Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Η άτυπη συμμαχία Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας, ήτοι Περσών, Οθωμανών και Σλάβων, έχει βαθύτερη σημασία από αυτήν που τής δίνουν ανιστόρητοι αναλυτές

Μήπως στον 21ο αιώνα θα δούμε την αναβίωση τριών αυτοκρατοριών του παρελθόντος –Περσών, Οθωμανών και Σλάβων; Τρεις αυτοκρατορίες που ήσαν απολύτως εχθρικές προς τον Ελληνισμό και κυρίως προς το πνεύμα του.

Μήπως η ανάδυση των αυτοκρατοριών αυτών, σε συνδυασμό με την κινεζική εξάπλωση, έχει σημάνει την αρχή του τέλους της φιλελεύθερης δημοκρατίας, ανοίγοντας τον δρόμο σε μία μακρά εποχή αυταρχισμού; Μήπως προς την κατεύθυνση αυτή συμβάλλει αποφασιστικά και η συνεχής διευρυνόμενη απειλή της ισλαμικής τρομοκρατίας; Υπό αυτή την έννοια, μήπως η άνοδος του Ντόναλντ Τραμπ στο πρώτο αξίωμα των ΗΠΑ έχει σημάνει και το τέλος της αμερικανικής υπεροχής στον κόσμο; 


Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Σε κυριακάτικο άρθρο του ο Γιάννης Πρετεντέρης υποστηρίζει ότι, με την απλή αναλογική που υιοθέτησε, ο Αλ. Τσίπρας «την πάτησε». Είναι έτσι;

Στο «Βήμα της Κυριακής» 10 Δεκεμβρίου, υπό τον τίτλο Το Δώρο του Αλέξη στον Κυριάκο, ο Γιάννης Πρετεντέρης, αναφερόμενος στην απλή αναλογική που ως σύστημα θα ισχύσει στις μεθεπόμενες εκλογές, δίνει την δική του ενδιαφέρουσα ερμηνεία και μεταξύ άλλων γράφει:


Του Αντώνη Πανούτσου

Για πέντε χρόνια πριν καταλάβει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ ζωγράφιζε μια ελληνική κοινωνία από εμπόρους που κατεστραμμένοι αυτοκτονούν, παιδάκια που λιποθυμάνε από ασιτία και άστεγους που ψάχνουν στους κάδους για φαΐ. Υπήρχαν αλλά ήταν οι εξαιρέσεις. Ο κανόνας ήταν μια κοινωνία που συνηθισμένη σε ένα τρόπο ζωής που η κρίση είχε καταργήσει αθόρυβα κατέρρεε. Οι οικογένειες αρχικά έκοβαν τα ρούχα και τις εξόδους, αργότερα μείωναν τις αγορές στα σούπερ μάρκετ και καταργούσαν την θέρμανση. Μέχρι σταδιακά σχεδόν χωρίς να γίνει αντιληπτό στο μάτι, το ένα τρίτο να περάσει σε μια ζωή με υλικές και κοινωνικές στερήσεις. Το 30% των Ελλήνων που καταγράφηκε στις μετρήσεις της Εurostat. Ένα ποσοστό που φέρνει την Ελλάδα δύο θέσεις πάνω από τον πάτο της ευρωπαϊκής κατάταξης, με μόνο την Βουλγαρία και την Ρουμανία σε χειρότερη θέση.


Του Π. Κ. Ιωακειμίδη

Το μόνο που κατάφεραν οι εμπνευστές της επίσκεψης Ερντογάν στην Ελλάδα ήταν να δείξουν παγκοσμίως ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες

Οι διμερείς, επίσημες επισκέψεις σε ανώτατο πολιτικό ή πολιτειακό επίπεδο γίνονται προκειμένου να συμβάλουν στην βελτίωση των σχέσεων ανάμεσα στις χώρες, και όχι βέβαια στην επιδείνωση των σχέσεων ή στην ανάδειξη προβλημάτων, νέων ή παλαιών. Γι’ αυτό και το timing, ο χρόνος μιας επίσκεψης, επιλέγεται με ιδιαίτερη προσοχή και στάθμιση όλων των συναφών παραμέτρων. Συνήθως γίνονται όταν οι σχέσεις έχουν σημειώσει κάποια πρόοδο με την επίλυση χρονιζόντων προβλημάτων ή όταν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ευκαιρία με την αναγγελία κάποιας πρωτοβουλίας για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στις διμερείς σχέσεις και το κλείσιμο παλαιών τραυμάτων.


  Του Αθανασιου Χ.Παπανδροπουλου
Την ωρα που η Βουλγαρια δυτικοποιειται,καποιοι οδηγουν τον Ελληνισμο στην πανσλαβιστικη παγιδα που εχει στησει η Ρωσια του Πουτιν,συνεχιζοντας το «οραμα»του Σταλιν.Τι εγραφε ο Οικονομικος Ταχυδρομος πριν 25 χρονια!

Στις 26 Αυγούστου 2017 ο ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και πρώην συνεργάτης του ΟΤ, Παναγιώτης Κ. Ιωακειμίδης, υπό τον τίτλο «Ελλάδα, Βιετνάμ, Φιλιππίνες», έγραφε, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα:

«Τί το κοινό έχουν Ελλάδα, Βιετνάμ και Φιλιππίνες; Φαινομενικά τίποτα. Κι όμως αυτό το τρίο χωρών αποτελεί κάτι το ξεχωριστό παγκοσμίως ή εν πάση περιπτώσει ανάμεσα στις τριάντα επτά (37) χώρες του παγκόσμιου συστήματος στις οποίες διεξήγαγε δημοσκοπική έρευνα το Ινστιτούτο Pew. Μόνο στις τρεις αυτές χώρες η εικόνα της Ρωσίας είναι πλειοψηφικά θετική. Στην Ελλάδα συγκεκριμένα οι θετικές γνώμες φθάνουν στο 64% (έναντι 31% των αρνητικών), στο Βιετνάμ στο 83% οι θετικές έναντι 15% των αρνητικών, ενώ στις Φιλιππίνες στο 55% οι θετικές έναντι 26% των αρνητικών. Στις υπόλοιπες τριάντα τέσσερις χώρες οι αρνητικές γνώμες είναι συντριπτικά ισχυρότερες. Στην Ευρώπη π.χ. από τις δέκα χώρες που έχουν ερευνηθεί μόνο η Ελλάδα καταγράφει πλειοψηφία (και μάλιστα 64%) θετικών γνωμών για τη Ρωσία. Η επόμενη “φιλικά διακείμενη” χώρα, η Ουγγαρία, καταγράφει μόνο 39% θετικών γνωμών και 48% αρνητικών... Σ’ όλες τις άλλες χώρες οι αρνητικές γνώμες υπερτερούν συντριπτικά (82% στην Ολλανδία, 76% στη Σουηδία, 67% στη Γερμανία, 62% στη Γαλλία, κ.λπ.)».