Του Λέανδρου Τ. Ρακιντζή

Η σκηνή  της  υπογραφής  της  προκαταρκτικής συνθήκης  μεταξύ  της Ελλάδας  και  της  ΠΓΔΜ  από  τους  πρωθυπουργούς  των δύο χωρών  στην ελληνική  πλευρά  της όχθης  της λίμνης  της  Πρέσπας  κοντά στο Ποσίδερι μου  θύμισε  -όχι  μόνο  κατ’ εικόνα- τη συνθήκη  του Τιλσίτ.



Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής άρχισε να γιορτάζεται από τις 21 Ιουνίου 1982 στο Παρίσι, με πρωτοβουλία του τότε υπουργού Πολιτισμού Ζακ Λανγκ.

Από το 1985 και με αφετηρία την Ελλάδα, η γιορτή αυτή λαμβάνει χώρα σε όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, έχοντας φτάσει σήμερα να διεξάγεται σε είκοσι δύο πόλεις.

Στο πλαίσιο αυτής της μεγάλης ευρωπαϊκής μουσικής γιορτής, πραγματοποιούνται συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους σε αρχαιολογικούς χώρους με τη φροντίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Αναλυτικά:


Γράφει ο  Δημήτρης Καμπουράκης

Ένα θα σας πω. Αν ο Κυριάκος δεν είχε αντιληφθεί αμέσως πως ο Τσίπρας σχεδίαζε μια «λύση» του Μακεδονικού που περνούσε μέσα απ’ το κόμμα του σαν δρόμος που χωρίζει χωράφι στα δυο, σήμερα αυτό που γίνεται στους ΑΝΕΛ θα ήταν παιδική χαρά μπροστά σ’ αυτά που θα συνέβαιναν στη ΝΔ. Είναι αλήθεια πρωτοφανές, ένας πρωθυπουργός που λέει πως είναι της αριστεράς, να παλεύει με τόση μανία για να δημιουργηθεί ένα ανεξέλεγκτο ακροδεξιό κόμμα στην χώρα του.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Ολα δείχνουν ότι σε μερικές ημέρες Το Ποτάμι θα αποχωρήσει από το Κίνημα Αλλαγής, συνεπώς καλείται να αποφασίσει πώς θα πορευτεί στη συνέχεια. Υπάρχουν τρία σενάρια, αλλά μόνο ένα δείχνει να έχει σχέση με τη λογική...
 
Ενδεχομένως όλα να ξεκίνησαν από μία απλή παρεξήγηση. Αυτήν που περιγράφει ο Γρηγόρης Ψαριανός.



Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης θα πρέπει «να επινοήσουν ένα τρόπο» που θα διασφαλίζει ότι η Ελλάδα θα τηρήσει πιστά τις δεσμεύσεις της για μεταρρυθμίσεις μετά την έξοδο από το πρόγραμμα διάσωσης τον Αύγουστο δήλωσε ο Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιέρ Μοσκοβισί.