Για πάρα πολύ κόσμο, από τη στιγμή που ανοίγουν τα γήπεδα, η ζωή μπαίνει και αυτή σε κανονικούς ρυθμούς. Είναι έτσι όμως;

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση, το 53% των συμπατριωτών μας ποδοσφαιρόφιλων και μη, ήταν υπέρ τα γήπεδα να ξανανοίξουν και οι αγώνες να ξαναρχίσουν έστω και με διάφορα πρωτόκολλα, που προστατεύουν ζωές. Και η απόφαση αυτή ήταν λογική και σωστή.Το ποδόσφαιρο ειδικά και ο αθλητισμός γενικά τείνουν να γίνουν η τρίτη παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα, στην οποίαν απασχολούνται πάνω από 20 εκατομμύρια άτομα πέρα από αθλητές και παίκτες.Ειναι δηλαδή παραγωγική μηχανή.

Ως θέαμα επίσης, το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το τέννις παρακολουθούνται τακτικά από πάνω από ένα δισεκατομμύριο φιλάθλους κάθε εβδομάδα, νούμερο που λέει πολλά.

Πέρα όμως από οικονομική δραστηριότητα, ο αθλητισμός είναι και πηγή κοινωνικής ζωής. Ιδιαίτερα δε το ποδόσφαιρο, για πολλούς θεωρείται αν όχι πρώτη, σίγουρα δεύτερη θρησκεία. Αυτός είναι και ο λόγος εξάλλου που ναι μεν η πολιτική το έχει ανάγκη, πλην όμως δεν παύει να το στραβοκυττάζει.

Το ερώτημα είναι τί θα συμβεί τώρα με εφαρμογή τον κορωνοϊό; Πόσο καιρό τα γήπεδα και γενικά οι αθλητικοί χώροι θα μείνουν απροσπέλαστοι στο ευρύ κοινό; Αλλά και αν ακόμα αύριο ή μεθαύριο ανοίξουν πώς θα γίνει αυτό;

Η νόσος Covid-19, ακόμα και αν βρεθεί εμβόλιο, δεν ήλθε για να φύγει. Θα είναι παρούσα για αρκετό καιρό και θα απειλεί πολύ περισσότερο από μια κοινή γρίππη. Αυτό σημαίνει ότι η προσέλευση στα γήπεδα θα αλλάξει και σίγουρα κάποιες ηλικίες θα αποφεύγουν πλέον αν πηγαίνουν σε αυτά. Το ίδιο θα συμβεί – προφανώς – και στους αθλητικούς χώρους. Η αποφυγή συνωστισμών θα δημιουργήσει νέες συνθήκες.

Σαφώς, λοιπόν, το ξεκίνημα των ποδοσφαιρικών αγώνων μετά από  90  και πλέον ημέρες «καραντίνας» είναι τρόπον τινά μια θετική επιστροφή στην «κανονικότητα», η οποία ωστόσο, όλα δείχνουν ότι αλλάζει ριζικά και σε όλα τα επίπεδα της ζωής, όπως τη γνωρίζαμε έως τώρα.

Αν στη νέα «κανονικότητα» έχουμε λιγότερα έκτροπα και μηδενικό χουλιγκανισμό, ίσως ο κορωνοϊός να είναι η ευχάριστη όψη ενός νομίσματος με δυό όψεις.

Author: Αθανάσιος Παπανδρόπουλος

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Επίσης διαδικτυακά, αρθρογραφεί στο Εuro2day.gr,στο EBR και στο αγγλόφωνο European Business Review. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.