Του Πέτρου Ι. Παραρά

Κάνοντας ερμηνεία του άρθρου 110 παρ. 2 του Συντ. που ορίζει ότι «Η “ανάγκη” της αναθεώρησης διαπιστώνεται με απόφαση της Βουλής…» (η εφαρμογή κάθε διάταξης προϋποθέτει την ερμηνεία της), οι περισσότεροι από τους συνταγματολόγους υποστηρίζουν, την τελευταία εικοσαετία, ότι οι αναθεωρητικές προτάσεις της προτείνουσας Βουλής δεσμεύουν την επόμενη (αναθεωρητική) Βουλή μόνον ως προς την «κατεύθυνση», δηλαδή τον στόχο στον οποίο αποβλέπει η διαπιστωθείσα «ανάγκη» αναθεώρησης, όχι όμως και ως προς το «περιεχόμενο», δηλαδή τη μέθοδο που θα ακολουθηθεί για την επίτευξη του στόχου.



Του  Νικ. Λ. Γ. Λιναρδάτου

Γράφει, καταλήγει  μάλλον, ο Πάσχος Μανδραβέλης σε άρθρο του  στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την περασμένη Παρασκευή: «Το βασικό πρόβλημα … είναι πως η ποσότητα του νομοθετικού έργου διαχρονικώς βαίνει εις βάρος της ποιότητας. Έχουμε τόσο συγκεντρωτικό κράτος που οι βουλευτές πρέπει να ψηφίζουν τα πάντα…



Όλο και περισσότερο,η Ελλάδα απομακρύνεται από τις πηγές ανάπτυξης και ευημερίας του 21ου αιώνα
                                 
Του Γιώργου Παγουλατου{*)
 
Πλήθος μελετών επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο της έρευνας στην ανάπτυξη της χώρας. «Το τέλος της κρίσης περνάει μέσα από την έρευνα», είχε αναγγείλει ο κ. Τσίπρας. «Πρέπει να επενδύσουμε σε ένα παραγωγικό μοντέλο έντασης γνώσης και όχι έντασης εργασίας», είχε δηλώσει επισκεπτόμενος το Ιδρυμα Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ) στην Κρήτη. Πολύ σωστά. Ας δούμε τι γίνεται στην πράξη.


      
Του Κώστα  Χριστίδη  *

      
 Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο κ. Τσίπρας υπερηφανεύθηκε ότι ‘’ατού της κυβέρνησης είναι η οικονομία’’. Εν προκειμένω είναι πιστός στην αντίληψή του ότι όσο μεγαλύτερο είναι ένα ψέμα, τόσο πιο εύκολα μπορούν να το καταπιούν οι αδαείς.



Επί είκοσι χρόνια όλοι οι διεθνείς οργανισμοί προειδοποιούν  και προτείνουν αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και προϊόντων, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις  χρησιμοποιούν μόνο  σχεδόν  το «στρίβειν» με την κατάρτιση πολυσέλιδων Εθνικών Προγραμμάτων Μεταρρυθμίσεων για να παίρνουν τις … δόσεις των δανείων

Του Δημήτρη Στεργίου

Θα πρότεινα στον διαπρεπή  καθηγητή Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και  δημιουργό του γνωστού χρησιμότατου «Λεξικού της Νέας Ελληνικής Γλώσσας»  κ.  Γεώργιο Μπαμπινιώτη να προχωρήσει, μαζί με τους πολύτιμους συνεργάτες του, στην αναθεώρηση πια πολλών λέξεων του παραπάνω Λεξικού του, αφού έχουν χάσει την προτέρα σημασία τους. Ήδη, η σημασία πολλών και ιδιαίτερα οικονομικών, κοινωνικών και εκπαιδευτικών όρων έχει χαθεί προ πολλού, ενώ στον πίνακα προστέθηκαν κι άλλες μετά την πρόσφατη συζήτηση  για τη Βουλή της Συμφωνίας των Πρεσπών και για την αναθεώρηση του πολύπαθου, από την κακοποίηση και μη εφαρμογή του, ελληνικού Συντάγματος.