Γράφει ο Νίκος Σαλτερής

Το τρίπτυχο που μάς αφήνει αυτή η κυβέρνηση στην Παιδεία είναι: Ελάχιστη προσπάθεια –διότι «η αριστεία είναι ρετσινιά»–, χαλαρότητα –το γαβρόγλειο δόγμα «να μην ζορίζονται τα παιδιά»– και ματαίωση στην πράξη τού εμβληματικού αιτήματος της Αριστεράς για την «εκκοσμίκευση» της Εκπαίδευσης



Γράφει ο Θανάσης Κ.


Τι σηματοδοτεί η νέα ήττα που υπέστη ο Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη; Είναι αυτό «καλό» για μας; Είναι κάτι «ανησυχητικό» για μας; Τον «σπρώχνει» να μας χτυπήσει, ή τον «συγκρατεί»;
Απάντηση: Τίποτε απ’ όλα αυτά. Και ταυτόχρονα, όλα αυτά μαζί!
Ας τα πάρουμε από την αρχή:



«Η μείωση των δημοσιονομικών στόχων πρέπει να γίνει σε συνεννόηση με θεσμούς», τονίζει εκ νέου ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννης Στουρνάρας, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα, Handelsblatt.

 

Στα δέκα χρόνια ύφεσης και απαισιοδοξίας, η χώρα έχει συσσωρεύσει ένα τεράστιο δυναμικό αξίας, που περιμένει να γίνει αναπτυξιακή βολίδα

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Όσοι θεωρούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ δε ακολούθησαν αριστερή πολιτική τα τέσσερα και πλέον χρόνια που πέρασαν πλανώνται, πλάνην οικτρά.



Του Αντώνη Κεφαλά

Το κρίσιμο ερώτημα για την χώρα εστιάζεται στο μίγμα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που θα πρέπει να ακολουθηθεί την επομένη των εκλογών από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Το 2004 ακολουθήθηκε η καταστρεπτική επιλογή της «ήπιας προσαρμογής», δηλαδή, ουσιαστικά της απραξίας. Από την «επανίδρυση του κράτους» και την «μηδενική ανοχή στην διαφθορά», φτάσαμε έτσι με περίσσεια ευκολία στο «λεφτά υπάρχουν» και την χρεοκοπία. Σήμερα, μηδενικά είναι μόνο τα περιθώρια για λάθη.



Του Χρήστου Χωμενίδη

Η παρακάτω ομιλία εκφωνήθηκε πριν από έξι μήνες στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στην παρουσίαση του βιβλίου "Η Δημοκρατία μεταξύ Συγκυρίας και Ιστορίας". Σήμερα -που ενώ οι απόψεις τού Ευάγγελου Βενιζέλου καρποφορούν, ο ίδιος μένει για πρώτη φορά ύστερα από τρεις δεκαετίες εκτός Βουλής- αποκτά, νομίζω, καινούργιο ενδιαφέρον.  

 

Σε έναν Μητσοτάκης έλαχε πάλι ο κληρος να διαχειριστεί τα αδιαχειριστα.

Και εκπλήσσεται κανείς που η Νέα Δημοκρατία  δεν έχει κάνει αυτό το μείζον θέμα  προεκλογικό «φλάμπουρο» με συγκεκριμένα στοιχεία. Καθως είναι σίγουρο ότι μετεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και το ΠΑΣΟΚ μετά το 1989, επί κυβερνήσεως Μητσοστάκη  (1991-1993),  θα διαλαλεί και θα οδύρεται ότι για την αύξηση του χρέους θα φταίει ο … Κυριάκος και όχι τα … «βερεσέδια» του!!!

Του Δημήτρη Στεργίου

Η πιθανότητα να επαναληφθεί μετά τις 8 Ιουλίου 2019 η ιστορία του 1991, του 1992 και του1993, ως τραγωδία, είναι μεγάλη, με τη διαφορά ότι ο Μαρξ, στον οποίο ανήκει αυτή η διαπίστωση , δεν είχε προβλέψει πως «πρωταγωνιστές»  της θα ήταν «σύντροφοί» του («σοσιαλιστές», «μαρξιστές») και θύμα …



ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ

Αυτές τις μέρες κάνουμε απολογισμούς όπως τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς

Η Σώτη Τριανταφύλλου επιχειρεί έναν απολογισμό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στη βάση της ιδεολογίας του
Αυτές τις μέρες κάνουμε απολογισμούς όπως τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς. Δεν θέλω να χαλάσω τη γιορταστική ατμόσφαιρα όσων περιμένουν τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ – άλλωστε δεν μπορώ· η ατμόσφαιρα είναι ενθουσιώδης· επικρατεί ανυπομονησία. Μπορώ μονάχα να συμμετέχω στον απολογισμό.