Περί αυτού λοιπόν επρόκειτο. Οι χθεσινές αποφάσεις του Eurogroup συνιστούν την ελάχιστη δυνατή παρέμβαση που έπρεπε να γίνει προκειμένου το  ελληνικό ζήτημα  να μετατεθεί από τα τρέχοντα στα παγωμένα προβλήματα της ευρωζώνης. Η μετάθεση αυτή γίνεται με βασικό κριτήριο την οριακή κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας για τα επόμενα χρόνια και όχι με κριτήριο την πραγματική επάνοδο στις αγορές, την κανονικότητα και κυρίως την επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης που θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να κερδίσει το χαμένο έδαφος και να μειώσει την απόστασή της από τους μέσους όρους της ευρωζώνης. Η υποτιθέμενη γαλλική πρόταση για αυτόματη σύνδεση των μέτρων για το χρέος με το ρυθμό ανάπτυξης εξαφανίστηκε.



Γράφει ο Γιώργος Πρεβελάκης

Η πρόκληση για την εξερεύνηση νέων οριζόντων, εντός και εκτός συνόρων, είναι το μόνο αντίδοτο για την νεανική παραίτηση ή ποικιλόμορφες ανομίες

Τα κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα από την Μεταπολίτευση  ως το 2015 υποσχέθηκαν ασφάλεια και ευημερία. Καθώς αυτές οι διασφαλίσεις εξασθένισαν, ποικίλα κινήματα προς τα δεξιά και προς τα αριστερά προσπάθησαν να ανανοηματοδοτήσουν την πολιτική λειτουργία. Όμως, δεν στάθηκε δυνατόν να ανευρεθεί ένα νέο πολιτικό ιδανικό, με την μορφή ενός απλού λεκτικού σχήματος. Εμποδίστηκε από ποικίλες τροχοπέδες. Οι εμμονικές προσπάθειες να διασωθεί κάτι από την απερχόμενη πραγματικότητα ενεπλάκησαν με την επαγγελλόμενη ανανέωση, η οποία συχνά έδειχνε και εξωπραγματική.



Του Ρόμπερτ Σίλλερ

Η ιστορία δείχνει ότι κάθε φορά που έγιναν προσπάθειες υποκατάστασης του επισήμου χρήματος απέτυχαν, προκαλώντας ζημιές

Η επανάσταση των κρυπτονομισμάτων, που άρχισε το 2009 με το bitcoin, έχει ως βασικό επιχείρημα την επινόηση νέων ειδών χρήματος. Υπάρχουν πλέον σχεδόν 2.000 κρυπτονομίσματα και εκατομμύρια ανθρώπων ανά τον κόσμο που είναι ενθουσιασμένοι με αυτά. Πού οφείλεται αυτός ο ενθουσιασμός, ο οποίος έως τώρα παραμένει ανεπηρέαστος από τις προειδοποιήσεις ότι η επανάσταση είναι απάτη;



Του Ηλία Καραβόλια

Όλοι ψιθυρίζουμε μεταξύ μας οτι οι τράπεζες γιγαντώθηκαν διεθνώς και ειδικότερα στην Ευρώπη.Όπως μας ενημερώνει το αυστριακό ινστιτούτο οικονομίας Mizes Institute http:// bankingnews.gr/index.php?id=371448 ο τραπεζικός τομέας της Ευρωζώνης είναι τεράστιος: Απρίλιο του 2018  ο συνολικός ισολογισμός τους ανήλθε στα 31 τρισ. ευρώ αντιπροσωπεύοντας το 270% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) της Ευρωζώνης. Όπως το ακούς φίλε αναγνώστη : ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι πολύ μεγαλύτερος απο τον παραγόμενο πλούτο στην Ευρωζώνη. Αλλά πόσο υγιής είναι αυτός ο τομέας της οικονομίας μας ; Σύμφωνα με την ίδια μελέτη,και όπως την μεταφράζει το banking.news, ".. πολλές τράπεζες του ευρώ είναι σε κακή κατάσταση, αφού υποφέρουν από χαμηλή κερδοφορία και έχουν εκτιμώμενη συνολική έκθεση σε μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα ύψους περίπου 759 δισ. ευρώ, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το 30% του μετοχικού κεφαλαίου τους..."



Γράφει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Αποθαρρύνοντας επενδύσεις, οι νονοί των επενδύσεων δεν καταλαβαίνουν ότι και οι ίδιοι χάνουν λεφτά!

«Αν ο Τσίπρας θέλει ανάπτυξη, τότε γιατί δεν βάζει χέρι στην γραφειοκρατία; Δεν είναι περίεργο;». Αυτό με ρώτησε ένας διπλωμάτης μεγάλης και φιλικής προς την κυβέρνηση χώρας, και με ανάγκασε να ξεροβήξω. Τί να τού απαντήσω; Το μόνο που τού είπα είναι ότι πιθανότατα ο πρωθυπουργός μας δεν θέλει να μπλέξει με κυκλώματα που ίσως αργότερα τού φανούν χρήσιμα. Κατά συνέπεια προτιμά να υπερφορολογεί…