Οι Δηλώσεις Ολάντ μέσα από την ματιά και την πενα του Στέφανου Κασιμάτη Καθημερινή www.Kathimerini.gr...
 
H ​​επινίκια ομιλία του Εντμουντ Μπερκ προς τους ψηφοφόρους του Μπρίστολ, στις 3 Νοεμβρίου του 1774, είναι μια ξεχωριστή στιγμή στην ιστορία της εξέλιξης των δημοκρατικών θεσμών. Στην Αγγλία της εποχής εκείνης, η προεκλογική εκστρατεία, ιδίως σε μια περιφέρεια με πολλούς ψηφοφόρους, ήταν ένα όργιο μέθης και λασπολογίας – συγκεντρώσεις και ομιλίες δεν γίνονταν χωρίς την παροχή δωρεάν αλκοόλ εκ μέρους του υποψηφίου. Ο Μπερκ εξελέγη στη μία από τις δύο κοινοβουλευτικές έδρες του Μπρίστολ, πίσω από έναν ριζοσπαστικό της εποχής, ονόματι Χένρι Κράγκερ. Αυτός μίλησε πρώτος και υποσχέθηκε να ακολουθεί τις οδηγίες των ψηφοφόρων του. Ο Μπερκ απάντησε με έναν λόγο που έμεινε ιστορικός, επειδή εξηγεί την ουσία της αντιπροσώπευσης σε μια δημοκρατία. Παραθέτω την περίφημη αρχή της ομιλίας, σε μετάφραση για την οποία ελπίζω θα με συγχωρήσετε:



Του Θάνου Τσίρου

Όταν ο χωρικός ζήτησε τη βοήθεια του Ναστραντίν Χότζα γιατί δεν μπορούσε να ζήσει άνετα σε ένα μικρό δωμάτιο με τη γυναίκα και τα πέντε παιδιά του, εκείνος του ζήτησε να φέρει στο δωμάτιο τις κότες, τον γάιδαρο, την κατσίκα και τον σκύλο.



Του Χρήστου Χωμενίδη

"Με κουταλάκια ο Λυκαβηττός δεν γκρεμίζεται..." Έτσι τελείωνα το άρθρο μου την περασμένη Δευτέρα, αναφερόμενος στη ρητορική της αντιπολίτευσης. Τα γεγονότα -φευ!- των πρόσφατων ημερών με επιβεβαίωσαν στο ακέραιο.



Του Γιάννη Σιδέρη

Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου επανήλθε στην εξουσία μετά την περιπέτεια του ειδικού δικαστηρίου, σύμπαν το ΠΑΣΟΚ επιθυμούσε να διερευνηθούν ενδεχόμενα σκάνδαλα της ΝΔ στην περίοδο 90-93. Τονίζουμε τη λέξη «ενδεχόμενα», για να μην δοθεί βάρος που ίσως δεν είχαν οι σχετικές υποψίες. Ίσως και να εκκινούσαν από διάθεση κομματικού ρεβανσισμού.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Στο photo finish ο Τσίπρας κτυπάει με το επίτευγμα της διατήρησης των συντάξεων στα σημερινά επίπεδα με μερικές από τις επιστροφές που εδώ και χρόνια έχουν αποφασιστεί από τα δικαστήρια, με την καταβολή ενός μέρους  από τα προαναγγελθέντα αντίμετρα, με προσλήψεις στο δημόσιο και παράλληλα με διώξεις πολιτικών, προκειμένου να εκπληρωθεί το ρηθέν του Ρασπούτιν που έλεγε,  στείλτους στο δικαστήριο κι ας αθωωθούν.


      
Του Κώστα  Χριστίδη  *

       
Οι ενέργειες που δείχνουν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν ορρωδεί προ ουδενός διαδέχονται η μία την άλλη. Πρόσφατη κορυφαία εκδήλωση, στο πλαίσιο της όψιμης, κακότεχνης στροφής του Σύριζα προς την άλλοτε καθυβριζόμενη σοσιαλδημοκρατία, η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στο τραγελαφικό δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Ο πρωθυπουργός, ο οποίος τότε κατηγορούσε προκαταβολικά τους ψηφοφόρους του ‘’ναι’’ ως ‘’συνενόχους των μνημονίων’’, σήμερα, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας λέει ότι χάρις στο μυαλό του που ‘’καθάρισε’’ αμέσως μετά την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, η χώρα δεν οδηγήθηκε στην ‘’απόλυτη καταστροφή’’.


 
Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης

Ο λόγος του Β. Βενιζέλου έχει υψηλή πολιτική βαρύτητα. Δημιουργεί ρεύμα κοινής γνώμης, πολιτικό γεγονός,  ερείσματα πολιτικής κουλτούρας. Γι’ αυτό και θα πρέπει να ακούγεται πάντοτε προσεκτικά. Με αφορμή την πρόσφατη άστοχη, άκαιρη πολιτικάντικη εξαγγελία για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, ο Β. Βενιζέλος υποστήριξε πρώτον, ότι η μερική επέκταση των χωρικών υδάτων/αιγιαλίτιδας ζώνης  ισοδυναμεί με την αναγνώριση του επιχειρήματος περί “ειδικών συνθηκών” στο Αιγαίο και δεύτερον, ότι “η Ελλάδα δεν αποδέχτηκε ποτέ τη διαφοροποίηση του μήκους των χωρικών υδάτων μεταξύ χερσαίων περιοχών και νησιών στο Αιγαίο” (Β. Βενιζέλος, “Επικίνδυνες  »αντιδιαστολές» με την αιγιαλίτιδα ζώνη”, Τα Νέα, 22 Οκτωβρίου 2018).



Γράφει ο Αντώνης Τριφύλλης

Τα σημεία που προκαλούν προβληματισμό, η Τερέζα Μέι και η βασανιστική παράταση της αβεβαιότητας.

Η παρουσίαση της συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Μ. Βρετανίας και της Ε.Ε. για το Brexit έχει πολλά χαρακτηριστικά που προκαλούν αν μη τι άλλο προβληματισμό. Από τις περίπου 550 σελίδες της συμφωνίας, με μια γρήγορη ανάγνωση, μπορούμε να επισημάνουμε κάποια από τα σημεία αυτά.