Αντιπολιτευτική ένδεια ΣΥΡΙΖΑ: Πώς σχεδιάζει να... επιστρέψει ο Τσίπρας  μετά την καλοκαιρινή ραστώνη | in.gr

Του Βασιλείου-Γεωργίου Γρηγ. Παπαδάκη

Εκτός της πανδημίας-ενδημίας Covid-19 η κυβέρνηση της ελληνοπρέπειας και της κοινωνικής πολιτικής  έχει ν΄ αντιμετωπίσει τους απαρουσίαστους συριζαίους οι οποίοι χαρακτηρίζονται από δογματισμό, έλλειψη λογικής και δημοκρατικού ήθους.

Στο βιβλίο «Ο Δρόμος προς την Πραγματικότητα», ο Άγγλος μαθηματικός Ρότζερ Πένροουζ, (1931-) εμπαίζει τους αινιγματίες σοσιαλιστές για τους οποίους αισθάνεται βαθύτατη αποστροφή.  Κατά την αποφράδα περίοδο 2015-2019, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες βίωσαν την εκλεγμένη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, του φθόνου, μισαλλοδοξίας και υποκρισίας.  

Για την υποκρισία γίνεται εκτενής αναφορά  στο βιβλίο «Ηθική», 1946, του Ευάγγελου Παπανούτσου (1900-1982). Η υποκρισία (δολιότητα, επίπλαστος τρόπος), είναι μία ψεύτικη συμπεριφορά, μία παραπλανητική διάθεση απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Όσα φανερώνει ο άνθρωπος μπορεί να είναι αληθινή απεικόνιση των βιωμάτων του αλλά και ψεύτικη, απατηλή, δημιούργημα υποκρισίας και προσποιήσεως. Ο υποκρινόμενος εμφανίζει προς τα έξω μία βιτρίνα όπου εκθέτει σκέψεις τις οποίες δεν πραγματοποιεί και αισθήματα που δεν αισθάνεται. Η αυτογνωσία, παιδεία, μόρφωση είναι τα αντίδοτα για την αποβολή της υποκρισίας.

Η ηθική της ανηθικότητας

Του Χρίστου Αλεξόπουλου

Αν η ηθική αποτυπώνει τις κοινωνικές αξίες και τους κανόνες, που οριοθετούν την ανθρώπινη δραστηριότητα τόσο στο ατομικό όσο και στο συλλογικό πεδίο στα διάφορα κοινωνικά συστήματα, τότε η ηθικολογία μετατρέπει την ηθική σε εργαλείο για την επικοινωνιακή διαχείριση της ατομικής και συλλογικής δραστηριοποίησης με επιδίωξη την οριοθέτηση της ανάλογα με τους στόχους, που τίθενται από το πολιτικό ή άλλο κοινωνικό σύστημα.

Ουσιαστικά το ηθικό φορτίο των κοινωνικών αξιών υποκαθίσταται από την οπτική του συστημικού πραγματισμού και τα πρότυπα, τα οποία δεν καλλιεργούν την συνεκτική κοινωνική λειτουργία και την ενσυναίσθηση, αλλά προωθούν τον ατομικισμό και τον ευδαιμονισμό στις διάφορες εκδοχές του («καλοπέραση», ηδονισμός κ.λ.π.) στο πλαίσιο ενός συστήματος κοινωνικής οργάνωσης, το οποίο στηρίζεται στην λογική του ατομικού και όχι του κοινωνικού συμφέροντος, ενώ παράλληλα δεν συμβάλλει στην διασφάλιση της βιωσιμότητας του ανθρώπου και της βιοποικιλότητας (κλιματική κρίση, εξαφάνιση πολλών ειδών κ.λ.π.).

τασος παπαδοπουλος | tempo24.news

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Οι άνθρωποι γενικά κρίνουν
περισσότερο από τα φαινόμενα
παρά απ' την πραγματικότητα,
γιατί η όραση ανήκει σε όλους,
ενώ η αντίληψη σε λίγους...
Πλάτων

Στην εποχή μας, αυτή της πληθώρας των πληροφοριών όπου ο καθένας μέσα από τις μηχανές αναζήτησης του διαδικτύου μπορεί να ενημερωθεί για τα πάντα, είναι να απορεί κανείς για τη σύγχυση που επικρατεί για την έννοια και το περιεχόμενο βασικών λέξεων, που συνθέτουν και προσδιορίζουν την πολιτική ταυτότητα προσώπων και κομμάτων.

Κοινή ανοικτή επιστολή Ευρωπαίων αρχηγών κρατών για την Ημέρα της Ευρώπης|  newmoney

ΚΟΙΝΗ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

08.05.2021
 

Θα θέλαμε να απευθύνουμε τις θερμότερες ευχές μας προς όλους τους Ευρωπαίους  πολίτες, με την ευκαιρία του εορτασμού της Ημέρας της Ευρώπης.

Αυτή η Ημέρα της Ευρώπης είναι ξεχωριστή. Για δεύτερη συνεχή χρονιά, την εορτάζουμε υπό τις δύσκολες συνθήκες της πανδημίας του COVID-19. Είμαστε στο πλευρό όλων όσων υπέφεραν εξαιτίας της πανδημίας.

Η φετινή Ημέρα της Ευρώπης είναι επίσης ξεχωριστή, γιατί σηματοδοτεί την έναρξη της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης. Καλούμε όλους τους Ευρωπαίους πολίτες να αξιοποιήσουν αυτή τη μοναδική ευκαιρία για να διαμορφώσουν το κοινό μας μέλλον.


Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος/ Ελληνικός συνδικαλισμός, είπατε; |  Globalview|RitsmasCorner
Η ολοκληρωτική αποτυχία των καθεστώτων σε Ινδία, ΗΠΑ και Βραζιλία να διαχειριστούν την πανδημία. Πώς οι λαϊκιστές προετοιμάζουν την επιστροφή τους στην επόμενη μέρα.

Γράφει ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος.

Άραγε τι να διδάχθηκαν από την πρώτη και τη δεύτερη φάση της πανδημίας Covid-19; Κατά συνέπεια, όσοι από αυτούς παραμένουν στην εξουσία πώς θα αντιδράσουν στη νέα συγκυρία, αυτή που ήδη προδιαγράφεται από τα εμβόλια;

Στις πρώτες φάσεις της πανδημίας, οι λαϊκιστές ηγέτες, με πρώτο τον Αμερικανό πρώην σήμερα πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, νόμισαν ότι θα μπορούσαν να «παίξουν» με τη «γριπούλα»... Η απέχθειά τους προς τη γνώση και την κριτική σκέψη αλλά και για τους ανθρώπους που προσπαθούν να καταλάβουν, τους υπαγόρευε να χλευάζουν και να ξορκίζουν τις περίφημες «ελίτ». Άραγε πώς θα μπορούσε λόγου χάρη ο πολύς Ντόναλντ Τραμπ να κουβεντιάσει μ' έναν επιδημιολόγο; Ήταν δυνατόν ο άνθρωπος που έβριζε τις ελίτ να ακούσει επιστημονικές απόψεις και εκδοχές για τη «γριπούλα»;