Ο εφιάλτης του Ισλάμ τώρα στοιχειώνει την Ευρώπη - Έμβολος

Την ώρα που γίνεται συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης, οι ηγετικοί της κύκλοι θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν ποια η σχέση της γηραιάς ηπείρου με το ισλάμ.

του Αθ.Χ.Παπανδρόπουλου

Πριν αρκετά χρόνια λέγαμε ότι η Ευρώπη παρά τις δυσκολίες προχωράει προς την Ένωσή της. Και δεν ήσαν λίγοι αυτοί που εργάζονταν προς την κατεύθυνση αυτή με ζήλο και ανοικτούς ορίζοντες.

Σήμερα, ενώ έκλεισε η πρώτη εικοσαετία του 21ου αιώνα, πού βρισκόμαστε; Πού θέλουμε να πάμε; Ποιο είναι το όραμά μας; Τελικά δε, το όραμα των θεμελιωτών της σημερινής Ένωσης υπάρχει;

Για να κατανοήσουμε τη νέα κατάσταση, πρέπει να θυμηθούμε τις δυσκολίες στις όποιες αναφερόμασταν παλιά. Επρόκειτο για δυσκολίες εξωγενείς και ενδογενείς. Με δυό λόγια, είχαμε ν' αντιμετωπίσουμε αφ' ενός μεν το φόβο των δύο υπερδυνάμεων για το μέλλον και το ρόλο μιας ενωμένης και ισχυρής Ευρώπης, αφ' ετέρου δε τις οικονομικές κυρίως διαφορές των μελών της.
Οι οικονομικές διαφορές υποθέσαμε ότι μπορούν σύντομα να γεφυρωθούν χάρις σε διάφορα προγράμματα, τα όποια ουσιαστικώς μετέφεραν μέρος του εισοδήματος που παρήγαγε ο ακαταπόνητος Βορράς προς τον Νότο. Οι εξωγενείς αντιρρήσεις αντιμετωπίζονταν κυρίως διά του NATO, δηλαδή του μηχανισμού εξάρτησης της ευρωπαϊκής άμυνας από την αμερικανική. «Όλα αυτά, έγραφε πριν μερικά χρόνια ο αείμνηστος Παναγιώτης Δρακόπουλος, εκδότης και φιλόσοφος, δεν ήταν βεβαίως προϊόντα σχεδιασμού επιδέξιων πιλότων, αλλ' απλώς υποχωρήσεις σε πιέσεις, συναλλαγής, διαβρώσεις και, όχι σπανίως, εξευτελισμοί.


Πώς το ALTER «κατάφερε» να καταρεύσει η Leo Burnett | All Is Media
 του Πέτρου Βενέτη

Η Κα Πελώνη, αναφερόμενη στους λόγους για τους οποίους δεν δίνονται «προνόμια», όπως τα χαρακτήρισε, στους εμβολιασμένους, ισχυρίστηκε πως θα ήταν άνιση μεταχείριση, απέναντι στους μη εμβολιασμένους.

Θα πρέπει, λοιπόν, να περιμένουν να εμβολιαστούν και οι υπόλοιποι, για να δοθούν σε όλους ελευθερίες.

Σωστά.

Σοσιαλδημοκρατία και συνδικαλισμός, μια μεγάλη «αγκαλιά» στην Σουηδία -  Ατέχνως

Τι υποδηλώνουν οι πολιτικές και οικονομικές επιλογές του Τζο Μπαιντεν,αλλά και οι εξελίξεις στην Ευρώπη

του Κώστα Μποτόπουλου*

Την πρόσφατη ενώπιον των δύο νομοθετικών σωμάτων ομιλία του ο πρόεδρος Μπάιντεν χρησιμοποίησε δύο πρωτόγνωρες εκφράσεις. Η πρώτη – «Κυρία Αντιπρόεδρε και κυρία Πρόεδρε της Βουλής» - δεν είχε ειπωθεί ποτέ, γιατί οι ΗΠΑ δεν είχαν ποτέ άλλοτε δύο γυναίκες σε αυτά τα αξιώματα. Η δεύτερη – «δεν μπορούμε να σταματήσουμε, γιατί βρισκόμαστε σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή (a great inflection point) για ολόκληρη την ανθρωπότητα» - φανερώνει συνείδηση όχι μόνο της κρισιμότητας των περιστάσεων αλλά και της μοναδικής ευκαιρίας αλλαγής που προσφέρει. Η συνείδηση των προκλήσεων και των δυνατοτήτων, όταν δεν μένει στα λόγια, δίνει νόημα στην κατά τα άλλα ατελή δημοκρατία.

Η Διακήρυξη Σουμάν - 9 Μαΐου 1950 - Times News

του Σωτήρη Νταλή*

Μετά το τέλος του καταστροφικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έπρεπε να αναζητηθεί η κατάλληλη μεθοδολογία για να «λυθεί» το γερμανικό «πρόβλημα». Η ελεγχόμενη από τη Δύση, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έπρεπε να προχωρήσει σε μια σταδιακή εκβιομηχάνιση και προς αυτή την κατεύθυνση «πίεζαν» οι ΗΠΑ τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Κάπως έτσι μέσα από τις στάχτες του πολέμου προέκυψε μια καινοτόμος θεσμική πρόταση, στην οποία όμως δεν ανταποκρίθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο, προϊόν των εργασιών της ομάδας που εργάστηκε γύρω από τον Επιθεωρητή Σχεδιασμού της Γαλλικής Κυβέρνησης, τον Ζαν Μονέ.

Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY

Του Χρήστου Χωμενίδη

"Γιατί έτσι μουφλούζηδες κυριακάτικα; Δεν χαίρεστε που άνοιξαν τα καφενεία;".

