Γράφει ο  Δημήτρης  Καμπουράκης

Πανηγυρίσαμε λοιπόν για τον Ερντογάν, γιατί να χαλάσω εγώ την ευφορία των εθνικών μας στιγμών; Αφού του τρίψαμε τις θέσεις μας στα μούτρα κι είμαστε περήφανοι γι αυτό, εγώ θα παραστήσω τώρα τον μεμψίμοιρο και τον αρνητή; Να μου λείπει, νισάφι πια με τον μηδενισμό μου. Δεν αποκλείεται να χρειάζομαι  ψυχολογική υποστήριξη, καθότι έχω πλήρη αδυναμία  να βιώσω πασιφανείς εθνικές μας νίκες. Κατατρύχομαι ίσως από κάποιο αντεθνικό σύνδρομο, καθότι αρνούμαι να χαρώ και να χειροκροτήσω ηρωικά γιουρούσια που θα έκαναν να αγάλλεται κάθε υγιώς σκεπτόμενο Έλληνα.


Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Εντάξει, ας πούμε ότι τότε «θα βγούμε από τα Μνημόνια». Και μετά; Σοβαρή συζήτηση δεν γίνεται από την κυβέρνηση που έχει αναγάγει τον Αύγουστο του 2018 σε ορόσημο θρησκευτικού συμβολισμού

Ένα ορόσημο είναι πάντα χρήσιμο, ειδικά όταν τοποθετείται στο βάθος του ορίζοντα, στο τέλος μίας διαδρομής.


Του Αλέξη Παπαχελά

Ο​​ πρόεδρος Τραμπ ανέτρεψε με μία κίνησή του την αμερικανική εξωτερική πολιτική σε ένα πολύ καυτό και λεπτό ζήτημα, το στάτους της Ιερουσαλήμ. Πρόκειται για κίνηση μεγάλου συμβολισμού, που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις σε πολλές πρωτεύουσες. Αναρωτιούνται πολλοί τι μπορεί να κρύβεται πίσω από μια τόσο εκρηκτική απόφαση.


Για το σημαντικό έργο που υλοποίησε για την προώθηση των εξαγωγών της χώρας το 2017  ο  Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων & Ποτών (ΣΕΒΤ), απέσπασε τιμητικό βραβείο στα GREEK EXPORTS AWARDS 2017, που διοργάνωσε η Ένωση Διπλωματικών Υπαλλήλων Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων  με τη συνεργασία της  Ethos Media.


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Π​αραθέτω μερικά από τα κύρια σημεία άρθρου μου που είχε δημοσιευθεί στις 16 Δεκεμβρίου 2016 σε αυτή τη στήλη με τον τίτλο «Η Αθήνα δεν είναι πολυπολιτισμική πόλη».

«Τι εννοούμε όταν λέμε πολυπολιτισμική κοινωνία, ή πολυπολιτισμική πόλη; Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τη Γαλλία. Εκεί η σύνθεση που οδήγησε στη θεωρία της πολυπολιτισμικότητας στηρίχθηκε στο αποικιοκρατικό της παρελθόν. Πληθυσμοί της πρώην αυτοκρατορίας, από το Βιετνάμ ακόμη έως την Αλγερία, πληθυσμοί που μιλούσαν γαλλικά ως επί το πλείστον, συνέρρευσαν στο πρώην μητροπολιτικό κέντρο για να ενταχθούν στην κοινωνία του.