Δημαγωγοί, οι κακοί «αγωγοί» της Δημοκρατίας - Marketnews.gr

Του Κώστα Κούρκουλου 

Ήταν ο Θουκυδίδης, αυτός που πρώτος διέστειλε  την πολιτική από τη δημαγωγία. Όταν, στο πρόσωπο του Περικλή, όρισε την πολιτική δράση ως προσφορά έργου στην πόλη. Το οποίο μάλιστα, υπερβαίνοντας σε διάρκεια και σημασία τη ζωή των θνητών δημιουργών του, σηματοδοτεί την συλλογική αθανασία. Ενώ οι δημαγωγοί - π.χ. Κλέων και Αλκιβιάδης - αδιαφορούσαν ακόμη και για το αν παρέσυραν την πόλη στην καταστροφή. 

Έκτοτε, κάθε φορά που η δημαγωγία τρεπόταν σε κυρίαρχη κουλτούρα χωρίς να αναγνωρίζεται ως τέτοια, είχε εφιαλτικά αποτελέσματα. «Ο Χίτλερ δεν θα μπορούσε να έρθει στην εξουσία…. αν στη Γερμανία της Βαϊμάρης δεν είχε υπάρξει κουλτούρα δημαγωγίας». (Πατρίσια Ρόμπερτς – Μίλερ, «Δημαγωγία και Δημοκρατία»).  

 

Το Κρατικό Βραβείο για το τελευταίο ποιητικό έργο του «Αυτός ο κάτω ουρανός» (εκδ. Ίκαρος) που φώτιζε τις νύχτες μας και ο δεκαοχτάμηνος αγώνας του στις εντατικές στην πρώτη γραμμή της πανδημίας και οι πολύτιμες διαδικτυακές συμβουλές του, έκαναν τον Γιάννη Αντιόχου, φύλακα άγγελό μας σε όλο αυτό το παράλογο που ζήσαμε κι εξακολουθούμε να βιώνουμε. Ως Liberal.gr αυτόν ακριβώς αναζητήσαμε. Ποιητή και υγειονομικό ταυτοχρόνως. Ούτε μια ερώτηση δεν άφησε να πέσει κάτω. Ας μοιραστούμε τις ιαματικές απαντήσεις του.

 

Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα

 

- Κύριε Αντιόχου, τα τελευταία χρόνια τα «είδατε» όλα: βρεθήκατε κατ’ επανάληψη τρίτο- πάτωμα- κόλαση, στο νοσοκομείο σε εποχή πανδημίας, και έβδομο- ουρανό, βραβευτήκατε με το Κρατικό βραβείο ποίησης και καθ’ ομολογία είστε αν όχι ο καλύτερος, ένας από τους καλύτερους ποιητές της σημερινής εποχής. Χρειαζόταν το ένα για να συμβεί το άλλο; Βαρύ το τίμημα, αλήθεια τι επίγευση άφησε;

 

Νομίζω πως δεν θα μπορούσε να περιγράψει κανείς καλύτερα αυτόν τον ανελκυστήρα συναισθημάτων και καταστάσεων, κ. Γκίκα. Ναι, τα «είδα» όλα. Όλοι τα «είδαμε» όλα. Την ημέρα που έμαθα για το κρατικό βραβείο ποίησης, ήμουν στη μέση μιας συνεδρίασης Επιτροπής Λοιμώξεων προσπαθώντας με τα μέλη να βγάλουμε απόφαση αξιολογώντας τα νέα δεδομένα της μετάλλαξης δέλτα που προκύπταν μέσα από τον τεράστιο όγκο μοριακών τεστ που διενεργούσαμε και τα δεδομένα του κλειστοπληθυσμού του νοσοκομείου. Θυμάμαι, ήρθε ένα μήνυμα από φίλο ποιητή μ’ έναν σύνδεσμο και τη λέξη συγχαρητήρια, άνοιξα το link του Υπουργείου Πολιτισμού και μάλλον χλόμιασα ή πάγωσα.

Εκτόξευση ΑΕΠ κατά 16,2% το 2ο τρίμηνο του 2021 | ΣΚΑΪ

Του Τάσου Δασόπουλου 

Παρά την θετική έκπληξη για το ΑΕΠ του β' τριμήνου που ανεβάζει την ανάπτυξη του πρώτο εξαμήνου του 2021 στο 7%, το οικονομικό επιτελείο δεν βιάζεται να δημιουργήσει υπερβολικές προσδοκίες για το πακέτο της ΔΕΘ.

Το θετικό των χθεσινών ανακοινώσεων, είναι ότι πλέον υπάρχουν επαρκή στοιχεία για μια αναθεώρηση του ρυθμού ανάπτυξης για το 2021 από το 3,6% του ΑΕΠ που ήταν μέχρι και χθες το πρωί η επίσημη πρόβλεψη για φέτος, σε έναν ρυθμό αρκετά πάνω από το 4% του ΑΕΠ με το ακριβές ύψος να αναμένεται να ανακοινωθεί μαζί με τα θετικά μέτρα στη ΔΕΘ. 

 

romp-kox-o-politismos-mas-pernaei-krisi0

Μια συζήτηση με τον Αμερικανό δημοσιογράφο Ρομπ Κοξ του πρακτορείου Reuters για τη Δύση στον Δημήτρη Καραΐσκο

 

Λίγο μετά τον Δεκαπενταύγουστο, σ’ ένα χωριό της Τήνου, συναντηθήκαμε, μια μικρή, διεθνής παρέα, καλεσμένοι σε μια βεράντα για δείπνο, κρασί και κουβέντα. Ανάμεσά μας ένας Αμερικανός, μεσήλικας, γύρω στα πενήντα, με ευγενικούς τρόπους και κοφτερό μυαλό, αναλύοντας την κατάσταση στην Καμπούλ έμοιαζε να υποστηρίζει την απόφαση του Τζο Μπάιντεν: «Αποφάσισε να ξεκολλήσει απότομα το χανζαπλάστ», όπως είπε. Σύντομα όμως η κουβέντα είχε σταματήσει να είναι πολιτική και χορεύαμε στη βεράντα με τυχαίες μουσικές επιλογές από το κινητό τηλέφωνο του οικοδεσπότη. Ο κόσμος γύρω καιγόταν αλλά το καλοκαιρινό βράδυ στις Κυκλάδες, το κρασί και η καλή παρέα ήταν ακαταμάχητα αφροδισιακά.

Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος | tempo24.news

Η δυτική ήττα στο Αφγανιστάν αποτελεί ένα πολυσήμαντο για τον ισλαμικό κόσμο ιστορικό γεγονός, οι συνέπειες και επιπτώσεις του οποίου δεν θα αργήσουν να γίνονται ορατές.

Του  Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου


Ο αρθρογράφος, συγγραφέας και κορυφαίος Αλγερινός διανοούμενος Καμέλ Νταούντ δεν είναι o πρώτος τυχών. Πρώην ισλαμιστής αλλά και άνθρωπος πριν απ’ όλα που αρνήθηκε να γίνει δολοφόνος εν ψυχρώ, γνωρίζει το ακραίο Ισλάμ από μέσα. Για μια περίοδο υπήρξε μέλος του αλγερινού FIS, ήτοι του Ισλαμικού Κόμματος που προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στην Αλγερία από το 1991 έως το 2001.

Στη δεκαετία αυτή, 160.000 Αλγερινοί έχασαν τη ζωή τους, ένα εκατομμύριο άνθρωποι εγκατέλειψαν πόλεις και χωριά, 60.000 εξορίστηκαν, 120.000 εξαφανίστηκαν και όλο αυτό το δράμα κόστισε 20 δισ. δολάρια. Σημειώνουμε ότι η εμφύλια σύγκρουση ξεκίνησε τον Δεκέμβριο 1991, όταν το FIS θέλησε να μετατρέψει την Αλγερία σε Ισλαμική Δημοκρατία, έχοντας κερδίσει τον πρώτο γύρο των εκλογών.

Σώτη Τριανταφύλλου: Η αργία της 17ης Νοεμβρίου είναι περιττή | Ηλιούπολη  για όλους

Ιστορία και μια απόπειρα ερμηνείας της αμερικανικής πολιτικής στο Αφγανιστάν σε τέσσερα άρθρα

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Σύντομο χρονικό του Αφγανιστάν - 4ο Μέρος: Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί από το 2010 ως το 2021

Το 2009 ο Μπαράκ Ομπάμα κληρονόμησε έναν αφγανικό πόλεμο από τον οποίο δεν είχε τίποτα να κερδίσει· τον στήριξε για να εξισορροπήσει την αντίθεσή του στον εντελώς παράλογο και καταστροφικό πόλεμο στο Ιράκ. Ο Ομπάμα δεν αποκόμισε σχεδόν κανένα όφελος ούτε από τη θανάτωση του Μπιν Λάντεν τον Μάιο του 2011:


Χρήστος Χωμενίδης: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ήθελα να γίνω  πρωθυπουργός» | BOVARY
Του Χρήστου Χωμενίδη

"Ο Τελευταίος των Μεγάλων". Σαν να λέμε "Ο Τελευταίος των Μοϊκανών".


Πολύ αμφιβάλλω εάν ο Μίκης θα απολάμβανε, θα δεχόταν έστω, έναν τέτοιο χαρακτηρισμό, που σημαίνει ότι ύστερα από εκείνον το χάος. ΄Η τουλάχιστον η μετριότητα. Αγαπούσε –πιστεύω– τόσο απέραντα τον κόσμο ώστε λαχταρούσε ο κόσμος να ανθίζει, να καρπίζει κι όταν ακόμα ο ίδιος θα είναι απών. "Όλα μένουν. Εγώ φεύγω. Εσείς να δούμε τώρα..." γράφει ο Ελύτης και η έμφασή του δίνεται στο "όλα μένουν". Το έχει τραγουδήσει εξάλλου και ο Στράτος Διονυσίου. "Ποιός το είπε για τους μάγκες πως χαθήκανε; Όσο υπάρχει τράπουλα, θα βγαίνουνε ρηγάδες κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι θα βγαίνουν μαθητάδες..."

O Τάκης Θεοδωρόπουλος στην "Ε": «Δεν βλέπω διέξοδο αν δεν μεσολαβήσει μια  καταστροφή» - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Ημασταν ατίθασοι μαλλιάδες και ροκάδες. Με δύο συμμαθητές μου είχα πάει στη συναυλία των Στόουνς στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας το 1967. Δευτέρα βράδυ, υποτίθεται ότι διαβάζαμε ο ένας στο σπίτι του άλλου. Ωσπου ο Τζάγκερ, τραγουδώντας το Lady Jane, αν θυμάμαι καλά, είχε την έμπνευση να μοιράσει κάτι κόκκινα λουλούδια στο κοινό. Η αστυνομία θεώρησε τη χειρονομία επαναστατική, παρενέβη και όλα τέλειωσαν μ’ ένα τρεχαλητό. Την Παρασκευή ξύπνησα με τα εμβατήρια της χούντας στο ραδιόφωνο. Ηταν η τελευταία ημέρα πριν τις πασχαλινές διακοπές. Πώς να μη γίνεις αριστερός; Στην πρώιμη εφηβεία μου η μαλλούρα μου, που προσπαθούσα να την συμμαζέψω στο σχολείο, με μπριγιαντίνη, και την απελευθέρωνα στα πάρτι του σαββατόβραδου, ο Τζάγκερ, μπερδευόταν αρμονικά με τα πρώτα διαβάσματα, γενιά του τριάντα, Καζαντζάκης, Σεφέρης, Καβάφης, και κάτι βιβλία του Λένιν και του Μαρξ που κυκλοφορούσαν σαν σκληρά ναρκωτικά. Ολα ένα νεφέλωμα. Δεν σε ένοιαζε τι έλεγαν. Σε ένοιαζε ότι κάτι ήθελαν να σου πουν, κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που ζούσες γύρω σου.