Παρέμβαση Μέρκελ, Μακρόν, Φον Ντερ Λάιεν, Μισέλ: «Να συνεργαστούμε για να  πετύχουμε» - DailyPost.gr

Η πανδημία έχει προκαλέσει τη χειρότερη οικονομική κρίση στον κόσμο από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ανάκαμψη μιας ισχυρής και σταθερής παγκόσμιας οικονομίας αποτελεί θεμελιώδη προτεραιότητα

Τον Σεπτέμβριο του 2000, 189 χώρες υπέγραψαν τη «Διακήρυξη της Χιλιετίας», διαμορφώνοντας τις αρχές της διεθνούς συνεργασίας για μια νέα εποχή προόδου για την επίτευξη κοινών στόχων. Εξερχόμενοι από τον Ψυχρό Πόλεμο, ήμασταν βέβαιοι για τη δυνατότητά μας να οικοδομήσουμε μια πολυμερή τάξη πραγμάτων, ικανή να αντιμετωπίζει τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής: την πείνα και την ακραία φτώχεια, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, τις επιδημίες, τα οικονομικά σοκ και την πρόληψη συγκρούσεων. Τον Σεπτέμβριο του 2015, όλες οι παραπάνω χώρες δεσμεύτηκαν εκ νέου σε μια φιλόδοξη ατζέντα προκειμένου να αντιμετωπίσουν από κοινού τις διεθνείς προκλήσεις: την Ατζέντα 2030 του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη.

Πότε παραγράφονται οι απαιτήσεις από τραπεζικά δάνεια

Για πόσα χρόνια μπορεί η τράπεζα να διεκδικεί τα οφειλόμενα από τους δανειολήπτες; Η πρακτική αδυναμία στην υποβολή ένστασης και η λεπτομέρεια που... συχνά παραβλέπεται.


του Γιώργου Ψαράκη*

Ένα ερώτημα που τίθεται αρκετά συχνά από δανειολήπτες οι οποίοι καλούνται να εξοφλήσουν οφειλές τους μετά από αρκετά χρόνια είναι το εξής: μετά από πόσα χρόνια η τράπεζα μπορεί να διεκδικεί τα οφειλόμενα; Πότε δηλ. επέρχεται η παραγραφή της αξίωσής της;

Η απάντηση κατ' αρχάς είναι η εξής: οι απαιτήσεις των τραπεζών παραγράφονται μετά από 20 έτη. Η παραγραφή γενικά των απαιτήσεων στις ιδιωτικές σχέσεις είναι 20ετής (άρθρο 249 Αστικού Κώδικα), εκτός κι αν ορίζεται διαφορετικά. Εν προκειμένω, επειδή δεν υπάρχει κάποια διαφορετική ρύθμιση στο τραπεζικό δίκαιο, ισχύει η γενική παραγραφή των 20 ετών, γεγονός που καθιστά πρακτικά αδύνατη την οιαδήποτε υποβολή ένστασης εκ μέρους του οφειλέτη (δανειολήπτη ή και εγγυητή).

Λύσεις για Μικρές Επιχειρήσεις σε περίοδο κρίσης | Kemel

Στην αναδυόμενη ψηφιακή εποχή του υπερπληθυσμού και της κλιματικής αλλαγής οι επιχειρήσεις ήδη βρίσκονται μπροστά σε νέους τύπους κρίσεων με τις υγειονομικές να έχουν τον πρώτο ρόλο.

του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

 

Πριν λίγα χρόνια στα σεμινάρια για τη διαχείριση των κρίσεων(crisis management), οι φυσικές καταστροφές και οι αντίστοιχες οικονομικές είχαν τον πρώτο ρόλο. Σήμερα όλα δείχνουν ότι το παραπάνω τοπίο αλλάζει, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι φυσικές και οικονομικές αιτίες κρίσεων υποβαθμίζονται. Πολύ απλά κατεβαίνουν στη σχετική κατάταξη αλλά πάντα θα υπάρχουν.

Σήμερα την πρώτη θέση έχει καταλάβει η υγεία, η οποία πέρα από την βιολογία καλύπτει και ένα σοβαρό κομμάτι της ψυχολογίας. Όσο για την οικονομία, διατηρεί τον πρωτεύοντα ρόλο

Η μεγάλη ευκαιρία του Τζο Μπάιντεν | Πολιτική | DW | 06.06.2020

 Του Θανάση Φροντιστή *

 «Να πληρώσουν οι πλούσιοι» για την κρίση που περνάει η ανθρωπότητα, ιδιαίτερα οι πιο φτωχές τάξεις, μετά την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού την δεκαετία του’80, με κορύφωση την κρίση του 2008 που ανέδειξε τα «κατορθώματα» του νεοφιλελευθερισμού, δηλ. το γεγονός ότι το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλ. μια μικρή ελίτ, κατέχει όσον πλούτο κατέχει το υπόλοιπο 99% ! Το αίτημα αυτό, που έχει μεταβληθεί  σε κραυγή, το συμμερίζονται και ορισμένοι νουνεχείς πλούσιοι. 


