- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 163
Του Διονύση Γ. Γράψα
Από την στιγμή που ο Γιώργος Παπανδρέου, ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, πλείστοι όσοι βρήκαν ευκαιρία να ερμηνεύσουν κατά το δοκούν το πολιτικό αφήγημα που εκείνος προτάσσει. Η αλήθεια είναι πως , αν και μεσολάβησε ο τραγικός χαμός της Φώφης Γεννηματά, καμία εικασία για το περιεχόμενο της προοδευτικής διακυβέρνησης δεν έπεισε. Όλες οι αποκωδικοποιήσεις υπήρξαν είτε σκόπιμες ,είτε κακοπροαίρετες.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 209
Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη από τον Αλέξανδρο Κρητικό
Εκρηκτικό κοκτέιλ πανδημίας, πληθωρισμού, εφοδιαστικών αλυσίδων καλούνται να αντιμετωπίσουν ξανά οι οικονομίες του πλανήτη. Σκληρότερα θα πληγούν εκείνες με τα πιο χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού, όπως η Γερμανία και η Ελλάδα, η οποία θα πληρώσει και αυτή, τον λογαριασμό, καθώς ανεξάρτητα της «Ομικρον», οι κίνδυνοι προυπήρχαν, τονίζει ο διευθυντής ερευνών του γερμανικού Ινστιτούτου DIW, Αλέξανδρος Κρητικός. Πρώτος φόβος η μείωση παραγωγής, λόγω της παγκόσμιας κρίσης της εφοδιαστικής αλυσίδας που θα επιδεινωθεί ξανά λόγω επιμονής του 4ου κύματος σε συνδυασμό με πληθωρισμό και μεταλλάξεις.
«Η Ελλάδα δεν θα αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα. Ίσως σε αυτή τη φάση να πληγεί λιγότερο καθώς η οικονομία της δεν εξαρτάται τόσο πολύ από τον χριστουγεννιάτικο τουρισμό, όσο άλλοι, ωστόσο θα «βραχεί» και αυτή, καθώς μιλάμε για ένα συνδυασμό κινδύνων προτού καν εμφανιστεί η «Όμικρον», τονίζει ο επικεφαλής ερευνών του γερμανικού ινστιτούτου.
Ο ένας μετά τους άλλους, οι διεθνείς οίκοι βλέπουν κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία. Ποια η γνώμη του DIW ;
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 159
Του Θανάση Φροντιστή*
Το τμήμα του τίτλου στα αγγλικά είναι εισαγόμενο. Όπως εισαγόμενα είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία και τα προϊόντα που προωθεί αυτή η καταναλωτική φρενίτιδα. Της οποίας το οικονομικό αποτέλεσμα θα …πιστωθεί στην «ανάπτυξη» για την οποία μίλησε και ο πρωθυπουργός πρόσφατα στη Βουλή. Ναι, ανάπτυξη με προώθηση της ζήτησης και όχι με αύξηση της παραγωγής, φαίνεται ότι θα έχει η χώρα για φέτος και, όπως λένε, και του χρόνου. Αυτού του είδους την ανάπτυξη είχαμε και την 8ετία 2000-2008, που αύξησε όμως δραστικά τις εισαγωγές και διόγκωσε σε επικίνδυνο βαθμό το εξωτερικό χρέος της χώρας, που μερικοί τώρα το ανεβάζουν πλέον στο ύψος του 200% του ΑΕΠ! Εκείνη η “ανάπτυξη» υποθήκευσε το μέλλον της χώρας και δημιούργησε μια κατάσταση που είναι από δύσκολο έως αδύνατο να αναsτραφεί.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 150
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΚΙΩΝΗ
Να τονίσω απαρχής πως δεν ξέρω αν ένα ντιμπέιτ μερικών απαντητικών δευτερολέπτων , που αφορά σε εσωκομματικές εκλογές είναι ο καταλληλότερος χωροχρόνος για να αναπτυχθούν – έστω και ως επικεφαλίδες – όσα θα αναφέρω ευθύς αμέσως , κατά το δυνατόν συνοπτικά
ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ : Είναι μία λέξη – όρος , που φυσιολογικά ακούστηκε κάποιες φορές καθώς μιλάμε για κόμμα ενταγμένο στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές . Ωστόσο από όλους αναφέρονταν άχρωμα και με δεδομένη την ακινησία της ενώ οι κυβερνητικές εμπειρίες – ήδη από τα τέλη του 20ου αιώνα – προσέθεταν καινούργιες συνιστώσες , που επέβαλε η νομοτέλεια της εξέλιξης της ζωής. Δεν είναι δυνατόν να μένουμε στα αρχαϊκά σοφά λόγια του Κάουτσκι και των άλλων πρωτοπόρων μιάς καθώς τότε η Σ/δημοκρατία επιχειρούσε να εμπεδωθεί ως ενάντια πράξη στον λενινισμό , ενώ πλέον είναι ένας πολυποίκιλος πόλος της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας , πόλος οιονεί σταθερότητας. Μόνο που εκτός από τον μηχανιστικό Κεϋνσιανισμό , έχει πάρει πολλά κι από τον οικονομικό φιλελευθερισμό , πέραν φυσικά του κοινωνικού που εξαρχής διεκήρυττε . Αντίστοιχα τα σκληρά μοντέλα του αυτορρυθμιζόμενου φιλελευθερισμού – εξαιρουμένων των σκληρών ηγετών της Ουγγαρίας ή της Πολωνίας – ενσωμάτωσαν πτυχές του δημιουργικού , όπως εθεωρείτο , κρατισμού- και μάλιστα στην Ελλάδα ήδη από την δεύτερη εποχή του Κ.Καραμανλή το 1974 - για να φτάσουμε στο σήμερα όπου πολλές χώρες συντηρητικών διακυβερνήσεων ρίχνουν τόνους κρατικού χρήματος για να συντηρηθεί και να πάρει μπροστά κατόπιν η οικονομία υπό την απειλή των πανδημιών. Ο Κόστα , ο Μπάιντεν , ο Μακρόν , ο Ντράγκι , κ.ά κάνανε περίπου το ίδιο. Να θυμήσουμε δε πως την μεγάλη μάχη για το αλληλέγγυο Ταμείο Ανάπτυξης την έδωσε και την δούλεψε πολιτικά ο Γάλλος ΥΠΟΙΚ Μπρυνό Λεμέρ , ως το 2017 στέλεχος και υποψήφιος των Γάλλων Ρεπουμπλικάνων και επικεφαλής της κεντρώας τάσης , με την ίδια ακριβώς πορεία του φωτεινού Ζακ Ντελόρ – εκείνος από τον Πομπιντού στον Μιτεράν. Συνεπώς σχηματικά μιλάμε για υβριδική εξελικτική Σ/δημοκρατία εντός του πλαισίου της ψηφιακής και ρομποτικής επανάστασης και των παραμέτρων εργασίας , που αυτές επανορίζουν.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 223
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Οταν μια συμμορία κουκουλοφόρων εισβάλει στο σπίτι σου και, αφού κακοποιήσει τη γυναίκα σου και σένα, σε απειλήσει ότι αν σε ξανασυναντήσει θα σε σκοτώσει, αυτό δεν αποκαλείται ενδοοικογενειακή βία. Και ας διαδραματίζεται στον χώρο του οικογενειακού ασύλου. Η μόνη προστασία που διαθέτεις είναι η αστυνομία. Είναι η μόνη ικανή να κυνηγήσει τις συμμορίες των εγκληματιών, είτε στο σπίτι σου, είτε στον δρόμο, είτε στο λεωφορείο, είτε στο πανεπιστήμιο. Οταν συμμορίες χουλιγκάνων παίζουν πόλεμο μεταξύ τους στους δρόμους της πόλης, σπάνε και καμιά βιτρίνα και πετούν και μερικές μολότοφ, αυτό δεν θεωρείται