Γράφει ο Ευάγγελος Βενιζέλος

Κατά την πρόσφατη τελετή παράδοσης και παραλαβής του υπουργείου Εξωτερικών, ο απερχόμενος υπουργός κατέστησε δημόσια γνωστό ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προβεί σε μερική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο και σταδιακά σε άλλες περιοχές εκτός του Αιγαίου και τμήματος της Ανατολικής Μεσογείου, δηλαδή εκτός του πεδίου μιας μελλοντικής οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του υπουργού Εξωτερικών από τον πρωθυπουργό κατέστη γνωστό ότι η επέκταση αυτή που επρόκειτο να γίνει με την έκδοση σχετικών Προεδρικών Διαταγμάτων, θα συζητηθεί με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και πάντως ο νομικός τύπος της σχετικής πράξης θα είναι αυτός του νόμου που ψηφίζεται από τη Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 27 του Συντάγματος.



Στη «θεμελιακή πολιτική διαφωνία» που είχε με τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, Πάνο Καμμένο αναφέρθηκε ο τέως υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, αποκαλύπτοντας ότι τον Σεπτέμβριο υπέβαλε, για πρώτη φορά, την παραίτησή του στον Πρωθυπουργό.



Του Richard Branson

Ακούγοντας ανθρώπους του επιχειρείν οι οποίοι βρίσκονται σε αναζήτηση επενδυτών ή συμβουλών προς επέκταση των δραστηριοτήτων τους, πολλές φορές εκπλήσσομαι από το πόσοι πολλοί πιστεύουν ότι η τεχνολογία είναι το στοιχείο που κρατά πίσω τις επιχειρήσεις τους. "Θα θέλαμε πολύ να μπούμε στη συγκεκριμένη αγορά, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε τα αναγκαία συστήματα για να το υποστηρίξουμε", είναι μια αρκετά κοινή επωδός. "Τα κέρδη μας δέχθηκαν πλήγμα την περσινή χρονιά, μετά από μια σειρά προβλημάτων στα συστήματά μας", είναι μία δεύτερη, η οποία τείνει να γίνει δικαιολογία "διά πάσαν νόσον" και για ό,τι πηγαίνει στραβά.



Γράφει ο Αθανάσιος Κούστας

Όσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη, κι όλη η γη. Όλοι οι άντρες ποθούν στην καρδιά σου να μπουν κι επειδή μ’ αγαπάς με μισούν, με μισούν, με μισούν…

Ήταν άνοιξη του 1963, όταν από το βάθος του μαγαζιού έβγαινε αυτή η καθαρή φωνή με τα ωραία λόγια κι έφτανε στα τραπεζάκια έξω στο πεζοδρόμιο με τις αντρικές παρέες και τα καραφάκια. Ο Στέφανος Νύχτας, που είχε το ουζερί με τους φίνους μεζέδες, στην Γούναρη μετά την Αθανασίου Διάκου, είχε μια πλούσια συλλογή από 45άρια με τις λαϊκές επιτυχίες που την ανανέωνε συνεχώς. Κι εγώ επτά χρονών ήμουν η μασκώτ του μαγαζιού που ήξερα να αλλάζω τους δίσκους, να γνωρίζω τις επιθυμίες των θαμώνων αλλά και να δέχομαι παραγγελίες. …



Όταν καταπνίγουμε τα συναισθήματά μας, αυτά βρίσκουν μια άλλη διέξοδο για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, μέσω σωματικών ενοχλήσεων τις οποίες δύσκολα θα αγνοήσουμε.

Ο πόνος στην κοιλιά, η δύσπνοια, το τρέμουλο ή η ταχυκαρδία είναι απολύτως αληθινά. Μας κάνουν να διπλωνόμαστε στα δύο, μας τρομάζουν, μας δυσκολεύουν τη ζωή. Πρόκειται για συμπτώματα με «σάρκα και οστά» που προκαλούν αληθινή δυσφορία και γίνονται αιτία επισκέψεων σε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων.



Του Χρήστου Χωμενίδη

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η Τράπεζα Πειραιώς -στην προσπάθειά της να μειώσει το κόστος τραπεζικής λειτουργίας το οποίο υπερβαίνει στην Ελλάδα τον ευρωπαϊκό μέσο όρο- πρότεινε στους υπαλλήλους της μήνα δεκατριών εργασίμων ημερών, με την ανάλογη μείωση στις αποδοχές τους.



Του Γιώργου Φιντικάκη

Στις συμπληγάδες της γεωστρατηγικής αντιπαράθεσης Ευρώπης και ΗΠΑ με το Πεκίνο, έχουν εγκλωβιστεί οι επενδύσεις στην Ελλάδα που προσελκύουν κινέζικο επενδυτικό ενδιαφέρον, τόσο στην ενέργεια, όσο και άλλου.


Γράφει η Ρέα Βιτάλη


Από τη μία ο Γερουλάνος με τη μορφή και την ηπιότητα Ιησού – προσπαθείς να τον φανταστείς εν δράσει, γελάνε και τα σπασμένα πεζοδρόμια. Από την άλλη ο Μπακογιάννης να υποδύεται τον χαζομπαμπά σε παιδικό πάρκο και να συναντά τον πρίγκιπα. Ψάχναμε δήμαρχο για την Αθήνα ή για τη Λίμνη Γενεύης;

Η αυθόρμητη πρόσκλησή της με χαροποίησε. Ηταν ένα ιδιαίτερο, ένα χάρμα οφθαλμών πλάσμα. Εξίσου αυθόρμητα αποδέχτηκα την πρόσκλησή μέχρι που μου έδωσε τη διεύθυνσή. «Στα εξωτικά Εξάρχεια μένουμε» έγραφε. «Οπα!» χτύπησε λαμπάκι συναγερμού το μέσα μου. Ενα «όπα» αμηχανίας, δευτερολέπτων καχυποψίας «βρε μήπως μου κάνει πλάκα», πρακτικής σκέψης «και πώς πας Εξάρχεια; Πώς αφήνεις αυτοκίνητο;», αστραπιαίων αποφάσεων «να φτάσω μέχρι ένα σημείο στο Κέντρο και μετά να πάρω ταξί. Το βράδυ όμως;»