Αλέξης Σταμάτης: «Θέλω να βλέπω τον εχθρό στα μάτια»

Από την πιο εξελιγμένη διπλωματική γλώσσα έως το πιο εξόφθαλμο ψέμα, οι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους να εξαπατήσουν.

Του Σταμάτη Αλέξη


Σε ένα παλαιότερο άρθρο του στον «Guardian», ο κοινωνιολόγος Keith Kahn-Harris έγραφε: «Ολοι θα αρνηθούμε, όλοι θα αποκρύψουμε, τουλάχιστον μερικές φορές. Αναπόσπαστο στοιχείο της συνύπαρξης σε μια κοινωνία με άλλους ανθρώπους είναι το να βρίσκεις τρόπους να εκφράσεις αλλά και να αποκρύψεις τα συναισθήματά σου. Από την πιο εξελιγμένη διπλωματική γλώσσα έως το πιο εξόφθαλμο ψέμα, οι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους να εξαπατήσουν. Οι εξαπατήσεις αυτές δεν είναι απαραιτήτως κακοήθεις. Ως ένα σημείο είναι ζωτικής σημασίας για να καταφέρουν να επιβιώσουν ανάμεσά τους χωρίς προβλήματα και διατηρώντας κάποια αξιοπρέπεια. Οπως ισχυρίζεται ο Richard Sennett: «Κατά την άσκηση της κοινωνικής ευγένειας, σιωπάτε για πράγματα που ξέρετε ξεκάθαρα αλλά για τα οποία δεν πρέπει να μιλήσετε»».

Ανεπιθύμητοι... Του Ηλία Καραβόλια | readfree.gr

Του Ηλία Καραβόλια

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Lyndon Johnson(1908-1973) είπε κάποτε: ''Αν ένα πρωί περπατήσω επάνω στο νερό, την άλλη μέρα οι εφημερίδες θα γράφουν: ο Πρόεδρος δεν μπορεί να κολυμπήσει''. Είναι γνωστό σε όλους το φαινόμενο. Η υπερβολή, οι επιθυμίες, οι εργολαβίες, οι πληρωμένες πένες και τα μισθωμένα στόματα στα ΜΜΕ και κυρίως στο διαδίκτυo, κάνουν κακό στις ελεύθερες κοινωνίες. Πάρτε για παράδειγμα τις ΗΠΑ. Ενώ όλοι φώναζαν ότι το σύστημα Κλίντον/Δημοκρατικών είχε στήσει ''παγκόσμιο'' πόλεμο στον Τραμπ, τα ψέματα και τα περίφημα fake news, τα τρολαρίσματα και ένας διεθνής μηχανισμός προπαγάνδας υπέρ του ρεμπουμπλικανού δισεκατομμυριούχου (με τους Ρώσους να αποδεικνύεται ότι είχαν τον πρώτο λόγο και σε επιρροή του εκλογικού αποτελέσματος ), δημιούργησαν την περίφημη πλέον εποχή της μετά-αλήθειας (post-truth age).Ο πλανήτης πείστηκε ότι ο Τραμπ και οι πλούσιοι φίλοι του θα βοηθήσουν τις ΗΠΑ και την ανθρωπότητα. Μέχρι που είδαμε να πέφτει η μεγαλύτερη βόμβα όλων των εποχών στο Αφγανιστάν, 59 πύραυλοι στη Συρία και ποιός Θεός ξέρει τι ακολουθεί.

Το κενό μέσα μας... | Η ΡΟΔΙΑΚΗ

Του Γιάννη  Μεϊμάρογλου


Είναι λογικό και θεμιτό, κάθε πολιτικός αρχηγός που έχασε μια εκλογική μάχη να επιδιώκει την επάνοδο του κόμματός του στην εξουσία. Στη χώρα μας ιδιαίτερα, που ο διαχρονικός δικομματισμός έχει σφραγίσει την πολιτική ζωή, η επάνοδος ενός κόμματος στην εξουσία αποτελεί παραδοσιακή «συνήθεια».

Είναι και αυτή μια από τις συνέπειες της ψήφου στη βάση του «μικρότερου κακού».

Ειδήσεις με θέμα Πέτρος Λάζος

Του Πέτρου Λάζου

Ιστορία δύο... στανών!Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχαν δυο βουνά, που τα χώριζε μια λίμνη. Το ένα βουνό βρισκόταν στην ανατολική όχθη της και το άλλο στη δυτική, ενώ τα ριζά των 2 βουνών, συναντιόνταν στη βόρεια.

Στην ανατολική πλευρά του δυτικού βουνού, υπήρχε μια στάνη. Άλλη μία βρισκόταν στη δυτική πλευρά του ανατολικού. Οι δύο στάνες σε γενικές γραμμές τα πήγαιναν καλά, έκαναν εμπόριο και αντάλλασσαν προϊόντα αλλά, συχνά-πυκνά αψιμαχίες και μικροκαβγάδες ανάμεσα στους βοσκούς τους, δημιουργούσαν ένα κλίμα στις σχέσεις που εύκολα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ πιο ακραίες καταστάσεις και μεγαλύτερους μπελάδες.