Πήγαινα να αγοράσω εφημερίδες, τους πήρε το μάτι μου στο μόνιμο στασίδι τους, στην πλατεία, με φραπέ και τσιγάρο. Ο ένας είναι μακρινός μου μπάρμπας, συνταξιούχος από αμνημονεύτων. "Χάσαμε τον Θοδωρή..." μού ανακοίνωσαν περίλυποι εν χορώ. "Ποιόν Θοδωρή;". "Τον Κατσανέβα…". "Τον ξέρατε προσωπικά;". "Εγώ είχα πάει μια φορά στο ΙΚΑ, το ’86, που ήταν διοικητής." "Εγώ τον είχα συναντήσει στον χορό της κλαδικής εμποροϋπαλλήλων…" "Εσύ, θείε;" "Εγώ τον παρακολουθούσα από μακριά...".

Η «Σελάνα» του Τάκη Θεοδωρόπουλου στο Ηράκλειο - Πολιτισμός - Νέα Κρήτη

Στη λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης, στη Μητρόπολη, ένα από τα παπαδοπαίδια ήταν αφρικανάκι. Συγκινήθηκα όπως συγκινούμαι όποτε ακούω στον δρόμο Αφρικανές να τσακώνονται ελληνικά με τις φίλες τους. Αυτοί δικαιούνται την ιθαγένεια γιατί εκτίμησαν την αξία της.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
«Ηταν ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου συντηρητικός πολιτικός;». Είναι μια από τις ερωτήσεις στο θέμα 78 της τράπεζας θεμάτων που θα χρησιμοποιηθεί στις εξετάσεις για την απόδοση ιθαγένειας. Θα μου πείτε, εδώ η κ. Σουλτάνα Ελευθεριάδου, βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ από την Καβάλα, πιστεύει πως ο Σβώλος ήταν νεοδημοκράτης. Πώς είναι δυνατόν να απαιτείς να ξέρει ο Αλί ή η Λουντμίλα ποιος ήταν ο Παπαναστασίου; Είναι ένα από τα επιχειρήματα όσων κατακρίνουν την τροποποίηση της διαδικασίας απόδοσης ιθαγένειας. Τα θέματα είναι δύσκολα και απαιτούν γνώσεις που είναι αμφίβολο αν τις έχει και ο μέσος Ελληνας. Αμφιβάλλω πόσοι θα απαντούσαν σωστά στην ερώτηση για τον Παπαναστασίου αν γινόταν έρευνα στον δρόμο. Ειδικά οι υπερπατριώτες συμπολίτες μας.

Κυριάκος Πιερρακάκης | Τελευταία νέα και πολιτικές ειδήσεις για τον Κυριάκο  Πιερρακάκη από το iefimerida.gr

του Κυριάκου Πιερρακάκη*

Η πανδημία αποτελεί μια παγκόσμια πρόκληση πολλαπλών επιπέδων: υγειονομική, οικονομική, κοινωνική, τεχνολογική. Εκ των πραγμάτων, η ανταπόκριση σε αυτήν έστρεψε αναλόγως τους ανθρώπινους και υλικούς πόρους της χώρας. Ταυτόχρονα, ανέδειξε πτυχές και εκδοχές της πατρίδας μας που μας ξεχώρισαν διεθνώς. Έχει ειπωθεί πολλές φορές, και αποδεικνύεται καθημερινά, ότι η πανδημία κατέστησε την εκκρεμότητα του ψηφιακού μετασχηματισμού αναγκαιότητα. Το ελληνικό κράτος έπρεπε να συνεχίσει λειτουργεί σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες και να εξυπηρετεί από απόσταση και με ασφάλεια πολίτες και επιχειρήσεις.

Παπανδρόπουλος Αθανάσιος - Bodossaki Lectures on Demand

Ένα ύπουλο σχέδιο πνευματικής αποσταθεροποίησης της Δύσης, προωθείται με τη σύμπραξη Τούρκων, Αφγανών και Σαλαφιστών μαφιόζων που ελέγχουν ισχυρά εγκληματικά και θρησκευτικά κυκλώματα.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ο Λώρενς Ράιτ, 73 ετών, δεν είναι γνωστός στη χώρα μας, μάλλον γιατί γράφει "κακά πράγματα". Στα άρθρα του και στα βιβλία του αναφέρεται στην τρομοκρατία και τις εγκληματικές της προεκτάσεις και γελοιοποιεί κάποιους φαιδρούς σχολιαστές, που πιστεύουν στις καλές προθέσεις μαφιόζων-δολοφόνων. Αν δε οι Αμερικανοί διπλωμάτες και υπεύθυνοι της CIA και του FBI είχαν μελετήσει σοβαρά το βιβλίο του "Ο Αόρατος Πύργος - Ποιές οι καταβολές της ισλαμικής τρομοκρατίας" (The Looming Tower) πολλές τραγωδίες της περιόδου μετά τα τρομοκρατικά κτυπήματα των ισλαμιστών την 11η Σεπτεμβρίου 2001  θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Εκτός και αν κάποια συστήματα εξουσίας θέλουν να υπάρχει ο κίνδυνος της τρομοκρατίας, γιατί αυτός ισχυροποιεί κέντρα λήψης αποφάσεων και ικανοποίησης συγκεκριμένων συμφερόντων. Ας μην ξεχνάμε ότι ο μακιαβελισμός αποτελεί ύψιστη αρχή της πολιτικής πέρα από τα ωραία λόγια, τις υποσχέσεις και λοιπά φούμαρα των πωλητών "οραμάτων".