Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής: Η Ελλάδα φαίνεται ότι βγαίνει από την  κρίση | Fortunegreece.com

Η εξαπάτηση δεν οδηγεί ποτέ τον δράστη της στο πάνθεον της ιστορίας

Του Παναγιώτη Καρκατσούλη

Το νέο ελληνικό όνειρο που φιλοτεχνεί η κυβέρνηση, τα οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που έχουν επενδύσει σ’ αυτήν και τα καλοπληρωμένα απ’ αυτήν ΜΜΕ τα έχει όλα: Καταιγισμό επενδυτικών σχεδίων που θα χρηματοδοτούνται αφειδώς από τις Τράπεζες, άφθονο, ασταμάτητο χρήμα που θα ρέει σε κάθε οικονομική δραστηριότητα, πράσινη ή μη, ψηφιακή ή μη. Όλοι είναι στραμμένοι στην Ελλάδα που θα αποτελέσει το νέο Ελντοράντο, τουλάχιστον για την ΝΑ Μεσόγειο. Επιπλέον, οι Έλληνες κάθε ηλικίας, οικονομικής κατάστασης και ικανότητας, έχουν μαγευτεί από τη νέα πραγματικότητα. Δεν περιορίζονται μόνο στο να αλλάξουν το ρυπογόνο αυτοκίνητό τους μ’ ένα ηλεκτρικό ούτε να μετασχηματίσουν το παραδοσιακό ψιλικατζίδικο σε ψηφιακό αλλά είναι έτοιμοι να μπουν μπροστά, να απογειώσουν την, έως τούδε (και από μακρού χρόνου, προσθέτω εγώ) απαξιωμένη ελληνική οικονομία.

Ο εφιάλτης του Ισλάμ τώρα στοιχειώνει την Ευρώπη - Έμβολος

Την ώρα που γίνεται συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης, οι ηγετικοί της κύκλοι θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν ποια η σχέση της γηραιάς ηπείρου με το ισλάμ.

του Αθ.Χ.Παπανδρόπουλου

Πριν αρκετά χρόνια λέγαμε ότι η Ευρώπη παρά τις δυσκολίες προχωράει προς την Ένωσή της. Και δεν ήσαν λίγοι αυτοί που εργάζονταν προς την κατεύθυνση αυτή με ζήλο και ανοικτούς ορίζοντες.

Σήμερα, ενώ έκλεισε η πρώτη εικοσαετία του 21ου αιώνα, πού βρισκόμαστε; Πού θέλουμε να πάμε; Ποιο είναι το όραμά μας; Τελικά δε, το όραμα των θεμελιωτών της σημερινής Ένωσης υπάρχει;

Για να κατανοήσουμε τη νέα κατάσταση, πρέπει να θυμηθούμε τις δυσκολίες στις όποιες αναφερόμασταν παλιά. Επρόκειτο για δυσκολίες εξωγενείς και ενδογενείς. Με δυό λόγια, είχαμε ν' αντιμετωπίσουμε αφ' ενός μεν το φόβο των δύο υπερδυνάμεων για το μέλλον και το ρόλο μιας ενωμένης και ισχυρής Ευρώπης, αφ' ετέρου δε τις οικονομικές κυρίως διαφορές των μελών της.
Οι οικονομικές διαφορές υποθέσαμε ότι μπορούν σύντομα να γεφυρωθούν χάρις σε διάφορα προγράμματα, τα όποια ουσιαστικώς μετέφεραν μέρος του εισοδήματος που παρήγαγε ο ακαταπόνητος Βορράς προς τον Νότο. Οι εξωγενείς αντιρρήσεις αντιμετωπίζονταν κυρίως διά του NATO, δηλαδή του μηχανισμού εξάρτησης της ευρωπαϊκής άμυνας από την αμερικανική. «Όλα αυτά, έγραφε πριν μερικά χρόνια ο αείμνηστος Παναγιώτης Δρακόπουλος, εκδότης και φιλόσοφος, δεν ήταν βεβαίως προϊόντα σχεδιασμού επιδέξιων πιλότων, αλλ' απλώς υποχωρήσεις σε πιέσεις, συναλλαγής, διαβρώσεις και, όχι σπανίως, εξευτελισμοί.


Πώς το ALTER «κατάφερε» να καταρεύσει η Leo Burnett | All Is Media
 του Πέτρου Βενέτη

Η Κα Πελώνη, αναφερόμενη στους λόγους για τους οποίους δεν δίνονται «προνόμια», όπως τα χαρακτήρισε, στους εμβολιασμένους, ισχυρίστηκε πως θα ήταν άνιση μεταχείριση, απέναντι στους μη εμβολιασμένους.

Θα πρέπει, λοιπόν, να περιμένουν να εμβολιαστούν και οι υπόλοιποι, για να δοθούν σε όλους ελευθερίες.

Σωστά.

Σοσιαλδημοκρατία και συνδικαλισμός, μια μεγάλη «αγκαλιά» στην Σουηδία -  Ατέχνως

Τι υποδηλώνουν οι πολιτικές και οικονομικές επιλογές του Τζο Μπαιντεν,αλλά και οι εξελίξεις στην Ευρώπη

του Κώστα Μποτόπουλου*

Την πρόσφατη ενώπιον των δύο νομοθετικών σωμάτων ομιλία του ο πρόεδρος Μπάιντεν χρησιμοποίησε δύο πρωτόγνωρες εκφράσεις. Η πρώτη – «Κυρία Αντιπρόεδρε και κυρία Πρόεδρε της Βουλής» - δεν είχε ειπωθεί ποτέ, γιατί οι ΗΠΑ δεν είχαν ποτέ άλλοτε δύο γυναίκες σε αυτά τα αξιώματα. Η δεύτερη – «δεν μπορούμε να σταματήσουμε, γιατί βρισκόμαστε σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή (a great inflection point) για ολόκληρη την ανθρωπότητα» - φανερώνει συνείδηση όχι μόνο της κρισιμότητας των περιστάσεων αλλά και της μοναδικής ευκαιρίας αλλαγής που προσφέρει. Η συνείδηση των προκλήσεων και των δυνατοτήτων, όταν δεν μένει στα λόγια, δίνει νόημα στην κατά τα άλλα ατελή δημοκρατία.

Η Διακήρυξη Σουμάν - 9 Μαΐου 1950 - Times News

του Σωτήρη Νταλή*

Μετά το τέλος του καταστροφικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έπρεπε να αναζητηθεί η κατάλληλη μεθοδολογία για να «λυθεί» το γερμανικό «πρόβλημα». Η ελεγχόμενη από τη Δύση, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έπρεπε να προχωρήσει σε μια σταδιακή εκβιομηχάνιση και προς αυτή την κατεύθυνση «πίεζαν» οι ΗΠΑ τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Κάπως έτσι μέσα από τις στάχτες του πολέμου προέκυψε μια καινοτόμος θεσμική πρόταση, στην οποία όμως δεν ανταποκρίθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο, προϊόν των εργασιών της ομάδας που εργάστηκε γύρω από τον Επιθεωρητή Σχεδιασμού της Γαλλικής Κυβέρνησης, τον Ζαν Μονέ.