Η ιταλικής καταγωγής καθηγήτρια του πανεπιστημίου του Σάσεξ υποστηρίζει ότι στη ψηφιακη εποχη τα κρατη καλουνται να γινονται ολο και πιο καινοτομα,αλλα και πιο γρηγορα στις ληψεις αποφασεων.Ερχεται συγκρουση των κρατικων καπιταλισμων?

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

   
Οικονομολόγος και καθηγήτρια Επιστήμης και Τεχνολογίας στο πανεπιστήμιο του Σάσεξ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η γεννημένη στην Ρώμη από Ιταλούς γονείς αλλά μεγαλωμένη στην Αμερική κυρία Μαριάνα Ματσουκάτο είναι μία εκρηκτική προσωπικότητα, που πιστεύει στο κράτος και στον ρόλο του στην παραγωγή καινοτομίας. Μέλος του Ινστιτούτου Νέας Οικονομικής Σκέψης, η καθηγήτρια Μ.Ματσουκάτο,ειναι επισης συγγραφεας ενος πολύ ενδιαφέροντος βιβλίου με τίτλο «Το επιχειρηματικό κράτος» (The Entrepreneurial State), το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Φορντ και το βρεταννικό Ινστιτούτο Demos και εκδόθηκε από τον οίκο Anthem Press.Το βιβλιο κυκλοφορησε στις ΗΠΑ το 2013 και στην Ελλαδα το 2015 απο τις εκδοσεις Κριτικη,με επιμελητη τον εγκριτο καθηγητη κ.Γιαννη Καλογηρου



Του Χρήστου Χωμενίδη

Όπως πολλοί άνθρωποι της γενιάς της, η μάνα μου -γεννημένη το 1938- είχε τη συνήθεια να μην πετάει σχεδόν τίποτα. Πεθαίνοντας το 2008, άφησε πίσω της ένα σπίτι που τα συρτάρια και οι ντουλάπες του ξεχείλιζαν από έγγραφα, αποδείξεις, επιστολές, φωτογραφίες, ακόμα και αντικείμενα ιδιαίτερης συναισθηματικής αξίας, ενθύμια σημαντικών ή απλώς ξέγνοιαστων στιγμών. Μου κληροδότησε ούτως ειπείν ένα ογκώδες αρχείο, το οποίο σκαλίζοντας περιηγείται κανείς στην ιστορία μιας ευρείας οικογένειας. Σε πόσα ακόμα ελληνικά σπίτια δεν σώζονται τέτοια αρχεία -πολύτιμα για τη μελέτη του συλλογικού μας παρελθόντος, καταδικασμένα -φευ!- αντί να ψηφιοποιηθούν ώστε να είναι στη διάθεση των μελετητών, να καταλήξουν στην καλύτερη στα παλιατζίδικα και στη χειρότερη στις χωματερές;


Του Γιάννη Σιδέρη

Κουρνιαχτό ξεσήκωσε πάλι ο συγκυβερνήτης Πάνος με την πρότασή του για επί πλέον αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα και αμυντική συμφωνία Βαλκανίων. Η παραδοξότητα που χαρακτηρίζει τον βίο της κυβέρνησης έχει ξεπεράσει πλέον την δυσαρέσκεια (ή την οργή) ευρέων τμημάτων της κοινωνίας, και έχει δώσει τη θέση της στην εύθυμη παθητικότητα παρακολούθησης μιας φαρσοκωμωδίας.



Αν η παιδεία μας δεν προσαρμοσθεί στις δύσκολες απαιτήσεις των κοινωνιών της γνώσης, η δια παπαγαλίας μάθηση θα αυξάνει εντυπωσιακά τον αριθμό των ανέργων…

του Ν. Θ. Αποστολάτου *       

   
Το 1998, στον πρόλογο του βιβλίου μας με τίτλο Το Εκλογικό Σύστημα Καθορίζει την Δομή της Δημοκρατίας, αναφέραμε: «Δύο είναι οι μεταβολές που συντελούνται στο σύμπαν: α) μεταβολή ύλης και της ισοδύναμής της ενέργειας και β) μεταβολή πληροφορίας». Αυτές τις δύο μεταβολές προσπαθεί ο άνθρωπος να επηρεάσει με την εργασία του προκειμένου να εξασφαλίσει την επιβίωσή του στον πλανήτη μας. Στο ίδιο βιβλίο είχαμε ασχοληθεί και με το θέμα «Τεχνολογία και Δημοκρατία» και τις όποιες επιπτώσεις θα έχει η ανάπτυξη της τεχνολογίας στην εξέλιξη της δημοκρατίας. Εκεί είχαμε σημειώσει ότι η πρόοδος της τεχνολογίας αυξάνει την παραγωγή με αντίστοιχη ελάττωση της χρονικής ανθρώπινης απασχόλησης. Δηλαδή, μπορούμε να πούμε ότι η ανεργία είναι ανάλογη της προόδου της τεχνολογίας.



Οι σύμβουλοι που προσέλαβε το Υπερταμείο για να επεξεργαστούν τον κατάλογο των ακινήτων προς μεταβίβαση γνώριζαν ότι ο κατάλογος περιλάμβανε αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία και μουσεία, γιατί είχαν εργαστεί για το «Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο»