Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αθόρυβα αλλά αποτελεσματικά, η ελληνική βιομηχανία τροφίμων συμμετέχει ενεργά σε ευρωπαϊκά προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας και προστασίας του περιβάλλοντος

Μιλώντας πρόσφατα σε εκδήλωση για τις τράπεζες τροφίμων και τον κοινωνικο-οικονομικό ρόλο τους, ο κ. Ευάγγελος Καλούσης, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) αλλά και μέλος του ΔΣ της ευρωπαϊκής οργάνωσης FOODPRINT, ανέφερε ότι οι σπατάλες ειδών διατροφής στην χώρα μας ξεπερνούν τα 200 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Αλλά και εκτός Ελλάδος η κατάσταση δεν είναι καλύτερη, όταν ειδικές έρευνες κάνουν λόγο για σπατάλη που ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.


Του Άγγελου Κωβαίου

Ενθουσιασμένος από τις τιμές και τη γοητεία της γαλλικής πρωτεύουσας, ο Πρωθυπουργός έσπευσε να αποκηρύξει τη Γερμανία και να καταδικάσει την Ευρώπη των «άτυπων συζητήσεων». Ξεχνά όμως ότι αυτός ο ίδιος τις νομιμοποίησε...

 
Πήγε στο Παρίσι, βραβεύτηκε από έναν επαγγελματικό σύλλογο και ένα αμφιβόλου ποιότητας και επιρροής έντυπο, έφαγε πρωινό με τον Εμανουέλ Μακρόν και έδωσε μία δήθεν βαρύγδουπη συνέντευξη στην Le Figaro.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Το θέαμα της γενικευμένης κλωτσοπατινάδας που παρακολουθήσαμε στα γραφεία του Δήμου Μάνδρας μπορεί να μην μας ξενίζει ιδιαίτερα. Oλοι μας κάπου έχουμε δει κάτι σχετικό, όλοι μας έχουμε ακούσει αγριοφωνάρες και ωραίες βρισιές. Δυστυχώς, ζούμε στη χώρα που σε υποχρεώνει να ξέρεις τι γεννάει το ανορθόγραφο μυαλό ενός Καρανίκα. Oταν οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους, όταν η γλώσσα δεν έχει αντίκρισμα στην πραγματικότητα, κοινώς όταν το συνδετικό υλικό της κοινωνίας απονεκρώνεται, τα μόνο εργαλεία συνεννόησης που απομένουν είναι τα μουγκρητά, οι κραυγές και οι γροθιές. Oλοι αυτοί που κυνηγούνταν για να χτυπήσει ο ένας τον άλλον, στην πραγματικότητα έτρεχαν πίσω από μια λέξη που έχει προ πολλού χάσει τη σημασία της, τη λέξη «ευθύνη». Ποιος έχει την ευθύνη για τους θανάτους και τις καταστροφές; Και τι σημαίνει «αναλαμβάνω τις ευθύνες εάν μου αποδοθούν» που είπε η κ. Δούρου;


 Γράφει η  Ευτυχία Λαμπροπούλου

Παγκόσμια ημέρα κατά της βίας  των γυναικών   λογίζεται η 25η Νοεμβρίου,  ίσως περάσει σαν μια μέρα σαν όλες τις άλλες, έλα  όμως που αυτή η μέρα έχει  ιδιαίτερη αξία και σημασία για όλες τις γυναίκες...  Αυτή την ημέρα θα ήθελα να την αφιερώσω στις γυναίκες εκείνες που...  Περπατούν  στο δρόμο, χαμογελούν, πάνε  το παιδί τους  στο  σχολείο, κρύβουν  τη θλίψη τους για τα καλά κάτω από το μανδύα του χαμόγελου… ανάμεσα μας βρίσκεται εκείνη  που πριν λίγο δέχτηκε μια μορφή κακοποίησης από τον σύντροφό της  , τον άνθρωπό της , τον άντρα της κτλ. Σκύβει το κεφάλι αμίλητη περπατά , τάχα χαμογελά με τη σκοτεινιά να τη σκεπάζει βαδίζει…


 Του Αλέκου Παπαναστασίου

Η κατάργηση της έσχατης λύσης της πολιτικής επιστράτευσης, η αλλοπρόσαλλη πολιτική Σπίρτζη και τα «τυχερά» που επανήλθαν έθρεψαν ένα τέρας και μετέτρεψαν την πάλαι ποτέ τακτοποιημένη ΑΜΕΛ σε «παράγκα» – πολιτικού παζαριού και ταλαιπωρίας

«Στηρίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων για αξιοπρεπή διαβίωση σε καιρούς κρίσης, σε συνδυασμό με ένα ριζικά διαφορετικό μοντέλο για τις μεταφορές και τις συγκοινωνίες, που θα εξυπηρετεί το επιβατικό κοινό και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, με σεβασμό στο περιβάλλον».