Γράφει ο Πάνος Αργυρόπουλος


Τὸ ἔτος 1906 θεωρήθηκε τὸ πιὸ σκληρὸ καὶ κρίσιμο τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος. Ἀπὸ τὴν Πρέσπα ὥς τὸν Νέστο καὶ ἀπὸ τὰ Καστανοχώρια καὶ τὸ Βέρμιο ὥς τὸ Περιστέρι καὶ τὴν Στρώμνιτσα, τὰ ἑλληνικὰ ἀντάρτικα σώματα δροῦν ἔντονα καὶ ἐκτοπίζουν συστηματικὰ τὶς βουλγαρικὲς συμμορίες.

 

Του Χρήστου Χωμενίδη

"Όποιος ξέρει ν'αγαπά, ξέρει και να χωρίζει..." επισημαίνει το τραγούδι του Μανώλη Χιώτη σε στίχους της Μέλπως Κολοκοτρώνη. Ολόσωστο. Η τέχνη τού να κερδίζεις και η τέχνη τού να χάνεις είναι μία. Απαιτεί να έχεις αυτοπεποίθηση, εσωτερική συγκρότηση ώστε να μη σε παρασέρνει σαν φτερό στον άνεμο η λύπη ούτε όμως και η χαρά, πρωτίστως δε αίσθηση του μέτρου. Αυτό που λέμε χαρακτήρα. Ο Σύριζα απέδειξε περίτρανα, δυστυχώς, πως δεν διαθέτει τίποτα από τα παραπάνω.



Πολύ έντεχνα, ο Αλεξης Τσιπρας και το επικοινωνιακό του επιτελείο,τα τελευταία χρόνια,με στόχο την εξουσια,αρκετά μεθοδικά,»εκτισαν» την εικόνα μιας ...φούσκας.

Του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Πολύ πριν «ο άνθρωπος που πιάνει πουλιά στον αέρα» αναρριχηθεί στην εξουσία, ένας αφανής προπαγανδιστικός μηχανισμός, είχε καταφέρει να πείσει το πανελλήνιον ότι ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ο μεγάλος «μαίτρ» της ελληνικής πολιτικής σκηνής και ότι άνοδος του στην εξουσία θα σήμαινε και παραμονή σ’ αυτήν. Η φήμη αυτή, κέρδιζε συνεχώς έδαφος τόσο σε λαϊκό επίπεδο όσο βέβαια και στους κόλπους της ελίτ. Παράλληλα όμως διαχεόταν και εκτός Ελλάδος με οχήματα γνωστά ονόματα της ελληνικής επιχειρηματικής και προσοδοθηρικής κοινότητας.

 

Η συσσώρευση στρατιωτικών δυνάμεων από τις ΗΠΑ στον Περσικό κόλπο, εν είδει εκστρατευτικού σώματος, προδιαθέτουν για το ενδεχόμενο πολέμου με εισβολή στο Ιράν.

Οι επίσημα προβαλλόμενοι  λόγοι, για μια τέτοια ενδεχόμενη εισβολή:



Γράφει ο  Κωνσταντίνος Γάτσιος

Ο πολίτης θα πρέπει, πριν φτάσει στην κάλπη των ευρωεκλογών, να έχει θέσει στον εαυτόν του και να έχει απαντήσει σε δύο ερωτήματα. Το πρώτο είναι το εξής: Είναι προτιμότερο για τους λαούς της Ευρώπης να υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ενωση ή όχι; Και μετά, ασχέτως με την απάντηση που ο καθένας θα δώσει, θα πρέπει να απαντήσει και στο δεύτερο ερώτημα: Εφόσον η Ευρωπαϊκή Ενωση υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει, τα εθνικά συμφέροντα και τα ιστορικά δίκαια της Ελλάδας εξυπηρετούνται καλύτερα με τη συμμετοχή της σε αυτήν ή θα ήταν προτιμότερη σήμερα η μεμονωμένη πορεία της χώρας μας;