Γράφει ο Νίκος Καρατουλιώτης
 
1184 πχ. Η Τροία έπεσε και οι έλληνες επιβιβάζονται στα πλοία για την επιστροφή τους. Η Εκάβη η δύστυχη βασίλισσα έχασε τα πάντα. Οι γιοι της νεκροί και οι κόρες και νύφες της αιχμάλωτες. Μόνο μια παρηγοριά έχει, το εγγονάκι της τον Αστυάναξ, τον γιο του Έκτορα και της Ανδρομάχης. 



Επί σαράντα τώρα χρόνια όλα τα κόμματα εφάρμοζαν οικονομικές πρακτικές του υπαρκτού σοσιαλισμού, με σοσιαλμανία και παροχές από άδεια δημόσια ταμεία,  σε … «φιλελεύθερη» χώρα για να εξασφαλίζουν έσοδα για κομματικό μόνο όφελος 

Του Δημήτρη Στεργίου

Κράτησα μερικές σημειώσεις από όλα όσα είπε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος στη συνέντευξή του στο «Newpost.gr»  και ομολογώ, ειλικρινά,  ότι προβληματίσθηκα αρκετά για τη συνέχεια, για το μέλλον της χώρας μας. Γιατί; Διότι, διαπιστώνω για πολλοστή φορά ότι τα παθήματα όχι μόνο δεν γίνονται μαθήματα, αλλά γίνονται «φλάμπουρο επιτυχίας» και «παράδειγμα προς μίμησιν» προς όλους και, κυρίως, προς τα συνεχώς  διψώντα για την εξουσία κόμματα με μέσον ιδεοληψίες που έχουν χάσει προ πολλού το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτημα».

 


Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου

Ο μέγας σχολιαστής της ΕΡΤ μάλλον έχει μεγάλη θαλασσοταραχή στον εγκέφαλό του.

Όντως, ο φιλόσοφος και δημοσιογράφος Σέρτζιο Παννούντσιο (1886-1944) ήταν στενός φίλος του Μουσολίνι, αλλά και μέγας θεωρητικός του επαναστατικού συνδικαλισμού στην Ιταλία των αρχών τού 20ου αιώνα.



Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

Οταν ξύπνησε από τον υπνάκο του και αντίκρισε τους κουκουλοφόρους που του χτύπησαν το τζάμι του φυλακίου, φαντάζομαι ότι θα είπε μέσα του ο άνθρωπος: «Αμάν τη βάψαμε, μανούλα μου». Οταν όμως τον κάλεσαν να βγει και του δήλωσαν την ταυτότητά τους, σκέφτηκε ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Παιδιά του «Ρουβίκωνα» είναι, δεν είναι τίποτε τρομερό. Αφησε τη μανούλα του στην ησυχία της και θυμήθηκε τη μανούλα της Βουλής, την εθνική μας Ζωή, που τους είχε υποδεχθεί με ανοικτές τις αγκάλες στο περιστύλιο.



Γράφει ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, Δημοσιογράφος

Μη γελιόμαστε. Μην έχουμε αυταπάτες. Ο πολιτικός αγώνας που έρχεται θα είναι μακρύς και δύσκολος. Σκληρός και πολωμένος.

Όλοι σαφώς θέλουμε να δούμε έναν ΣΥΡΙΖΑ να πνίγεται στα λάθη και τις παραλείψεις του. Να ηττάται στρατηγικά για τον λαϊκισμό του. Για την επένδυση στο ψέμα και τη λάσπη.