Η Αλληλεγγύη για την "Ελευθερία" του Τύπου - ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Οι αγωγές που ζητούν εκατομμύρια ευρώ από δημοσιογράφους και εφημερίδες περιορίζουν ακατανόητα την ελευθερία του Τύπου!

Του Γρηγόρη Καλφέλη

Η αγγλίδα κοινωνιολόγος Ch. Mouffe λέει χαρακτηριστικά ότι η δημοκρατία καταστρέφεται όταν οι δικαστές αναλαμβάνουν να επιλύσουν τις πολιτικές διαφορές. Ετσι, αποδυναμώνεται ολέθρια η δημοκρατική δημόσια σφαίρα, αφού το νομικό σύστημα επιφορτίζεται με τη σημαντική ευθύνη να ερμηνεύσει αυθεντικά το πολιτικό «ήθος» μιας κοινότητας. Γιατί το αναφέρω αυτό; Γιατί αυτό, δυστυχώς, κάνουν τον τελευταίο καιρό πολλά στελέχη του πολιτικού κόσμου, τα οποία δεν ανέχονται τις αντίθετες ιδεολογικές «φωνές» και καταφεύγουν – όλο και πιο συχνά – στα αστικά δικαστήρια για να επιδιώξουν εξωφρενικές αποζημιώσεις πολλών εκατομμυρίων ευρώ για προσβολή της προσωπικότητάς τους (από προσβλητικά κατά την άποψή τους δημοσιεύματα).

Παντελής Καψής

Να μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις για την ωριμότητα του πολιτικού μας συστήματος

Του Παντελή Καψή

Δεν νοείται να μπουν περιορισμοί για τους πολίτες και να μην μπουν για τους βουλευτές. Όπως δεν νοείται βουλευτής μέσα στο κτίριο της Βουλής χωρίς εμβόλιο.

Σε μια από τις πιο μαύρες στιγμές των Μνημονίων, όταν η χρεοκοπία ήταν προ των πυλών, η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και μάλιστα της Νέας Δημοκρατίας προκαλούσε απορία στους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Πώς είναι δυνατόν, έλεγαν, εμείς να δίνουμε αγώνα να πείσουμε τους δικούς μας βουλευτές και τους πολίτες να βοηθήσουμε την Ελλάδα, κι εσείς να υπονομεύετε αυτή την προσπάθεια. Ήταν η αρχή της εποχής του απόλυτου παραλογισμού, τότε που στο επιτελείο του Σαμαρά έβλεπαν «ευρωσυνωμοσία» για να ακυρωθεί η αντιπολίτευση, αν τυχόν συναινούσε στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Προς τιμή του, ο σημερινός πρωθυπουργός είχε δηλώσει ότι αν η δική του ψήφος ήταν η αναγκαία 151η, θα την έδινε. Αυτός όπως και η Ντόρα αλλά και η θαρραλέα Έλσα Παπαδημητρίου αποτελούσαν τις μοναδικές εξαιρέσεις.

Toggle navigation ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. Ιστορικό Αποστολή-Σκοποί Οργανωτική Δομή  Κεντρική Γραμματεία Εκτελεστική Επιτροπή Γενικό Συμβούλιο Συνέδριο Γενικός  Γραμματέας Χαιρετισμός Μόνιμο Προσωπικό ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. Επαρχιακά Τμήματα  Επαγγελματικοί Κλάδοι ...

Αρκετά βίαια η πανδημία άνοιξε για την Ευρώπη και την Ελλάδα, που είναι κομμάτι της, τον δρόμο για είσοδο σε μια νέα εποχή.

Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Έως και την περίοδο της πανδημίας, το παγκόσμιο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον άλλαζε, αλλά χωρίς οι αλλαγές αυτές να γίνονται ευρύτερα αντιληπτές ως προς την υφή και το νόημά τους.

Οι άνθρωποι υιοθετούσαν και εφάρμοζαν τεχνολογίες, χωρίς να πολυενδιαφέρονται τι σημαίνουν αυτές για τη ζωή τους και την υπαρξιακή τους ισορροπία. Οι νέες τεχνολογίες και η χρήση τους έμπαιναν στην καθημερινότητά μας, χωρίς να πολυκαταλαβαίνουμε την οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική σημασία τους.

Παντελής Μπουκάλας: «Σπαστά ελληνικά»

Του Παντελή Μπουκάλα
 
Οσοι επιμένουν να πιστεύουν ότι τα γονίδια των ανθρώπων ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες, σε μία μικρή, τα ενάρετα, δηλαδή τα δικά μας, και μία τεράστια, τα επιρρεπή στο κακό, δηλαδή όλων των υπολοίπων, ήταν απολύτως βέβαιοι ότι το έγκλημα στα Γλυκά Νερά είχε φυλετική σφραγίδα. Και δεν ήταν ελληνική. Τέτοια κακοψυχία, τέτοια μοβοροσύνη, δεν μπορεί, είναι εισαγόμενη, αλλοδαπή. Μια ελληνοχριστιανική ψυχή δεν μπορεί να έχει τόσο σκοτάδι μέσα της, τέτοια αθλιότητα.