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Του Γιάννη Καρτάλη
Στις 9 Μαΐου, ημερομηνία που έχει καθιερωθεί ως η «Ημέρα της Ευρώπης», γιορτάζουμε τα 72 χρόνια από τη «Διακήρυξη Σουμάν» που υπήρξε η απαρχή της ιδέας για μια ενωμένη Ευρώπη, με στόχο τη διασφάλιση της ειρήνης και της συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας το 1950, ο Ρομπέρ Σουμάν υιοθέτησε τη βαρυσήμαντη πρόταση που είχε συντάξει ο συνεργάτης του, διπλωμάτης Ζαν Μονέ, ο οποίος και αποκλήθηκε «πατέρας της Ευρώπης». Ενώ ένας τρίτος Γάλλος αργότερα, ο Ζακ Ντελόρ, διετέλεσε για πολλά χρόνια ο πιο πετυχημένος και αποτελεσματικός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προωθώντας με συνεχείς προσπάθειες το όνειρο της ευρωπαϊκής ενοποίησης με τη δημιουργία του ενιαίου νομίσματος (του ευρώ) και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Αυτή υπήρξε η Γαλλία, χωρίς την οποία, μαζί με τη συνεργασία της Γερμανίας, δεν θα είχε δημιουργηθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
