Του Πάσχου Μανδραβέλη

Κάποιος θα μπορούσε να σχολιάσει πως ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση εποιείτο την νήσσαν όταν το μόνο που μπορούσε (κι έπρεπε) να κάνει ήταν να καυτηριάζει τις επιθέσεις των χουλιγκάνων κατά Μέσων Ενημέρωσης. Τώρα που είναι κυβέρνηση και κάτι μπορεί (και πρέπει) να κάνει για τη διάχυτη βία, δεν κινητοποιεί τον κρατικό μηχανισμό. Βγάζει, σαν να ήταν αντιπολίτευση, ανακοινώσεις καταδίκης για την επίθεση που έκαναν οι γνωστοί-άγνωστοι κατά της εφημερίδας «Εθνος». Καλά κάνει, αλλά δεν αρκεί. Η ανακοίνωση μπορεί να θεωρηθεί πρόοδος κι ας γίνεται επειδή, όπως θα πούνε κάποιοι κακεντρεχείς, η ιστορική αυτή εφημερίδα στηρίζει ανοικτά και κραυγαλέα την κυβέρνηση. Αλλά μια κυβέρνηση κρίνεται πρωτίστως για το έργο της και όχι για τις ανακοινώσεις.

Του Κώστα Νεοφώτιστου

Πώς και γιατί στην Ελλάδα από το 1980 και μετά έκλεισαν 24 μονάδες παραγωγής τροχοφόρων

Αν τυχόν δεν το γνωρίζετε (ή αν το έχετε ξεχάσει) σε τούτη την χώρα κάποτε υπήρχαν μικρές και μεσαίες μονάδες παραγωγής τροχοφόρων. Από δίκυκλα και επαγγελματικά τρίκυκλα μέχρι μικρά και οικογενειακά αυτοκίνητα. Και από αγροτικά και γεωργικά μηχανήματα μέχρι τζιπάκια, ελαφρά φορτηγά και τετρακίνητα οχήματα. Για να μην αναφέρουμε ένα …άρμα μάχης και κάτι ελαφρά …αεροπλάνα. Όσο απίθανο κι ακούγεται, υπήρχαν όχι μία, ούτε δύο, αλλά …34 διαφορετικές επιχειρήσεις στον συγκεκριμένο κλάδο. Η πιο παλιά ιδρύθηκε το 1923 και η πιο νέα το 1985. Από τις εγκαταστάσεις τους βγήκαν σχεδόν όλες οι τρίκυκλες μοτοσυκλέτες μεταφορών που υπήρχαν, πάμπολλα διαφορετικά οχήματα γεωργικών εργασιών, τρακτέρ και αγροτικά μηχανήματα, κλασσικά τζιπάκια και οχήματα ειδικών χρήσεων, καθώς και μικρά και μεσαία οικογενειακά αυτοκίνητα. Με καλή πορεία στην εγχώρια αγορά, αλλά και ορισμένες εξαγωγές. Ίσως φαντάζει μαγικό, αλλά είναι αληθές.

Eφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή του ΣΚΑΪ, «Ιστορίες», και τον Αλέξη Παπαχελά παραχώρησε ο απελθών υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας και ένας εκ των βασικότερων πρωταγωνιστών του «σίριαλ» της ελληνικής κρίσης, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. 

Σε αυτή, παρότι αποφεύγει να αναφερθεί διεξοδικά στα λάθη της τελευταίας οκταετίας, τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι σεβάστηκε την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να προκηρύξει δεύτερες εκλογές το 2015, παρά το βαρύ τίμημα που είχε ήδη προκαλέσει η πολιτική του, υποστηρίζει ότι ο Αντώνης Σαμαράς, ως πρωθυπουργός το 2014, είχε ζητήσει ένα «διάλειμμα από τις μεταρρυθμίσεις», «δικαιολογώντας» έτσι και την υπαναχώρηση των εταίρων στο ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους, ενώ περιγράφει ως επικρατούσα άποψη μεταξύ των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης το «time-out» (Grexit) της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση το καλοκαίρι του 2015.

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

«K​​​​olotumba», λέξη κακόηχη ακόμη κι όταν τη βλέπεις γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες στο πρωτοσέλιδο της El Pais. Λέξη που προσπαθεί να περιγράψει τις κινήσεις του Πουτζντεμόν, ο οποίος συμπεριφέρεται σαν «δικός μας». Κάποιος ας ψάξει στο βιογραφικό του μήπως τρέχει ελληνικό αίμα στις φλέβες του. Στο κάτω κάτω, δεν είναι δα και τόσοι οι αιώνες που μας χωρίζουν από τότε που οι πρόγονοί του της Καταλανικής Εταιρείας αλώνιζαν τους λόγγους και τα βουνά της ωραίας μας πατρίδας. Και οι επιμειξίες δεν επηρεάζουν μόνον τη δική μας καθαρότητα.

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Ε​​ίναι γνωστό πως και τα σταματημένα ρολόγια δύο φορές την ημέρα δείχνουν τη σωστή ώρα. Το ίδιο κατ’ αναλογία μπορεί να ισχύει και για την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δύο φορές στη διετία μπορεί να προτείνουν κάτι θετικό για την κοινωνία και τα δικαιώματα του ατόμου. Και το ερώτημα που θέτουν πολλοί είναι τι πρέπει να πράξει η αντιπολίτευση σε αυτήν την περίπτωση. Να στριμώξει μια καταστροφική κατά κοινή ομολογία κυβέρνηση, ή να στηρίξει την προκοπή του τόπου ή τα δικαιώματα κάποιων κατατρεγμένων;