Κωνσταντίνος Χαροκόπος

Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου

Οι αντιδράσεις των κομμάτων που εκφράζουν τα απομεινάρια του σκληρού μεταπολιτευτικού συνδικαλιστικού κατεστημένου, απέναντι στο νόμο για τα εργασιακά, που προωθεί η κυβέρνηση και επιφέρει μια σημαντική δημοκρατική αλλαγή στη λειτουργία των συνδικάτων και στο καθεστώς της προκήρυξης απεργιακών κινητοποιήσεων, πέφτουν στο κενό. Ουδείς ενδιαφέρεται για το μέλλον των εργατοπατέρων, εκτός από τους ίδιους.

Οπότε τα κόμματα αυτά ανεβάζουν τους τόνους, συνθηματολογώντας για την «υποχρεωτική 13ωρη εργασία», για «συνθήκες εργασιακής γαλέρας», για μετατροπή της χώρας σε ειδική οικονομική ζώνη και για άλλα εύηχα.

Του Γιώργη ΤάΚη Δόξα: ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ Δυνατός και Δημιουργικός ο ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΤΩΝ  ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΤΣΙΓΚΑΝΟΣ - Iliaweb Νέα απο  την Ηλεία
για το (συνεχιζόμενο) Φτύσιμο
και τα (απανωτά) Χαστούκια
στην ΗΛΕΙΑ (ΜΑΣ)…
 
Του Γιώργη Τάκη Δόξα

Εύχομαι (και Ελπίζω) η «απαγωγή» των Πανεπιστημιακών Σχολών προς την «ιστορική» Αιτωλοακαρνανία (και Αχαΐα) νάναι το τελευταίο Χαστούκι και Φτύσιμο για την ταλαίπωρη (και διαχρονικά ευτελισμένη) ΗΛΕΙΑ (ΜΑΣ)… Εύχομαι (και Ελπίζω) ΟΛΟΙ ΟΙ ΗΛΕΙΟΙ (εντός Νομού – Πανελλήνια και Παγκόσμια) να εμπεδώσουμε ΟΡΙΣΤΙΚΑ και ΥΠΕΥΘΥΝΑ ότι τα συνεχιζόμενα (Φτύσιμο και Χαστούκια) πρέπει ΑΜΕΣΑ / ΕΝΩΜΕΝΟΙ και ΔΥΝΑΜΙΚΑ να τα ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ.

Γιώργος Παπανικολάου - Σελίδα 2

Του Γιώργου Παπανικολάου


Είτε πρόκειται για τον τουρισμό είτε για τη γενικότερη ανάκαμψη, παρατηρείται στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα των media αλλά και από πλευράς κυβέρνησης μια διάχυτη υπεραισιοδοξία, η οποία δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι επιβεβαιώνεται από τα διαθέσιμα μέχρι τώρα στοιχεία. Θυμίζει περισσότερο το γνωστό «ακόμη δεν τον είδαμε, Γιάννη τον εβγάλαμε».

Εύλογη, ακόμη κι επιθυμητή, πολιτικά και οικονομικά, η αισιοδοξία, μετά από όσα ζήσαμε και υποστήκαμε το προηγούμενο διάστημα, αρκεί να μην ξεφύγουμε και γίνουμε… αιθεροβάμονες για μια ακόμη φορά.

Σε ό,τι αφορά τον τουρισμό, λοιπόν, είναι μάλλον περίεργο ότι εκείνοι που κατά τεκμήριο ξέρουν καλύτερα, δηλαδή οι παράγοντες του χώρου, είναι πιο συγκρατημένοι στην καλλιέργεια προσδοκιών, ακόμη και έναντι του στόχου που έχει ανεπισήμως τεθεί, δηλαδή της αύξησης της τουριστικής κίνησης σε επίπεδα της τάξεως του 40% με 50% λιγότερο, σε σχέση με το 2019.

Φρύγανα και ασπάλαθοι δεν αποτελούν δάση | ΣΚΑΪ

Του Γιώργου Κράλογλου

Ανέκδοτο με δύο λέξεις. Ελληνική μεταρρύθμιση. Ούτε τα δισέγγονα των παιδιών μας θα μάθουν, αν τα χωράφια τους με τα φρύγανα είναι δασικά ή όχι...

Τα ήθελε και τα έπαθε η κυβέρνηση. Νόμιζε πως μπορεί να φτιάξει δασικούς χάρτες, δασολόγιο, κτηματολόγιο, χωροταξικό και πολεοδομία πριν ξαναχτίσει το κράτος. Πριν επανιδρύσει το κράτος... (όπως ονειρεύτηκε και ο κ. Κώστας Καραμανλής.)

Και το κωμικοτραγικό είναι πως οι τεχνοκράτες της κυβέρνησης γνωμάτευσαν ότι τα φρύγανα και οι ασπάλαθοι στα όρη και στα βουνά, δεν είναι δάση. Δεν είναι πυκνά δάση... Κάτι σαν τα έλατα της Ελβετίας ή τις ιτιές της Αλσατίας.

Συνταγή γιατρού λόγω σύγκρουσης με… διαστημόπλοιο (Photo – Video) | ΤΟ  ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Γιώργου Παγουλάτου*

Ας υποθέσουμε ότι δεν ξέρεις τι είσαι. Δεν γνωρίζεις την κοινωνική σου θέση, αν είσαι πλούσιος ή φτωχός, υγιής ή ασθενής, εργαζόμενος ή άνεργος, μορφωμένος ή όχι, μέλος μειονότητας ή της πλειοψηφίας, παραγωγικός ή το αντίθετο. Κι ας υποθέσουμε ότι ένα διαστημόπλοιο μπορούσε να σε προσγειώσει σε όποιο μέρος της Γης επέλεγες, για να ζήσεις εκεί ως πολίτης αυτής της χώρας. Πού θα ήθελες να προσγειωθείς;

Το σχήμα δεν είναι καινούργιο. Ποιες αρχές, διερωτήθηκε ο φιλόσοφος Τζον Ρόουλς, θα επέλεγες ως καταστατικές μιας κοινωνίας εάν βρισκόσουν σε ένα «πέπλο άγνοιας» για την πρωταρχική σου θέση; Ο Ρόουλς καταλήγει σε ένα βασικό κοινωνικό συμβόλαιο που: (α) θα διασφαλίζει πλήρεις ελευθερίες και δικαιώματα για όλους και (β) στο οποίο κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες παράγουν τη μεγαλύτερη δυνατή ωφέλεια για τους λιγότερο προνομιούχους, ενώ παράλληλα η πρόσβαση στις ευκαιρίες και στα αγαθά παραμένει ανοικτή προς όλους.