Οι πολιτικές δυνάμεις που οικοδόμησαν το πιο εντυπωσιακό σύστημα ευημερίας των 73 τελευταίων ετών, πληρώνουν το τεράστιο επικοινωνιακό έλλειμμά τους αλλά και την πολιτική τους μετριότητα.

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αφού εισέπραξαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα και ΕΟΚ παλαιότερα καθαρές επιδοτήσεις 290 δισεκατομμύρια ευρώ, δάνεια σωτηρίας 300 δισεκατομμυρίων ευρώ και 60 δισεκατομμύρια επενδυτική στήριξη με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο, οι Νεοέλληνες, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, τάσσονται σε ποσοστό 52% κατά της EEκαι πέντε στους δέκα πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι αυτή που στηρίζει την Ευρώπη.


Γράφει ο Πάνος Αργυρόπουλος

"Θά κάψω όχι εφτά, άλλά δεκαεφτά χωριά, εστω κι άν χρειασθή νά φθάσω στήν Βαβυλώνα"

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος  Γκίνης

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα χώρο (Βαλκάνια – Μ. Ανατολή – Β. Αφρική) όπου κυριαρχεί η αστάθεια και η ανασφάλεια και σε μια μακροχρόνια παρατεταμένη αντιπαράθεση με την Τουρκία, τα οποία παράγουν διαρκώς ζητήματα Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας. Επίσης υπάρχει επιτακτική ανάγκη υποστήριξης των εθνικών συμφερόντων. Αυτά για την αντιμετώπιση τους απαιτούν μακροπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και βραχυπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά και ικανότητα ταχείας και ποιοτικής λήψεως αποφάσεως για την αντιμετώπιση των καταστάσεων εντάσεως και κρίσεως, οι οποίες είναι δυνατόν να ανακύψουν εντελώς αιφνιδιαστικά και να κλιμακωθούν με έντονο ρυθμό και να οδηγήσουν ακόμη και στη σύγκρουση.

 

 

  Του Κώστα Χριστίδη *

 

 Μία πρόσφατη μελέτη της διαΝΕΟσις και του ΕΚΚΕ διαπιστώνει ότι η ελληνική κοινωνία σε ποσοστό 63% τάσσεται υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Όπως όμως σημειώνει ο Κωστής Χατζηδάκης στο βιβλίο του ‘’Μεταρρυθμίσεων Ανάβασις, Ευρωπαίοι εξ ανάγκης ή εκ πεποιθήσεως ;’’ οι μεταρρυθμίσεις είναι αποδεκτές όταν αφορούν τους άλλους, μη αποδεκτές όμως όταν θίγουν ή ξεβολεύουν εμάς τους ίδιους. Ήδη από τον 16ο αιώνα ο Μακιαβέλλι είχε παρατηρήσει ότι ο μεταρρυθμιστής ηγέτης χάνει σε δημοτικότητα γιατί το ‘’κόστος’’ μίας αλλαγής καθίσταται αμέσως αντιληπτό ενώ το όφελος εμφανίζεται στο μέλλον, ενίοτε με σημαντική χρονική υστέρηση. Γενικότερα, κάθε μεταρρύθμιση δημιουργεί κερδισμένους και χαμένους. Η ζημία μίας σωστής μεταρρύθμισης αφορά λίγους, το όφελος πολλούς. Οι λίγοι συνειδητοποιούν την ζημία τους και εναντιώνονται με σφοδρότητα στην μεταρρύθμιση ενώ οι πολλοί που ωφελούνται, συνήθως αδρανούν, ίσως γιατί τα οφέλη κατανέμονται σε πολλούς και, όπως προαναφέρθηκε, προκύπτουν με χρονική υστέρηση.



Από την Πράγα μας έρχονται τα μαντάτα. Τέσσερις ηγέτες εθνικιστικών και ακραίων κομμάτων, έστειλαν το μήνυμα της συνεργασίας τους ενόψει των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η κ. Λεπέν στην Γαλλία, διεκδικεί την πρώτη θέση στην χώρα της. Ο κ. Βίλντερς της Ολλανδίας πιάνει δημοσκοπικά την πρωτιά εδώ και μήνες. Το ίδιο και ο κ. Σαλβίνι της Ιταλίας. Οι τρεις βρέθηκαν στην Πράγα καλεσμένοι του Τσέχικου ακροδεξιού κόμματος του οποίου ηγείται ο κ. Οκαμούρα. Ο Ιταλός ακροδεξιός έστειλε μήνυμα με το οποίο προσυπογράφει το κίνημα που φιλοδοξεί να αποτελέσει την μεγαλύτερη πολιτική ομάδα στην νέα Ευρωβουλή, την ‘’Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας’’.