ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΕ ΑΓΡΙΕΣ ΕΠΟΧΕΣ!......Εκεί γύρω στο 1980 άρχισε η άγρια αποβιομηχανοποίηση της Αιγιάλειας που δημιούργησε μεγάλα προβλήματα στους εργαζόμενους αλλά και στην τοπική κοινωνία. Η αρχή έγινε με την Χαρτοποία, ακολούθησαν η ΕΤΕΛ, ο Ρετσίνας, η ΕΒΕΠ και γλυτωσε στο παρα πέντε η ΕΒΟ.... Στην περίπτωση της ΕΤΕΛ η άλλοτε ακμαία σαπωνοποιία- ελαιουργία πέρασε στην ΕΤΕ λόγω χρεών και διορίστηκε εκκαθαριστής για να πάει για ξεπούλημα. Πρώτη ενέργεια η απόλυση των εργαζομένων πολλοί από τους οποίους δεν είχαν συμπληρώσει ούτε ένσημα για συνταξιοδότηση, έμεναν δηλαδή στον δρόμο.....Ένας απο αυτούς πάνω στην απελπισία του ανέβηκε στην μεγάλη καμινάδα του εργοστασίου και απείλησε ότι θα πηδηξει αν τον έδιωχναν. Εγινε αναστάτωση, αστυνομία, Δημοτική Αρχή, δημοσιογράφοι, όλοι κάτω για το γεγονός....(κανάλια δεν υπήρχαν ευτυχώς...).Μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις οι υπεύθυνοι δεσμεύτηκαν ότι δεν θα τον απολύσουν, αλλά αυτός ζήτησε και γραπτή εγγύηση... Τότε γράψαμε σε ένα χαρτί ότι η υπόσχεση θα πραγματοποιηθεί και το υπογράψαμε εγώ, ο πρόεδρος του Ε.Κ (δεν θυμάμαι ποιος ήταν...) και ο τοτε πρωτοσύγγελος της Μητρόπολης π. Παύλος Παπαλεξίου ( σήμερα Μητροπολίτης Κοζάνης) ...Έτσι κατέβηκε ο εργαζόμενος και πράγματι η ΕΤΕ δεν τον απέλυσε. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΜΩΣ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ: Την επόμενη έχοντας ζήσει από μέσα την ιστορία έγραψα ένα πρωτοσέλιδο πύρινο άρθρο στο "Βήμα της Αιγιαλειας" με τιτλο " Η καμινάδα" όπου κατηγορούσα την ΕΤΕ για αναλγησία, παραβίαση εργατικών νόμων και καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων....Η ΕΤΕ με μήνυσε και μετά από κάποιους μήνες πήγαμε στην Πάτρα για την δικη(δεν υπήρχε ακόμα Πρωτοδικείο στο Αιγιο...). Εγινε μια διήμερη δίκη με μάρτυρες πολλούς εργαζόμενους και με συνήγορο υπεράσπισης μου τον αξέχαστο φίλο μου και συνεργάτη μου αείμνηστο δικηγόρο Αθηνών Μιχάλη Μουρίκη (που μαζι μετα διαλύσαμε πανελλαδικά τις φιλοβασιλικές οργανωσεις), μαζι με τους Αιγιωτες δικηγορους Γιώργο Περπή, μετέπειτα Δήμαρχο και Σπύρο Παπαδόπουλο, ενω την ΕΤΕ εκπροσώπησε μεγάλο δικηγορικό γραφείο της Αθήνας. Η αθώωση μου ήταν πανηγυρική και όλοι οι εργαζόμενοι χειροκρότησαν μόλις ανακοινώθηκε.....ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΩ όταν η ΕΤΕΛ πουλήθηκε σε ιδιώτη με δική μου παρέμβαση και του αειμνήστου Κωστα Ριζόπουλου, ο νέος ιδιοκτήτης δεν γκρέμισε την καμινάδα που είναι ακόμα εκεί σαν σύμβολο μιας εποχής που το Αιγιο ειχε ακμαίες βιομηχανίες αλλά και που οι εργατικοί αγώνες έπιαναν τόπο. ΑΥΤΗ ΕΙΔΑ ΠΕΡΝΟΝΤΑΣ ΧΘΕΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΔΙΗΓΗΘΗΚΑ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ...

Περισσότερα...