Διορισμό φίλων στο Δημόσιο
Μία από τις κορυφαίες διακηρύξεις της κυβέρνησης, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, ήταν πως το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει διαζύγιο από το κράτος.

Δυόμισι χρόνια μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν έχει πάρει διαζύγιο από το κράτος, αλλά αντιθέτως μέρα με τη μέρα ο κατάλογος των κομματικών στελεχών που διορίζονται στο Δημόσιο και απολαμβάνουν παχυλούς μισθούς διαρκώς μεγαλώνει.

Όπως αναφέρει το «Πρώτο Θέμα» από τα 151 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος που εξελέγησαν τον Οκτώβριο του 2016 τα 39 μισθοδοντούνται από το κράτος με χρήματα των φορολογούμενων και ο διορισμός τους έγινε με υπογραφή υπουργού και χωρίς καμία διαδικασία αξιολόγησης.

 


Γράφει ο Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Ο Ιταλός υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις καταδικάζει την ευρωπαϊκή στάση έναντι της Τουρκίας στην περίπτωση της πόλης Αφρίν

Πενηντάρης, χαμογελαστός, από τα ιδρυτικά στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας, ο Sandro Gozi είναι από τους κορυφαίους ευρωπαϊστές στην χώρα του και έπαιξε τεράστιο ρόλο στην επιτυχία του προγράμματος Erasmus για τους νέους.

 


Γράφει ο Αθανάσιος  Χ. Παπανδρόπουλος

Η ισλαμική κτηνωδία και αυτοί που την εκφράζουν δεν έχουν τίποτα το κοινό με τη ανθρώπινη υπόσταση

Όταν ο γενναίος και συνεπής στο καθήκον του Γάλλος αντισυνταγματάρχης Αρνό Μπελτράμ, 44 ετών, έπαιρνε την θέση των ομήρων στο σουπερμάρκετ της πόλης Τρέμπ στην νότιο Γαλλία, άλλα είχε κατά νουν. Νόμιζε ότι ο ισλαμιστής δολοφόνος του θα σεβόταν το γεγονός ότι ήταν άοπλος και ενδεχομένως θα ξεκινούσε μία διαπραγματευτική διαδικασία. Τραγικό λάθος.

 


Γράφει ο Κώστας  Χριστίδης*

    
 Προ εξαμήνου περίπου ο υπουργός Οικονομικών δήλωνε ότι στο επόμενο διάστημα θα πραγματοποιούνταν στην Ελλάδα ‘’περισσότερες επενδύσεις από ό,τι η χώρα αντέχει’’ (!) Η πρόβλεψη απεδείχθη απατηλή και προστίθεται στον κάλαθο απορριμμάτων που είναι ήδη υπερπλήρης από ‘’αυταπάτες’’, παραβιασθείσες ‘’δεσμεύσεις’’ και παντοειδείς αερολογίες. Η κυβέρνηση ήδη μας καλεί να πανηγυρίσουμε γιατί τον Αύγουστο 2018 θα πραγματοποιηθεί με … καθυστέρηση τριών ετών η λήξη της τρίτης, αχρείαστης δανειακής σύμβασης και η μη υπογραφή νέας.

 


Γράφει ο  Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

Στην πρόσφατη συνέντευξή του στον Χρήστο Χωμενίδη στα «Νέα», ο διοικητής της ΤτΕ τονίζει τί πρέπει να προσέξουμε πριν η χώρα μπει σε νέες περιπέτειες

Ανθρώπινη, αλλά ψυχρά απολιτική, η συνέντευξη του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη στα Νέα Σαββατοκύριακο της 17ης–18ης Μαρτίου, δυστυχώς δεν έτυχε μεγάλης προβολής – όπως, εξάλλου, συμβαίνει στην χώρα με κάθε σοβαρή προσέγγιση ζωτικών  θεμάτων. Η σοβαρότητα θεωρείται «ύποπτη». Αντιθέτως, συναρπάζουν οι άναρθρες κραυγές γελωτοποιών της δημοσιογραφίας και της πολιτικής, που βγάζουν μάτι με την αγραμματοσύνη και την χυδαιότητά τους.



ΓΡΑΦΕΙ Ο  ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

«Κάθε έθνος χρειάζεται τους ιδρυτικούς μύθους. Δεν μπορείς να οικοδομήσεις ένα έθνος μόνο στη βάση αφηρημένων εννοιών και του κράτους δικαίου». Αυτά είπε, μεταξύ άλλων, ο καθηγητής κοινωνιολογίας του Princeton των ΗΠΑ Μιγκέλ Σεντένο σε διάλεξη του, που έδωσε πριν λίγες ημέρες στην Αθήνα.

Αυτή είναι μια απάντηση σε όσους ιδεοληπτικούς επιχειρούν να απομυθοποιήσουν την Επανάσταση του 1821, την επέτειο των 197 ετών την οποίας γιορτάζει και σήμερα ο Ελληνισμός.



Γράφει ο  Ηλίας Καραβόλιας
 
Ζούμε εποχή αθέατων τεκτονικών μετατοπίσεων στην διεθνή οικονομική σκηνή. Παράλληλα με την αναδιάταξη ισχύος στο εμπόριο και στην παραγωγή διεξάγεται μια κούρσα ανταγωνισμού εταιρικών και εθνικών συμφερόντων αποκορύφωμα της οποίας είναι η επιβολή δασμών απο τις ΗΠΑ για προιόντα χάλυβα-αλουμινίου απο άλλες χώρες παραγωγούς.



Γράφει ο Κωνσταντίνος Γάτσιος

Η χρεοκοπία του 2009 είχε και ένα καλό.

Σηματοδότησε το θάνατο της πολιτικής, όπως τη γνωρίζαμε μέχρι τότε –της παλιάς πολιτικής–, αφού όμως πρώτα χρειάστηκε η χώρα να πληρώσει ένα πολύ ακριβό τίμημα.

Η παλιά πολιτική, ως σκέψη, ως λόγος και ως πράξη πνέει σήμερα τα λοίσθια. Όχι διότι δεν υπάρχουν πλέον εκφραστές της. Αντιθέτως, υπάρχουν και μάλιστα κάποιοι, εκ των χειρίστων, βρίσκονται στην κυβέρνηση. Ούτε πνέει τα λοίσθια γιατί δεν πιστεύει πλέον κανείς στις φρούδες επαγγελίες των φορέων της, οι οποίες έχουν επιφέρει την πλήρη απαξίωση του πολιτικού συστήματος και την απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική, πολλαπλασιάζοντας έτσι τα προβλήματα για τη χώρα μας.