Εντυπωσιακή ομοψυχία των Ελλήνων στην προστασία του Έβρου

Να παρέμβει η Ε.Ε. να αποτρέψει την Τουρκία από την συνέχεια του 40
                             
Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος

Ημέρες δόξας της εποποιίας του 1940 στα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου μας θύμισε η εντυπωσιακή ομοψυχία και ενότητα του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα οι κάτοικοι του Έβρου με συμπαραστάτισσες τις γυναίκες, που χωρίς δισταγμό μαγείρευαν νυχθημερόν για τους στρατιώτες, τους αστυνομικούς, τους πυροσβέστες και όλους όσους προστάτευαν τα σύνορά μας από την αήθη συμπεριφορά των Τούρκων με οργανωτή τον ίδιο τον Σουλτάνο Ερντογάν.  Απίστευτο θράσος και προκλητικότητα, πρωτοφανής στην ανθρώπινη ιστορία, που την εκμηδένισαν οι άνδρες του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, με περισσή ανθρώπινη διάσταση και ψυχραιμία, αντί να αντιδράσουν όπως όταν κάποιος προσπαθεί να σπάσει την πόρτα σου για να μπει στο σπίτι σου, του σπας το κεφάλι αν χρειαστεί.


Με τις ευλογίες του Βερολίνου η πρόταση για διορισμό ειδικού διαμεσολαβητή για το προσφυγικό,ερήμην του Έλληνα αντιπροέδρου της Επιτροπής Η πύρρειος νίκη του Τούρκου προέδρου και η στάση της ΕΕ. Γιατί δεν θα κληθεί ο Μητσοτάκης στην Κωνσταντινούπολη.


Του Ηλία Καραβόλιαa

Είναι να αναρωτιέται κανείς- ως κοινός νους- πως τα μαθηματικά μοντέλα και οι οικονομετρικές εκτιμήσεις προεξοφλούν τόσο γρήγορα τις ποσοστιαίες μεταβολές σε μακροοικονομικά μεγέθη όταν ξεσπά μια κρίση όπως αυτή με τον κορονοιό. Με ακρίβεια δεκαδικού αριθμού οι κολοσσοί της τραπεζικής/χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας διεθνώς προσδιορίζουν την πτώση της κατανάλωσης, των επενδύσεων, του ΑΕΠ,του εισοδήματος. Και αμέσως μετά ακολουθεί το κραχ στα χρηματιστήρια : μαζικές ρευστοποιήσεις,πανικός. Πολλά τρις δολάρια εξανεμίζονται εντός λίγων ημερών και τα τερματικά των χρηματιστών κοκκινίζουν συνεχώς. Μοιάζει το όλο σκηνικό ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Ο φόβος της πανδημίας αναστέλλει το ιερο δισκοπότηρο του καπιταλισμού: την κατανάλωση και την μετακίνηση ανθρώπων και κεφαλαίων.


Είναι τεράστια και πολύ σοβαρά τα δομικά και λειτουργικά πρόβλήματα που έρχονται στην επιφάνεια.

του Νίκου Βέττα(*)

Μπορεί η εξάπλωση του ιού COVID-19 να εκτροχιάσει την ελληνική οικονομία; Η επέκταση του προβλήματος διεθνώς και η όξυνσή του στη γειτονιά μας αναμένεται να επηρεάσει την οικονομία με διάφορους τρόπους στους επόμενους μήνες. Η τελική επίπτωση στη μεγέθυνσή της, στο εμπορικό ισοζύγιο, και στα δημοσιονομικά μεγέθη θα εξαρτηθεί από τη διεθνή οικονομική, και από τις επιλογές πολιτικής στη χώρα. Αλλά δεν αναμένεται να είναι μικρή ή τάξης δεκαδικών ψηφίων.

Του Πλάτωνα Τήνιου, οικονομολόγου, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Μια πρωτοτυπία του ασφαλιστικού νομοσχεδίου που δεν σχολιάστηκε όσο έπρεπε είναι ότι, μαζί με προβολές που εξετάζουν τη βιωσιμότητα, κατατέθηκε και μελέτη επάρκειας. Η «επάρκεια»- πόσο εξυπηρετούνται οι ανάγκες των συνταξιούχων- είναι ό λόγος ύπαρξης συντάξεων και οφείλει να είναι απαραίτητο συμπλήρωμα της βιωσιμότητας. Αλλιώς, ο ευκολότερος τρόπος να θεραπευτεί ένα έλλειμμα είναι να περικοπούν οι συντάξεις. Η επάρκεια θυμίζει ότι αυτό ισοδυναμεί με το να «πετάς το μωρό με τα απόνερα του μπάνιου».


Γράφει η Γιαννάκου Μαριέττα

Κάποιες πλευρές στην πολιτική και τα media στην Ελλάδα προσπαθούν να διαμορφώσουν καταστάσεις διαίρεσης και να στοχοποιήσουν αδιακρίτως. Δεν πρόκειται, βεβαίως, για ένα νέο φαινόμενο στην ελληνική πολιτική. Δυστυχώς, υπάρχουν ερείσματα στην πολιτική κουλτούρα και ιστορία μας, τα οποία υποδαυλίζουν τις διαιρέσεις, την πόλωση και την αντιπαλότητα χωρίς όρια και αρχές. Εχουμε αρκετά παραδείγματα και περιπτώσεις να αναφέρουμε. Το λυπηρό είναι ότι τα κίνητρα στις πλείστες των περιπτώσεων είναι ιδιοτελή και αποσκοπούν σε βραχυπρόθεσμα πολιτικά οφέλη. Αυτό το οποίο θυσιάζεται, όμως, είναι το δημόσιο συμφέρον.


Απασχολεί συνολικά περίτα 58000 άτομα και εξάγει ελληνικά φάρμακα σε 85 χώρες

Του Μάρκου Ολλανδέζου(*)

Η αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και η επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης προβάλλουν ως κύριες εθνικές προτεραιότητες για τη μετα-μνημονιακή εποχή. Στο πλαίσιο αυτό, η ελληνική παραγωγική φαρμακοβιομηχανία τοποθετείται σταθερά τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο της αναπτυξιακής οικονομικής ατζέντας, δεδομένων των σημαντικών επιδόσεών της, σε όρους επενδύσεων σε υποδομές και συστήματα υψηλής τεχνολογίας, εξωστρέφειας και εξαγωγών, και κυρίως ενίσχυσης της απασχόλησης, μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης αποτελώντας ανάχωμα στο αυξανόμενα απειλητικό brain drain.


Η επιθετική κίνηση της μεγαλύτερης πετρελαιοεξαγωγικής χώρας του κόσμου προκάλεσε σεισμό στις αγορές. Η στάση της Ρωσίας, τα προβλήματα των αμερικανικών εταιρειών σχιστολιθικού πετρελαίου και ο παράγοντας «κορωνοϊός».