Του Ηλία Καραβόλια

Δεν θα αναφερθώ σε αριθμούς φίλε αναγνώστη όσο αφορά την συμφωνία για την χώρα μας στο τελευταίο Eurogroup. Και αυτό γιατί είναι μεν θεωρητικά η τελευταία συμφωνία μεταξύ ημών και των δανειστών, πρακτικά όμως ίσως χρειαστεί να "συμφωνήσουμε" ξανά στο μέλλον. Η επιμήκυνση του χρέους, η περίοδος χάριτος, η εκταμίευση της δόσης, το ενισχυμένο μαξιλάρι ασφαλείας, έχουν θετικό ισοζύγιο για την οικονομία: δημιουργούν δημοσιονομικό χώρο για φοροελαφρύνσεις και κοινωνικές παροχές. Δεν λύνουν όμως το τωρινό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας: την χρονική υστέρηση της αναιμικής ανάπτυξης.Οπότε ας περιορίσουμε προς το παρόν και τους πανηγυρισμούς.



«Το παράδειγμα της Ελλάδας» επιγράφεται σχόλιο της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), που επιχειρεί να αντλήσει διδάγματα από την ελληνική κρίση.

Οπως αναφέρει ο αρθρογράφος, το παράδειγμα της Ελλάδας δείχνει «ότι οι ευρωπαϊκοί συμβιβασμοί δεν παράγουν αυτομάτως ιδανικές λύσεις. Οι Ελληνες υπέστησαν τεράστια απώλεια εισοδήματος, αλλά εξακολουθούν να έχουν πολύ υψηλό χρέος. Οι άλλες χώρες της ευρωζώνης κινδυνεύουν να χάσουν δισεκατομμύρια. Στην Ελλάδα άρχισε να δρομολογείται μία εξέλιξη, η οποία επεκτείνεται σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο: η διάβρωση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος από κοινωνικές και οικονομικές κρίσεις.



Γράφει ο  Λουκάς Γεωργιάδης

Ο φιλελευθερισμός και κατ΄ επέκταση ο καπιταλισμός αποτέλεσαν τους καρυοθρασύστες του κομμουνισμού.

Έτσι, οι απανταχού κομμουνιστές είναι φυσικό και επόμενο να έχουν… προηγούμενα με το σύστημα που τους διέλυσε.




Πολύ κατώτερη των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί από την ελληνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους είναι η τελική συμφωνία που έκλεισε τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής στο Eurogroup για το ελληνικό χρέος.

Ουσιαστικά αποφασίστηκε με περιορισμένη παρέμβαση στο χρέος για την ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου και σκληρή εποπτεία μετά τις 20 Αυγούστου.



Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Στην πραγματικότητα αυτοί που βγαίνουν από τα μνημόνια είναι πρώτα οι δανειστές. Βάζουν το χέρι στην τσέπη για τελευταία φορά, μας στέλνουν στις αγορές υπό επιτροπεία και κρατούν ως ενέχυρο τη δημόσια περιουσία
 
Υπάρχουν δύο τρόποι για να αποτιμήσεις τη συμφωνία στο Eurogroup. Αν πας και την κοιτάξεις από κοντά, θα πεις ότι, δεδομένων των συνθηκών, είναι μία καλή συμφωνία. Ούτως ή άλλως και ο Τσακαλώτος να μην πήγαινε, πάλι το ίδιο αποτέλεσμα θα είχαμε. Στην περίπτωση μας πολλά εξαρτώνται από την «γενναιοδωρία» των ξένων. Μεσοπρόθεσμα, όμως, το χρέος μας χαρακτηρίζεται βιώσιμο. Και εκεί θα εστιάσουν οι αγορές.