γηπεδική βία. Οταν μια συμμορία δικυκλιστών περάσει μπροστά από το αστυνομικό τμήμα και πετάξει μολότοφ με το ενδεχόμενο να κάψει έμψυχα και άψυχα, αυτό δεν θεωρείται πολιτική βία. Η πολιτική, από τότε που επινοήθηκε ως τρόπος συνύπαρξης του ανθρωπίνου είδους, στηρίζεται στην αναζήτηση του δικαίου. Η βία μπορεί να ονομαστεί «πολιτική» αν αυτοί που την ασκούν, είτε θεωρούν πως αδικήθηκαν είτε έχουν αδικηθεί και τη χρησιμοποιούν ως ύστατο μέσο διεκδίκησης του δικαίου τους. Τι διεκδικούσαν όσοι επιτέθηκαν με μολότοφ στο αστυνομικό τμήμα Ακροπόλεως; Απ’ όσο ξέρω, τίποτε.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 180
Ο τραγικός θάνατος ενός παιδιού και η χαμένη ανθρωπιά μας
Του Γιώργου Παναγιωτάκη
Το σύστημα των καστών σε κάποιες χώρες της Ασίας και της Αφρικής ορίζει δύο κατηγορίες «ανέγγιχτων». Η μία βρίσκεται στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και η άλλη στον πάτο της. Τους μεν δεν μπορείς να τους αγγίξεις επειδή ως κατώτερος θα τους μολύνεις. Οι δε είναι μιάσματα και, αν τους αγγίξεις, θα μολυνθείς. Το αποτέλεσμα είναι οι πρώτοι να μην κινδυνεύουν ποτέ να βρεθούν σε δύσκολη ή άβολη θέση και οι δεύτεροι να τιμωρούνται καθημερινά για το «σφάλμα» τους να γεννηθούν από γονείς παρίες.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 164
Του Χρήστου Χωμενίδη
Η ραγδαία επιδείνωση της υγείας και ο θάνατος της Φώφης Γεννηματά συγκίνησε έως συντάραξε την κοινή γνώμη. Απεδείχθη πως οι Έλληνες πόρρω απέχουν από το να χάσουν την ανθρωπιά τους και να παραδοθούν στον κυνισμό και στην αδιαφορία προς οτιδήποτε κείται πέραν της προσωπικής τους σφαίρας. Αισιόδοξο αυτό, παρηγορητικό, ακόμα -ελπίζω- και για την οικογένεια της νεκρής. Η ανάκαμψη εντούτοις του ΚΙΝΑΛ, η οποία καταγράφεται σε κάθε δημοσκόπηση, δεν αποτελεί απότοκο του πένθους.
- Πληροφοριακά Στοιχεία
- Το Βήμα της Αιγιάλειας
- Άρθρα - Απόψεις
- Εμφανίσεις: 240
Γράφει ο Gia Janderi
«Μια κοινωνία που επιλέγει μεταξύ του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού δεν επιλέγει μεταξύ δύο κοινωνικών συστημάτων, αλλά μεταξύ της κοινωνικής συνεργασίας και της αποσύνθεσης της κοινωνίας»
Λούντβιχ φον Μίζες
Υπάρχουν δύο στρατόπεδα μεταξύ των πρώην Σοβιετικών: το πρώτο με όσους χαίρονται που πλέον είναι ελεύθεροι, και το δεύτερο με τους δυστυχείς που πιστεύουν ακόμη ότι όλα τότε ήταν κατά βάσει εντάξει. Εγώ ανήκω στο πρώτο στρατόπεδο και είμαι περήφανος που έλαβα μέρος σε κάθε είδους αντισοβιετικές και αντικομμουνιστικές δράσεις.
Παρακάτω έχω συγκεντρώσει διάφορες μικρές ιστορίες που υπογραμμίζουν σημαντικά διδάγματα για τον πολιτισμό μας για τη ζωή των Σοβιετικών.
Η εφημερίδα Το Βήμα της Αιγιάλειας κυκλοφόρησε το 1975 λίγους μήνες μετά την Μεταπολίτευση από τον δημοσιογράφο Φάνη Ζουρόπουλο και για 40 χρόνια ταυτίστηκε με την κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική και αθλητική ζωή της Αιγιάλειας.
