Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Π​​​​ροχθές το πρωί, στη συμβολή των οδών Αιόλου και Βορέου, συνάντησα τρία παιδιά της Δημοτικής Αστυνομίας. Επειδή είχα αρχίσει να ανησυχώ γιατί είχα καιρό να δω την καφεκίτρινη στολή, ησύχασα. Μια χαρά μού φάνηκαν. Με το νεράκι τους, το καφεδάκι τους, ήσαν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τους υαλοπίνακες της οδού Ερμού που τους είχαν κατεβάσει την προηγουμένη οι απελευθερωτές της κυρίας Ηριάννας. Θα μου πείτε η Ερμού είναι το άντρο του «εμπορικού καπιταλισμού». Ετσι διάβασα και επιτέλους κατάλαβα για ποιον λόγο πάνε τόσοι άνθρωποι εκεί πέρα. Εχει αλυσοδέσει τη συνείδησή τους ο καπιταλισμός, και μάλιστα στην πιο άγρια μορφή του, την εμπορική, αυτή που πουλάει ρούχα, υποδήματα και διάφορα αξεσουάρ που ναρκώνουν την ταξική συνείδηση. Ασε που κάνουν και εκπτώσεις και μερικοί, φρίττω μόνον που το γράφω, ανοίγουν και την Κυριακή. Καλό είναι να τους αφυπνίζουμε πού και πού με βαριοπούλες. Ας είναι και μεμονωμένα περιστατικά. Μεμονωμένο το μεμονωμένο, όλο και κάτι γίνεται.

Του Κώστα Κούρκουλου
H περιγραφή του εμφυλίου πολέμου στην Κέρκυρα από τον Θουκυδίδη, είναι ανατριχιαστική. Θυμίζουμε: Πατέρας σκότωνε το παιδί του. Άρπαζαν ικέτες από τους ναούς και τους έσφαζαν. Οι μετριοπαθείς και των δύο παρατάξεων θανατώνονταν, επειδή προκαλούσε το φθόνο, ακόμη και η ιδέα ότι μπορούσε να ζήσουν. Οι όρκοι δίνονταν για να καταπατηθούν. Όποιος ήταν έξαλλος, γινόταν ακουστός, ενώ όποιος είχε επιφυλάξεις, θεωρούνταν ύποπτος. Όποιος πρόφταινε να κάνει το κακό πριν από τον άλλο, ήταν άξιος επαίνου κ.ο.κ. Και συνοψίζει ο Θουκυδίδης: «…ό,τι φρικαλέο γίνεται σ’ αυτές τις περιστάσεις, έγινε στην Κέρκυρα».

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Μία χώρα ημιμαθών επαιτών που νόμισαν ότι έγιναν πλούσιοι ακόπως και με δανεικά, μόνον ένας Τυρταίος μπορεί να την αφυπνίσει.

«Η Ελλάδα τελικά δεν έπεσε στον γκρεμό και επιχειρεί μία αργή έξοδο από την ύφεση των δύο τελευταίων χρόνων όπου την έρριξε ο τυχοδιωκτισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Στα χέρια μιας αποφασισμένης και κατάλληλης κυβέρνησης, η οικονομία θα μπορούσε ήδη να έχει αντιδράσει δυναμικότερα.

Του Αγγελου Κωβαίου
Η σιωπηρή ταύτιση του ΣΥΡΙΖΑ με τη βία και κάποιες συμπτώσεις των τελευταίων ημερών διαμορφώνουν ένα σκηνικό επικίνδυνο, στα όρια της (πραγματικής) εκτροπής. Τρία πρόσφατα περιστατικά το επιβεβαιώνουν...

Μία απλή παράθεση περιστατικών, κάποιες φορές είναι διαφωτιστική.

Περιστατικό Νο. 1:

Στο περιθώριο της συζήτησης στην Βουλή στις αρχές Ιουλίου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει τον εξής διάλογο -εκτός μικροφώνου- με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ, Κώστα Τζαβάρα. Το θέμα είχε μεταφερθεί στην Παιδεία και την καταστροφική παρέμβαση της κυβέρνησης. Ο κ. Τζαβάρας απευθύνθηκε από το έδρανό του στον Πρωθυπουργό. «Τι είδους έρευνα γίνεται στα πανεπιστήμια; Το μόνο που γίνεται εκεί είναι να κατασκευάζουν μολότοφ», είπε.

Στη φωτογραφία το εξώφυλλο προπαγανδιστικού βιβλίου του καθεστώτος Χόνεκερ που συνέγραψε ο Κοτζιάς υπό την καθοδήγηση του Μάνφρεντ Μπουρ, επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας (και πράκτορα της Στάζι με το ψευδώνυμο Ελαφοπόδαρος). Καταθέσαμε το βιβλίο στο δικαστήριο, αλλά οι αναίσχυντοι δικαστές ισχυρίζονται ότι από αυτό «δεν προκύπτει ο θαυμασμός του [: Κοτζιά] για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς [: Χόνεκερ] και η διαφήμισή του». Κανένα άλλο στέλεχος του ΚΚΕ δεν είχε το κομματικό προνόμιο να συγγράψει βιβλίο με τον εκπρόσωπο της πιο σκληρής σταλινικής ορθοδοξίας Μπουρ ή Ελαφοπόδαρο. Το βιβλίο είχε υπότιτλο Η «κριτική» εκκαθάριση της ματεριαλιστικής [υλιστικής] Διαλεκτικής και Γνωσιοθεωρίας από τον Άλφρεντ Ζον-Ρέτελ». Να σημειώσουμε ότι η λέξη εκκαθάριση (liquidation), είναι ο όρος των σταλινικών εκκαθαρίσεων (Liquidierung). Στόχος της προπαγάνδας ήταν η εκκαθάριση (!) της φιλοσοφίας από τον φιλόσοφο της σχολής της Φραγκφούρτης, «μπουρζουά» και Εβραίο Άλφρεντ Ζον-Ρέτελ.