Χρήστος Χωμενίδης: «Φοβήθηκα ότι θα γίνει Εμφύλιος» - ΤΑ ΝΕΑ
Του Χρήστου Χωμενίδη

Δεν θα μπορούσα να μιλήσω για τίποτα άλλο, δεν θα μπορούσα να γράψω για τίποτα άλλο, αυτό το ανοιξιάτικο Σαββατοκύριακο, παρά για τη βιογραφία του Φρίντριχ Νίτσε που μόλις τελείωσα.

Συμβαίνει και σε εσάς; Tο εύχομαι. Να ανοίγετε ένα βιβλίο και οι φράσεις του να σάς ρουφάνε, να σάς μαγεύουν, να αλλάζουν -παροδικά ή μόνιμα- τον τρόπο που βλέπετε τον κόσμο και τον εαυτό σας μέσα του.


10 πράγματα που κάνει η ΕΕ κατά της COVID-19 και υπέρ της ανάκαμψης -  Consilium
Του Γιώργου Γράτσου

Η Ελλάδα μας, συνεχίζει αυξητική πορεία σε κρούσματα κα θανάτους όταν άλλες ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν σημάδια σταθεροποίησης η και μειώσεις.

Η Γαλλία δείχνει ελαφρά αυξητικές τάσεις κρουσμάτων και μειωτικές θανάτων.
Η Ιταλία σταθεροποιητικές τάσεις κρουσμάτων και ελαφρά αύξηση θανάτων.
Η Ισπανία σημαντική μείωση κρουσμάτων και μειωτική τάση θανάτων.
Η Πορτογαλία σημαντική μείωση κρουσμάτων και θανάτων.
Το Ισραήλ και αυτό παρουσιάζει μείωση κρουσμάτων και θανάτων.
Ακόμα και η Αλβανία έχει σταθερά μειωτικές τάσεις κρουσμάτων και θανάτων.


Γράμμα που χρονολογείται από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο εντοπίστηκε από  ζευγάρι στην ανατολική Γαλλία | in.gr

Γράφει ο Γιάννης Πριόβολος (υποστράτηγος ε.α.-συγγραφέας)


Μπορούν να γραφούν πολλά, συσχετίζοντας τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821 με αυτόν της περιόδου 1940-1941 και ιδιαίτερα συσχετίζοντας τον ηρωισμό των στρατιωτών μας στην εαρινή επίθεση (Μάρτιος 1941) των Ιταλών στα βουνά της Αλβανίας, με τον αντίστοιχο ηρωισμό του Κολοκοτρώνη, του Διάκου, του Ανδρούτσου κλπ. Προτιμώ όμως και σημειώνω μόνο ότι οι στρατιώτες μας στον πόλεμο του 1940-1941 είχαν μεθύσει, ύστερα και από την προτροπή του ποιητή Κωστή Παλαμά, «από το αθάνατο κρασί του ΄21». Κι έτσι, βάδιζαν «υπό την σκέπην του Κολοκοτρώνη, του Διάκου, του Ανδρούτσου και τόσων άλλων ηρώων». Το λέει αυτό σε γράμμα του –για τούτο περιορίζω και τα δικά μου λόγια– προς την αδερφή του, Ελευθερία Ορφανού (Βεΐκου 15, Αθήνα), με ημερομηνία 4 Απριλίου 1941, ο λοχίας έφεδρος υπαξιωματικός, από τα Μαζέικα Καλαβρύτων, Σωτήρης Ορφανός που υπηρετούσε στο 19ο Σύνταγμα Πεζικού.
Ιδού ολόκληρο το γράμμα:*

Ποιες τράπεζες κολοσσοί έρχονται στην Ελλάδα: Τρέμουν Alpha, Πειραιώς,  Εθνική, Eurobank

Tου Δημήτρη Τζάνα,
Οικονομολόγου

Το βράδυ της 7ης Ιανουαρίου 1953 ο Σπύρος Μαρκεζίνης ανήγγειλε ένα απροσδόκητο κυβερνητικό μέτρο: «Η Κυβέρνησις, συμφώνως με το όλον πρόγραμμα της αναδιοργανώσεως του τραπεζιτικού συστήματος, απεφάσισε να επιδιώξη την συγχώνευσιν των Τραπεζών Εθνικής και Αθηνών, υποδεικνύουσα ως Διοικητήν τον κ. Κωστήν Ηλιάσκον. Η πολιτική αυτή της Κυβερνήσεως θα τεθή υπ’ όψιν των Γενικών Συνελεύσεων των δύο τραπεζών, συγκαλουμένων εκτάκτως το ταχύτερον». Έτσι ξεκινάει ο Σόλων Γρηγοριάδης την αναφορά του για την περιπέτεια της Εθνικής Τράπεζας στην «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδος», 1941-1974, μνημονεύοντας με γλαφυρότητα όσα συνέβησαν πριν από 68 χρόνια στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.