Γράφει ο Αλέκος Παπαναστασίου

Για πρώτη φορά, ο πολιτικός που πορεύτηκε επενδύοντας στο θυμικό, στη συνθηματολογία και στην άρνηση κινδυνεύει να δει μια τεράστια συγκέντρωση εναντίον του. Αντέχει ο Πρωθυπουργός ένα «Οχι» όταν ο ίδιος κατ' εξαίρεσιν προωθεί το «Ναι»;

 Ο πολιτικός που κέρδισε τα πάντα χάρη στην πολιτική του συναισθήματος, που επένδυσε στο θυμικό και στη διέγερση των παθών, καλείται να αναμετρηθεί με τη συνταγή της επιτυχίας του: κραυγές, υπερ-απλούστευση, καταγγελία των προδοτών που μας ξεπουλάνε. Ολα λειτούργησαν υπέρ του.

 

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Να λοιπόν που μπορούν να ξεμπλοκάρουν τα κόκκινα δάνεια με κυβερνητικές τροπολογίες, σαν αυτή που πέρασε η κυβέρνηση για την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ), εις βάρος φυσικά των τραπεζών και με τελική επιβάρυνση των φορολογουμένων. Με την τροπολογία αποδεσμεύθηκαν 5.888.310 ευρώ, ώστε να γίνει η διανομή των πνευματικών δικαιωμάτων.

 

Γράφει ο  Σπύρος Σεραφείμ

Στις 19 Ιανουαρίου 1943 γεννήθηκε αυτή η ιδιαίτερη ψυχή, ήρθε στον κόσμο αυτό το σώμα που το ταλαιπώρησε αρκετά, αλλά του χάρισε και ηδονές, πέρασαν 75 χρόνια από τη στιγμή που ο πλανήτης ετοιμαζόταν να ακούσει μια μοναδική φωνή. Οχι, δεν πρόκειται για άλλη μια βιογραφία για την Τεξανή

Εάν ανοίξετε ένα οποιοδήποτε site με βιογραφίες, θα διαβάσετε ότι «η Τζάνις Λιν Τζόπλιν ήταν αμερικανίδα μουσικός, τραγουδίστρια, στιχουργός, ζωγράφος, χορεύτρια και ενορχηστρωτής μουσικής. Ηρθε στο προσκήνιο στο τέλος της δεκαετίας του ‘60, αρχικά ως τραγουδίστρια των Big Brother and the Holding Company και αργότερα με σόλο καριέρα με συγκροτήματα όπως οι Kozmic Blues Band και οι Full Tilt Boogie Band. Κυκλοφόρησε μόλις τέσσερα στούντιο άλμπουμ (εκ των οποίων ένα μετά θάνατον). Θεωρείται η καλύτερη, ίσως ερμηνεύτρια των μπλουζ και μία από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες της ροκ μουσικής».

 

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Φαντασθείτε μια Ελλάδα που είχε επεξεργαστεί όσα συμπλέγματα τη συνδέουν με την πολύτιμη αρχαιότητά της. Οχι απαραιτήτως στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή, αλλά στις αίθουσες των σχολείων, των πανεπιστημίων, ή ακόμη καλύτερα, στα βιβλία. Φαντασθείτε μια Ελλάδα που δεν κοκορευόταν μόνον στα διεθνή φόρα και τις αγορές για το Νομπέλ του ποιητή της, αλλά είχε διαβάσει και τον λόγο που έβγαλε για το χρέος απέναντι στη γλώσσα του. Φαντασθείτε μια Ελλάδα που δεν ναρκισσευόταν μόνον ότι μιλάει μια γλώσσα που τόσες λέξεις έδωσε στην οικουμένη, αλλά μάθαινε από την τρυφερή της ηλικία ότι αυτή η γλώσσα είναι η εξέλιξη της αρχαιότερης ευρωπαϊκής γλώσσας, της μόνης που δεν έπαψε ποτέ να μιλιέται.

 

Οι νέες ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις και η  εξελισόμενη τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο...