
Του Θανάση Κ.
Βγαίνουν και αρθρογραφούν τελευταία, σε σοβαρές εφημερίδες και δικτυακούς ιστότοπους διάφοροι γνωστοί και λιγότερο γνωστοί – «ειδικοί», καθηγητές, «σύμβουλοι» – υποστηρίζοντας το ίδιο πράγμα:
in Επικαιρότητα
in Επικαιρότητα
in Επικαιρότητα
in Επικαιρότητα
Έως ποιο επίπεδο ένα κράτος δικαίου μπορεί να εξασφαλίζει την υλική ασφάλεια των πολιτών του με δανεικά;
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ενώ βρισκόμαστε στην αυγή μιας ριζικής οικονομικής αλλά και κοινωνικής ανατροπής, παρόμοια με αυτήν της βιομηχανικής Επανάστασης, οι πολιτικοί, οι άνθρωποι της οικονομίας και οι έμψυχοι συντελεστές της παραγωγής, θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα. Και οι απαντήσεις αυτές, είναι αναγκαίο να ανταποκρίνονται σε πραγματικότητες. και όχι σε θεωρητικά και ιδεοληπτικά σχήματα τα οποία τελικά εξαπατούν και διχάζουν.
Του Ηλία Καραβόλια
Σε ένα τεχνικό άρθρο (https://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/ 2028362/yfesh-kai-pollaplasiastes-pali-h-idia-istoria.html) ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Ι. Μαραγκός εξηγεί τον καταστροφικό ρόλο για τις ζωές μας των υποεκτιμώμενων πολλαπλασιαστών στην δημοσιονομική πολιτική κατά την περίοδο των μνημονίων. Καταλήγει στο ορθολογικό συμπέρασμα ότι πρέπει να αποφευχθεί το ίδιο λάθος στην τωρινή ύφεση. Και προτείνει αυτό που όλοι λίγο-πολύ οι γνωρίζοντες την κευνσιανή οικονομική θεωρία λένε: επιβάλλεται να ενισχυθούν οι κρατικές δαπάνες. Όσοι πολέμιοι της κευνσιανής οικονομικής φιλοσοφίας βιάζονται να αντιδράσουν διαβάζοντας την δαιμονοποιημένη φράση(κρατικές δαπάνες) ας κάνουν λίγο υπομονή διότι στο άρθρο του καθηγητή Μαραγκού θα ανακαλύψουν κρυμμένες υπεραξίες σε κομβικά σημεία της ανάλυσης του.
του Γιώργου Κύρτσου
Το πρώτο ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε είναι πότε ακριβώς ξεκινάει η επόμενη ημέρα της οικονομίας. Εκτιμώ ότι το ξεκίνημα της δυναμικής ανάκαμψης θα γίνει στις αρχές του δεύτερου εξαμήνου του 2021. Τότε θα έχουμε έναν συνδυασμό επιστροφής του τουριστικού τομέα σε καλές επιδόσεις και των πρώτων σοβαρών χρηματοδοτήσεων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης.
Το Ταμείο χρειάζεται την παρέμβαση της γερμανικής προεδρίας του Συμβουλίου, το δεύτερο εξάμηνο του 2020, για να οριστικοποιηθεί. Στη συνέχεια από το Ευρωκοινοβούλιο στο οποίο υπάρχει ήδη ευρύτατη πλειοψηφία υπέρ του Ταμείου, που περιλαμβάνει τις πολιτικές ομάδες με εξαίρεση τους ακροδεξιούς αντιευρωπαϊστές και την ευρωπαϊκή Αριστερά συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ.
του Φίλιππου Σαχινίδη*
Η πρόταση της ΕΕ για το Ταμείο Ανάκαμψης και οι εκτιμήσεις για το ποσό που μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα δημιούργησαν ένα κλίμα αισιοδοξίας. Αν η πρόταση δεν αλλάξει, η Ελλάδα θα εξασφαλίσει σημαντικούς πόρους. Η πρόκληση για την κυβέρνηση της ΝΔ είναι πώς θα τους αξιοποιήσει για να μετασχηματιστεί η οικονομία και να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή πολλαπλασιαστική επίδραση των πόρων αυτών. Ο στόχος που πρέπει να τεθεί είναι να έχουμε μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης πάνω από 2,5% αντί για 1% που προέβλεπαν οι εκτιμήσεις πριν από την κρίση πανδημίας.
Σύμφωνα με την πρόταση της ΕΕ, αν αυτή δεν τροποποιηθεί κατά τις διαπραγματεύσεις με τα κράτη- μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η κυβέρνηση θα ετοιμάσει ετήσιο σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας. Σε αυτό θα ενσωματώνονται μεταξύ άλλων και οι προτεραιότητες του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για τη χώρα. Με τις προτάσεις που θα περιλαμβάνει, η χώρα θα διεκδικήσει τις επιχορηγήσεις ή και τα δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης. Αυτό θα αξιολογείται από την ΕΕ με διαφανή κριτήρια και η εκταμίευση των επιχορηγήσεων θα γίνεται με βάση την επίτευξη των στόχων που θα τεθούν. Το εγχείρημα της προετοιμασίας του εθνικού σχεδίου είναι απαιτητικό. Με πολύ αυστηρά ενδιάμεσα και τελικά χρονικά ορόσημα για την υποβολή των προτάσεων και την εκταμίευση. Αν αυτά δεν τηρηθούν, διατρέχουμε τον κίνδυνο να μην απορροφήσουμε το σύνολο των επιχορηγήσεων.

Του Θανάση Κ.
Βγαίνουν και αρθρογραφούν τελευταία, σε σοβαρές εφημερίδες και δικτυακούς ιστότοπους διάφοροι γνωστοί και λιγότερο γνωστοί – «ειδικοί», καθηγητές, «σύμβουλοι» – υποστηρίζοντας το ίδιο πράγμα:
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η κρίση COVID-19 προκαλεί τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις σε πολλούς οργανισμούς, καθώς αυξάνεται η έκθεσή τους σε μια σειρά άλλων αναδυόμενων κινδύνων που σχετίζονται με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τις αλλαγές στις σχέσεις με πελάτες και προμηθευτές που επηρεάζουν τις επιχειρηματικές λειτουργίες
Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας κρίσης και των συνεπειών της, προκύπτει η ανάγκη σχολαστικότερου ελέγχου για την εκπλήρωση της υποχρέωσης των οργανισμών δημοσίου συμφέροντος για κατάλληλη πληροφόρηση των χρηστών των Οικονομικών καταστάσεων.
των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη και Μαρίας Μανιαδή*
Του Τάκη Σουβαλιώτη.
Ο αριστερός ανθρωπισμός, έγινε πια συνώνυμος με το δουλεμπόριο. Πρόκειται για μια πολιτική δραστηριότητα που είναι αρκετά κερδοφόρα. Αυτή την αίσθηση μας έχουν δώσει όλοι αυτοί οι αναρχομαρξιστές που εμπλέκονται στη διακίνηση της λαθρομετανάστευσης. Με Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής τον Γιάννη Μουζάλα, είχε παραιτηθεί και ο γ.γ. του Υπουργείου του. Που και αυτός ανήκε στον ΣΥΡΙΖΑ.
Του Ηλία Καραβόλια
Η συζήτηση για το πώς θα επενδυθούν στην χωρα τα 50-60 δις της ΕΕ στα επόμενα χρόνια μπορεί και να μην είναι μόνο ζήτημα της επιτροπής των ειδικών. Δικαίωμα στην αναζήτηση της πραγματικότητας έχουμε όλοι. Και η πραγματικότητα στην Ελλάδα αυτή την στιγμή δείχνει ότι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να πιάσουν τόπο τα κεφαλαία που θα έλθουν είναι να διευρύνουμε τους παραγωγικούς μας ορίζοντες. Να καινοτομήσουμε σε νέους κλάδους που καταντάει μονότονο να παρατίθενται κάθε Κυριακή στα παραδοσιακά συστημικά έντυπα. Στα οποία όσοι εκλεκτοί γράφουν ξεχνούν αυτές τις ημέρες να αναφέρουν ότι δικαίωμα να πουν την γνώμη τους γι αυτό το θέμα, της κατανομής των πόρων, ισως να έχουν και οι κοινωνικοί φορείς: εργαζόμενοι, εργοδότες, ελεύθεροι επαγγελματίες. Δεν είναι κακό η διαβούλευση ενίοτε να προηγείται των επιτροπών σε μια χώρα που επειδή ο Έλληνας δεν έχει μάθει να σκέφτεται δυστυχώς έχει μάθει τις περισσότερες φορές απλά να ''συσκέπτεται''. Και το να σκεφτόμαστε συλλογικά δεν αποκλείει τους τεχνοκράτες και ειδικούς από το να επιλέγουν τις βέλτιστες λύσεις.
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
Όλα αυτά τα χρόνια φιλοξένησε σημαντικά άρθρα και συνεντεύξεις , ποτέ δεν κατασκεύασε ειδήσεις , πάντα μετέφερε πραγματικά γεγονότα. Η παρακάτω φράση περιγράφει τη φιλοσοφία της Εφημερίδας : «Δείξε μου έναν σωστά πληροφορημένο πολίτη να σου δείξω έναν ελεύθερο πολίτη» .
Ο Δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης και ιδρυτής της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ της Αιγιάλειας Φάνης Ζουρόπουλος τιμήθηκε για την συμβολή του στην ανάδειξη του τύπου της Περιφέρειας, από το «Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μπότση» και από την Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων για την πολύχρονη προσπάθειά του υπέρ της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και την ποιότητα της δημοσιογραφικής του εργασίας. Σήμερα είναι εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων.