Παναγιώτης Γεννηματάς: Σταγόνα στον ωκεανό η χρηματοδότηση του Ντράγκι
Μια εντυπωσιακή ανασκόπηση που προκαλεί αναστοχασμό και ανοικτούς ορίζοντες
                                   

Του Παναγιώτη Γεννηματά{*}

     Η συρροή επετείων (1821-2021, 1922-2022) εν μέσω υπερφορτισμένης διεθνούς συγκυρίας δεν συνιστά απλώς ευκαιρία για εθνικό αναστοχασμό. Επιβάλλει την περισυλλογή ως εθνική υποχρέωση επανεκτίμησης των συντεταγμένων του εθνικού βίου.


    Το 1922, ως έτος οριστικού ναυαγίου του νεοελληνικού μεγαλοϊδεατικού ονείρου στα νερά της Ιωνίας, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κομβική χρονολογία στο διάνυσμα των διακοσίων ετών της εθνικής πορείας.

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο
Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


Στις μέρες μας ζούμε ένα παγκόσμιο θέατρο του παραλόγου. Η Ρωσία προσέφυγε στο δεκαπενταμελές Συμβούλιο Ασφαλείας, στο οποίο συμμετέχει ως ένα εκ των πέντε μονίμων μελών, με αίτημα να χορηγηθεί ανθρωπιστική βοήθεια στην Ουκρανία, που εδώ και ένα μήνα ο Πούτιν βομβαρδίζει από άκρου εις άκρον, ισοπεδώνοντας πόλεις και κάθε λογής και μορφής δομές.


Το αποτέλεσμα βεβαίως ήταν δεκατρείς αποχές, σε αυτή την εξόφθαλμη κοροϊδία του Πούτιν προς το την Διεθνή Κοινότητα, μια και ο επιτιθέμενος, ο εισβολέας, αυτός που προκαλεί μια πρωτόγνωρη ανθρωπιστική καταστροφή, εμφανίζεται με θράσος στο Σ.Α. και ζητάει αρωγή, σαν τον εγκληματία που απευθύνεται στις αρχές για να σώσουν έναν άνθρωπο που ο ίδιος πριν λίγο τον πυροβόλησε με Καλάσνικοφ.

Τάκης Θεοδωρόπουλος - metaixmio.gr

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

 
Οταν ξέσπασε η Ελληνική Επα-νάσταση, ο κόσμος ήταν εντελώς διαφορετικός από τον δικό μας. Η Ευρώπη της Ιεράς Συμμαχίας την αντιμετώπισε ως απειλή της ισορροπίας που είχε επιβληθεί μετά την αναστάτωση του Ναπολέοντα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρούσε την ισχύ της, την αίγλη της και τη διαπραγματευτική της ισχύ. Οι ξεσηκωμένοι Ελληνες με το πείσμα τους και τις θυσίες τους κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα κύμα φιλελληνισμού. Δεν υπήρξαν ποτέ φιλο- Ιταλοί ή φιλο-Ιρλανδοί. Υπήρξαν όμως φιλέλληνες, λέξη που υπάρχει και σε άλλες γλώσσες εκτός από τη δική μας. Το «ΝΑΤΟ» του καιρού εκείνου στο Ναυαρίνο τερμάτισε την εκστρατεία του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο – την ύστατη κλιμάκωση της ισχύος των Οθωμανών εναντίον των ξεσηκωμένων Ελλήνων. Η ναυμαχία ήταν, αν δεν κάνω λάθος, η τελευταία που έγινε με ιστιοφόρα και δεν υπήρχαν ούτε χημικά, ούτε βιολογικά, ούτε πυρηνικά όπλα που θα μπορούσαν να απειλήσουν τον αφανισμό του πλανήτη. Η εμβέλεια της όποιας σύγκρουσης, όσο μεγάλη κι αν ήταν, ήταν περιορισμένη. Η ανθρωπότητα δεν είχε μπει ακόμη στην περίοδο των Παγκοσμίων Πολέμων.


Ανδρέας Ανδριανόπουλος - Βικιπαίδεια
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Να μην ξεχνάμε και μια γνωστή ρωσική λαϊκή παροιμία: «Ηταν μάλλον καλός άνθρωπος. Καλό όμως θα είναι να τον σκοτώσω»
Ψάχνοντας στις ρίζες των αιτίων της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί αν υπάρχουν στοιχεία που θεμελιώνουν κάποιο σκεπτικό για μια τέτοια επέμβαση. Μέσα στα βάθη του κατεστημένου της ρωσικής διπλωματικής κοινότητας μπορούν να ανιχνευθούν κάποιες αντιλήψεις που θα μπορούσαν να προϊδεάσουν για μια τέτοια εξέλιξη. Το 2016 είχε εκδοθεί στη Μόσχα ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων τόμος, με τίτλο «Ο κόσμος σε 100 χρόνια» (The World in 100 Years). Eκδότης ήταν το Russian International Affairs Council (RIAC).

Βιβλία του συγγραφέα Αλεξόπουλος Χρίστος Σ. στο Bibliohora gr - Προβολή  πρώτης σελίδας, αύξουσα ταξινόμηση βάση έτους έκδοσης (πενήντα τίτλοι ανά  σελίδα)
 
Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Από την αρχαιότητα η δημοκρατία είναι το πολίτευμα, στο οποίο η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. Χαρακτηριστικό στοιχείο της δημοκρατικής λειτουργίας είναι, ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται από τους πολίτες με ψηφοφορίες, αφού προηγηθεί διάλογος (άμεση δημοκρατία) ή από τους αντιπροσώπους τους (αντιπροσωπευτική δημοκρατία), όπως γίνεται στις σύγχρονες κοινωνίες.