Σαν «βροχή» έπεσαν τα ελληνικά μετάλλια στο Βερολίνο… Με  τον Λευτέρη Πετρούνια να κατακτά ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο στους κρίκους και τη Μπελιμπασάκη να κατακτά το Ασημένιο μετάλλιο στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα στίβου

Το ασημένιο μετάλλιο με 50.45 κατέκτησε η Μαρία Μπελιμπασάκη στον τελικό των 400μ κατά την 5η ημέρα των αγώνων του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου ανδρών – γυναικών στο Βερολίνο (7-12/8). Το μετάλλιο της Μπελισμπασάκη ήταν το 2ο ασημένιο στο Βερολίνο μετά αυτό της Νικόλ Κυριακοπούλου, ενώ τα χρυσά έχουν κατακτήσει οι Μίλτος Τεντόγλου, Κατερίνα Στεφανίδη και Βούλα Παπαχρήστου.

Για τον Έλληνα «άρχοντα των κρίκων» Λευτέρη Πετρούνια με το χρυσό μετάλλιο στο στήθος, αυτός ήταν ο όγδοος τελικός της καριέρας του σε ισάριθμες συνεχόμενες συμμετοχές σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ανδρών: Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ντεμπούτο του στο θεσμό το 2011 στο Βερολίνο, τερμάτισε 5ος στις τρεις επόμενες διοργανώσεις (Μονπελιέ 2012, Μόσχα 2013, Σόφια 2014), για να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης το 2015 στο Μονπελιέ, το 2016 στη Βέρνη και το 2017 στο Κλουζ.

Μετά τον τέταρτο ευρωπαϊκό τίτλο στη Γλασκώβη, ο σύγχρονος σταρ του αγωνίσματος ισοφάρισε το ρεκόρ του Ιταλού Γιούρι Κέκι, θριαμβευτή στους κρίκους σε τέσσερα διαδοχικά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1990, 1992, 1994, 1996), ενώ παράλληλα μπήκε στο «κλαμπ» με τους επτά κορυφαίους σπεσιαλίστες στην 63χρονη ιστορία του θεσμού.



Του Νίκου Κατσαρού

Αν και γνωρίζουμε πόσο βλαβερός είναι ο ήλιος για την επιδερμίδα εξακολουθούμε να κάνουμε το ίδιο σφάλμα να θεωρούμε ότι το αντηλιακό είναι απαραίτητο μόνο στις διακοπές ή όταν πηγαίνουμε για μπάνιο. Ωστόσο τώρα που ενδεχομένως λόγω των οικονομικών μέτρων να περιορίσουμε τις διακοπές και τα μπάνια περισσότερο βλαβερή για την υγεία του δέρματος αναδεικνύεται η ακούσια έκθεση στον ήλιο όταν παίρνουμε τους δρόμους για τις καθημερινές μας υποχρεώσεις ή για βόλτα. Μέσα στις τσιμεντένιες μεγαλουπόλεις που στερούνται πράσινο, δεν υπάρχουν δένδρα στους δρόμους να προσφέρουν  σκιά στους διαβάτες, ενώ ακόμα και όταν οδηγούμε ή κινούμαστε με επίγεια μέσα μεταφοράς δεν είμαστε προστατευμένοι καθώς η ηλιακή ακτινοβολία διαπερνά τα τζάμια των αυτοκινήτων. Ενώ αγνοούμε ότι στη χώρα μας μεγάλη ηλιοφάνεια και μεγαλύτερη ένταση πρέπει να μας κάνει να προστατευόμαστε ακόμη και από την ανακλώμενη ακτινοβολία του ήλιου. Υπάρχουν μερικές εσφαλμένες αντιλήψεις σχετικά με την ανάγκη ή μη αντηλιακής προστασίας στην πόλη που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία.



Γράφει ο Μάκης Πολλάτος

Δεν είναι μόνο οι συνεχείς αποκαλύψεις που όσο περνούν οι ημέρες εκθέτουν περισσότερο την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τον πρωθυπουργό, τους εμπλεκόμενους αυτοδιοικητικούς άρχοντες αλλά και τους κρατικούς υπαλλήλους της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας για τους χειρισμούς, τα λάθη και τις παραλείψεις τους στη φωτιά στο Μάτι που άφησε πίσω της μια εκατόμβη νεκρών.


Γράφει ο Παύλος Παπαδάτος

Αφού προηγουμένως το αμερικανικό FUND QCM κατήγγειλε σειρά οικονομικών ατασθαλιών και μαγείρεμα οικονομικών στοιχείων που έκανε η Follie Follie και αφού το ελληνικό χρηματιστήριο έχασε και την τελευταία ικμάδα αξιοπιστίας, έρχεται σήμερα να ανακοινώσει ότι θα επιβάλει τεράστια πρόστιμα στην εν λόγω εταιρία και συγχρόνως θα στείλει στον εισαγγελέα τους ηθικούς αυτουργούς αυτών των πρωτοφανών παράνομων ενεργειών της που κυριολεκτικά διέσυρε διεθνώς τη χώρα μας και ζημίωσε χιλιάδες μικρομετόχους και ομολογιούχους. Ποιος άραγε θα στείλει στον εισαγγελέα τους υπεύθυνους του ελληνικού χρηματιστηρίου που λόγω της ανικανότητας και της αδιαφορίας τους δόθηκε η ευκαιρία στη Follie Follie να διαπράξει αυτά τα εγκλήματα, και ποιος θα αποζημιώσει τους μικρομετόχους και τους ομολογιούχους;



Toυ Ανδρέα Ζαμπούκα  

Υπάρχει ένα αγγλικό παραμύθι που μιλάει για ένα ψάρι κι έναν βάτραχο, «Ο βάτραχος στο πηγάδι» (Τhe frog in the well). Το ψάρι για κάποιο λόγο βρίσκεται σε ένα πηγάδι όπου έχει πέσει πριν ο βάτραχος. Στις συζητήσεις τους προσπαθεί να του διηγηθεί ιστορίες για τον ωκεανό. Ο βάτραχος όμως ρωτάει συνέχεια πόσο μεγάλος είναι ο ωκεανός. Κι όταν το ψάρι του λέει ότι είναι πολύ μεγάλος, ο βάτραχος δεν μπορεί με τίποτα να πιστέψει ότι υπάρχει περίπτωση να είναι μεγαλύτερος από τον κύκλο του πηγαδιού. Γιατί εκεί μέσα εκτείνεται το μέγεθος του δικού του κόσμου...