Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Στη Θεσσαλονίκη κάθε χρόνο τέτοια εποχή ακούμε το πάρε-δώσε ανάμεσα στον επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι με εκτός εξουσίας τάζουν, ενίοτε λαγούς με πετραχείλια, οι εντός που διαχειρίζονται την καθημερινή πραγματικότητα προσπαθούν να παρουσιάσουν έργο και ταυτόχρονα να ξεπεράσουν σκοπέλους, που αφορούν υποσχέσεις του παρελθόντος που απεστάλησαν κατ’ ευθείαν στον κάλαθο των αχρήστων.



Θέλει να εξοφλήσει το Ταμείο με δανεικά από τις αγορές, για να δείξει ότι είναι «ήρωας»…

Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  Χ. ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ

Την ημέρα που η φωτιά στο Μάτι έστελνε 100 ανθρώπους στον τάφο και άλλους τόσους στο νοσοκομείο με βαρειά εγκαύματα, ο Αλέξης Τσίπρας έβαζε στην ναφθαλίνη ένα τέχνασμά του. Αυτό της εξόφλησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με λεφτά που η χώρα θα μπορούσε να αντλήσει από τις αγορές.



Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Xθες το απόγευμα στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος έγιναν δύο εξαιρετικές ομιλίες. Η μία ήταν του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και η άλλη του Καθηγητή Πολιτικών και Κλασικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Τορόντο Ράιαν Κ. Μπάλοτ. Το θέμα της διάλεξης του τιμώμενου Καναδού προσκεκλημένου ήταν «Το θάρρος ως δημοκρατική αρετή. Ένα αρχαίο Ελληνικό ιδεώδες και η σύγχρονη προοπτική του», στο πλαίσιο του ετήσιου θεσμού για την μνήμη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.


Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Προλάβετε οι αρμόδιοι τα περαιτέρω, διότι το πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνην, η δε λαϊκή παραφροσύνη εμφυλίους πολέμους…», έγραφε η Ακρόπολις στις 17 Σεπτεμβρίου 1893, αναφερόμενη στο κύμα των πτωχεύσεων και των πλειστηριασμών που σάρωνε τις σταφιδοπαραγωγούς περιοχές της Πελοποννήσου μέσα στην ατμόσφαιρα της σοβαρής οικονομικής κρίσης που είχε ξεσπάσει από τις αρχές του έτους. Κρίση απόλυτα δικαιολογημένη, η οποία εμφανίστηκε στο τέλος του 1892 ως απόρροια της μονοκαλλιέργειας και μονοεξαγωγής σταφίδας, με δεδομένη και την τότε γενική οικονομική δυσπραγία της χώρας.



Του Γιάννη Σιδέρη

Η συμφωνία ανάμεσα σε Αλέξη και Πάνο είναι παλιά, δεδομένη και αμετάλλακτη: Έχουν δεσμευτεί ότι θα το τραβήξουν όσο πάει, ει δυνατόν ως τον Σεπτέμβρη του ‘19. Και σίγουρα το Σκοπιανό δεν είναι εκείνο που θα θρυμματίσει την αρμονική συμβίωση των δύο φαινομενικά παράταιρων - αλλά κατά βάθος τόσο όμοιων εταίρων.