Tου Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το άρθρο που ακολουθεί εγράφη από τον υπογράφοντα στον Οικονομικό Ταχυδρόμο της 13ης Ιουνίου 1985, δηλαδή πριν 32 χρόνια. Ας έλθει κάποιος να μάς πει ότι είναι ξεπερασμένο

Έχουμε και άλλοτε τονίσει από τις στήλες αυτές ότι η συμμετοχή της χώρας μας στην αποφασιστική για την πορεία της ανθρωπότητας νέα βιομηχανική επανάσταση, που συντελείται κάτω από τα απαθή, αμέριμνα και αλλού ίσως στραμμένα βλέμματα της ελληνικής «ηγετικής τάξης», είναι σχεδόν χαμένη.

ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Χ.  ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ
Το ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας δι’ ηπίου πραξικοπήματος (που είναι η προσφυγή σε πρόωρες εκλογές) ανήλθε στην εξουσία έχοντας εκ των προτέρων εξασφαλίσει την συμμαχία της πιο χυδαίας δεξιάς στην Ελλάδα, δεν μάς λέει τίποτα. Η προσπάθεια της κυβέρνησης αυτής επί ένα εξάμηνο να διαπραγματευτεί μία αδιαπραγμάτευτη συμφωνία, να εκβιάσει εταίρους και δανειστές μας, να προσπαθήσει να πουλήσει την Ελλάδα στην Ρωσία και τελικά να πτωχεύσει τις τράπεζες επιβάλλοντας κεφαλαιουχικούς ελέγχους, δεν θυμίζει κάτι από νοτιοαμερικανικό αυταρχικό λαϊκισμό;

Ο διευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκών Πολιτικών Μελετών (CEPS), Daniel Gros, μιλάει στο liberal.gr για την «ανυπομονησία» της ελληνικής κυβέρνησης να βγει στις αγορές, χαρακτηρίζοντας λανθασμένη την κίνηση καθώς έτσι στέλνει μήνυμα στους επενδυτές ότι δεν συμφωνεί με τα μέτρα που εφαρμόζει. «Αν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, τι διαφορετικό θα έκανε η ελληνική κυβέρνηση;» διερωτάται ο Γερμανός οικονομολόγος, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι με Grexit ή χωρίς, η χώρα δεν μπορεί να βρει πόρους από το πουθενά αλλά πρέπει να παράγει και να εξάγει περισσότερο. Σε αντίθεση περίπτωση, το μόνο που μπορεί να μοιράσει η ελληνική κυβέρνηση στο λαό είναι φτώχεια, σημειώνει.

Του Χρήστου Χωμενίδη
"...Ο Κορινθιακός κόλπος έχει γεμίσει τσούχτρες. Οι παραθεριστές βρίσκονται σε απόγνωση. Ένας τοπικός δήμαρχος πρότεινε να αγοραστούν δελφίνια προκειμένου να τις καταβροχθίσουν, δίχως να του περάσει από το μυαλό ότι με τα δελφίνια δεν υπογράφεις συμβόλαιο - τη μία μέρα κολυμπάνε έξω από το Ξυλόκαστρο, την άλλη διασχίζουν την Αδριατική.

Του Ηλία Καραβόλια
Και ξαφνικά γίναμε χώρα-πρότυπο γα τους κομισάριους των Βρυξελλών. Και παράλληλα τους ευχαριστούμε που μας κρατούσαν το χέρι όταν διαβήκαμε τον Ρουβίκωνα της λιτότητας και τώρα ίσως να βγούμε στις αγορές( σε ''πισίνα παιδική'' και με σωσίβιο φυσικά) Γίναμε χώρα εκτος του ''υπερβολικού ελλείμματος'', δηλαδή - σε απλή μετάφραση - σχετικά ''ασφαλής'' για τα διεθνή κερδοσκοπικά κεφάλαια. Γιατί αν δεν βάλουμε τις παρωπίδες που μας προμήθευσε το Πανεπιστήμιο για τις περίφημες ''ελεύθερες αγορές'', αυτή είναι η ουσία που ενδιαφέρει τους υπερεθνικούς θεματοφύλακες της ''κανονικότητας'' : πώς μια Οικονομία θα μετατραπεί απο ελλειμματική σε πλεονασματική για να την δανείζουν οι περίφημες αγορές, για να κινείται ο χάρτινος πλούτος, το βραχυπρόθεσμο υπερμοχλευμένο κεφάλαιο, αυτό που υποτίθεται ότι δεν ''ρυθμίζεται'' ώστε να κυκλοφορεί ελεύθερα και να τροφοδοτεί με ρευστό την παραγωγική οικονομία, την παραγωγή και την απασχόληση.