Οι διάφορες «σωτήρες» των λαών της Ευρώπης, είναι βουτηγμένοι μέσα στην ξεφτίλα και τη διαπλοκή.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Κατά πρώτον οι ακροδεξιοί «σωτήρες» της Ευρώπης κάπου την πάτησαν με την υπόθεση του Αυστριακού αντικαγκελλαρίου. Οι σχέσεις του Χάντζ Κρίστιαν Στράχε με τη Ρωσία, τους ολιγάρχες της και τους ανθρώπους του Πούτιν, δεν αφορούν μόνον την Αυστρία. Φέρνουν στο προσκήνιο τις σχέσεις των ευρωπαϊκών ακροδεξιών και ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων με τη Ρωσία, αλλά και με άλλες διεθνείς οργανώσεις που επιδιώκουν τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Επαναλαμβάνεται ως φάρσα η ίδια ιστορία του 1990, όταν σε άσχετο πάλι νομοσχέδιο κατατέθηκαν σε μια νύχτα  … 100 τροπολογίες ρεκόρ  από όλα τα κόμματα, το οποίο,  με τη φόρα που έχει πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτιμάται ότι θα καταρριφθεί έως τις εθνικές εκλογές
Του Δημήτρη Στεργίου



Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης

Σπασμένες βιτρίνες στα καταστήματα της Βουκουρεστίου.

Πάλι καλά να λέμε που αυτήν τη φορά έχουμε μόνο μολότοφ, σπασίματα και μπογιές στους τοίχους. Και αυτό διότι την προηγούμενη φορά που ο κ. Δημήτρης Κουφοντίνας ήθελε να πάει διακοπές την πλήρωσε ένα εικοσάχρονο παιδί στη διασταύρωση των οδών Καραγιώργη Σερβίας και Βουλής. Αναφερόμαστε φυσικά στη συγκλονιστική μαρτυρία ενός από τα καταδικασθέντα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη», για το χτύπημα κατά του τότε υπουργού Οικονομικών Ιωάννη Παλαιοκρασσά που οδήγησε στον θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν στις 14 Ιουλίου 1992.



Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Σε μια εβδομάδα τα ψέματα τελειώνουν. Ο λαός θα κληθεί να αποδοκιμάσει ή να επιδοκιμάσει την κυβερνητική πολιτική στις ευρωεκλογές, μια και αυτό είναι στην πράξη το διακύβευμα, και παράλληλα να εκλέξει περιφερειάρχες και δημάρχους.



Του Χρίστου Αλεξόπουλου*   

Ο δημόσιος πολιτικός διάλογος ως δυνατότητα κοινοποίησης πληροφοριών, απόψεων και οπτικών προσέγγισης της πραγματικότητας στους διάφορους τομείς δραστηριοποίησης των κοινωνιών με στόχο την δημιουργία των προϋποθέσεων για την σφαιρική και σε βάθος ενημέρωση των πολιτών και την διαμόρφωση πολιτικής στάσης, η οποία βασίζεται στην επεξεργασία και ανάλυση του περιεχομένου του διαλόγου, αποτελεί βασική παράμετρο της δημοκρατικής λειτουργίας και της συνειδητής κοινωνικής πορείας προς το μέλλον.