Γράφει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης   

Το νέο έτος, 2019, προβλέπεται να είναι το πλέον κρίσιμο στην ιστορία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Έτος σταθμός. Εφιάλτης. Έτος αγωνίας  και δοκιμασίας. Έτος ανάτασης ή καταστροφής (make or break) ίσως για την Ένωση, αν και από την άλλη μεριά κανείς δεν θα πρέπει να υποτιμά την ανθεκτικότητα της τελευταίας. (Θα είναι βεβαίως έτος κρίσιμο και για την Ελλάδα λόγω κυρίως των επικείμενων γενικών, βουλευτικών εκλογών).  Η κρισιμότητα του 2019 για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ορίζεται πρώτα και πάνω απ’ όλα από τις εκλογές για την ανάδειξη των νέων μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 23-26 Μαΐου (ευρωεκλογές) και τα αποτελέσματα που μπορεί να δώσουν. Αλλά εκτός από τις υπαρξιακά κρίσιμες ευρωεκλογές, το 2019 θα είναι ο χρόνος του Brexit (εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, αν τελικά γίνει ) αλλά και ενδεχομένως της εξόδου της Άγκελα  Μέρκελ από την πολιτική σκηνή της Γερμανίας και της Ευρώπης συνακόλουθα. Επομένως η Ένωση θα βρεθεί χωρίς την αναγνωρίσιμη πολιτική ηγεσία που είχε συνηθίσει τα τελευταία δεκατρία περίπου χρόνια  με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται σ’ αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο των προβλημάτων και προκλήσεων.  Η διαφαινόμενη νέα ισχυρή Ευρωπαϊκή προσωπικότητα, ο Γάλλος πρόεδρος Ε. Μακρόν, βλέπει τη θέση του κυρίως στο εσωτερικό της χώρας του να εξασθενίζει, κάτι που αναπόδραστα επηρεάζει και τον Ευρωπαϊκό του ρόλο. Και γενικότερα η Γαλλία ξαναπροβάλλει ως ένα μείζον πρόβλημα για την  Ευρώπη.



Του Κώστα Στούπα

Δύο από τους βασικούς όρους στα οικονομικά είναι η οικονομία κλίμακας και το κόστος ευκαιρίας.

Οικονομία κλίμακας σημαίνει πως η παραγωγή ενός ποδηλάτου την ημέρα κοστίζει 100 Ευρώ αλλά η παραγωγή 10 ποδηλάτων την ημέρα δεν κοστίζει 1.000 Ευρώ αλλά λιγότερα.  Π.χ. η θέρμανση, ο φωτισμός και η λογιστική υποστήριξη της μονάδας είναι ίδια αν δουλέψει εκεί 1 εργαζόμενος ή 10 εργαζόμενοι.



Γράφει ο Αντώνης Τριφύλλης


Η σημερινή κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί με τη λέξη αστάθεια. Καθώς η ανθρωπότητα βιώνει μια πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά χρόνια κρίση από το 2007, και για να προβλέψουμε τι μας επιφυλάσσει η νέα χρονιά, ας δούμε τον ρόλο του «χαμένου χρόνου» σε όποιες προσπάθειες αντιμετώπισής της, κατά κύριο λόγο από τις δυνάμεις που διαμορφώνουν την παγκόσμια ισορροπία. Δηλαδή τις ΗΠΑ, την Κίνα, την ΕΕ και τη Ρωσία. Οι μεγάλες δυνάμεις που καθορίζουν το παρόν κατόρθωσαν να αναβιώσουν τον Ψυχρό Πόλεμο. Και αυτή τη φορά όχι μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων του παρελθόντος, αλλά όλοι εναντίον όλων. Παλαιοί σύμμαχοι βρίσκονται στα χαρακώματα και περιφερειακά μετατρέπουν τον ψυχρό σε θερμό πόλεμο.
Ποιος είναι όμως ο «χαμένος χρόνος»;



Του Σάκη Μουμτζή

Ο Θέμης Μαρίνος εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο πλήρης ημερών και εμπειριών. Έζησε μυθιστορηματικές καταστάσεις στην περίοδο της Κατοχής και στην συνέχεια εργάσθηκε για τα προς το ζην χωρίς να απαιτήσει να εξαργυρώσει την εθνική δράση του.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Το 2019 είναι έτος πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων. Οι πολίτες θα κληθούν να εκλέξουν νέους δημοτικούς Άρχοντες, νέους Ευρωβουλευτές και τέλος νέα Βουλή, από την οποία και θα προκύψει το νέο κυβερνητικό σχήμα.